ภาษาจีน

สวัสดีค่ะ วันนี้ขอนำเสนอการเรียนภาษาขั้นพื้นฐาน

              ภาษาจีนนอกจากจะมีตัวอักษรสอนจีนที่เราเห็นกันแล้วยังมี  สัทอักษรภาษาจีน ( พินอิน ) ที่อยู่ใต้ตัวอักษรที่เป็นตัวช่วย

ให้เราอ่านอักษรจีนนั้นได้อย่างถูกต้อง เรามารู้จักกันเลยดีกว่า ไปกันเลย

汉语拼音 hànyŭ pīnyīn ฮั่นอวี่ พินอิน

สัทอักษรภาษาจีน (พินอิน )

          

 声母 shēngmŭ เซิงหมู่ พยัญชนะ

        1. พยัญชนะต้นของภาษาจีนมี 21 เสียง

           b ( ปอ)               p (พอ)                     m (มอ)                   f (ฟอ)

           d (เตอ)               t (เธอ)                     n (เนอ)                   l (เลอ)     

           g (เกอ)               k (เคอ)                    h (เฮอ)                   j (จี)      

           q (ชี)                  x (ซี)                       z (จือ)                    c (ชือ)

           s (ซือ)               zh (จรือ)                   ch (ชรือ)                 sh (ซรือ)        r (ยรือ)

 

        หมายเหตุ     zh    ch    sh    r ให้ออกเสียงโดยยกปลายลิ้นขึ้นแตะบริเวณเพดานปาก ในการสะกดเสียงอ่านแบบไทยนั้น ผู้เขียนได้เลือกอักษร “ ร ” เป็นตัวแทนการออกเสียงยกลิ้นขึ้น มิได้หมายถึงให้สะกดเป็น จะ-รือ   ชะ-รือ   ซะ – รือ   ยะ-รือ แต่ให้ออกเสียงควบกัน

 

      2. พยัญชนะต้นกึ่งสระมี 2 เสียง คือ

        y (i อี)   และ   w (u อู)

 

韵母 yùnmǔ อวิ้นหมู่ สระ แบ่งออกเป็นสระเดี่ยว และสระผสม ดังนี้

        1. 单韵母 dān yùnmǔ ตาน อวิ้นหมู่ สระเดี่ยว มี 6 เสียง ดังนี้

        a (อา)      o (โอ)       e (เออ)        i (อี)         u (อู)       ü ( อวี)

 

** สระ ü จะออกเสียงสระ u (อู) ควบกับ สระ i (อี) ( u + i ) โดยจุดสองจุดที่อยู่ด้านบน u เท่ากับสระ i นั่นเอง

 

       หมายเหตุ บางตำรากล่าวถึงสระเดี่ยวไว้ว่ามี 8 เสียง ดังนี้

      a (อา)       o (โอ)      e (เออ)      i (อี)        u (อู)       ü ( อวี)       ê (เอ)      er (เออร)

 

      2. 双韵母 shāung yùnmǔ ซวง อวิ้นหมู่ สระผสม สังเกตได้ว่าการออกเสียงสระผสม จะเกิดจากเทคนิคการลากเสียงของสระแต่ละเสียงมาชนกัน