นักบัญชีชิวชิว ตอนที่ 2.4 นศ.บัญชีปี 4 จ้า

นักบัญชีชิวชิว

ตอนที่ 2.4

 

            ขอกล่าวถึงเพื่อนชายของหมวยก่อนนะคะ ตกลงไม่ได้เป็นแฟนกันหรอกนะคะ เพราะเขาไม่กล้าเข้ามาคุยกับหมวยเองนี่ค่ะ ก็เลยคิดว่าถ้าเขาสนใจเราก็น่าจะกล้ามากกว่านี้นะคะ หมวยเองก็อยากเรียนอย่างเดียวด้วยค่ะ ไม่อยากคบใครเป็นแฟนด้วย เพราะขึ้นปี 4 จะเรียนหนักขึ้นจ้า

เย้!!!!!!!!!!!!!! เป็นพี่ใหญ่ปี 4 แล้วจ้า เรียนอีกปีนึงก็จบแล้วนะเรา จะได้ทำงานซะทีเนอะท่านผู้อ่าน อยากทำงานแล้วจ้า จะได้ใส่ชุดสวยๆ แบบสาวออฟฟิศกะเขาแล้วสินะ ใส่แต่ชุดนักศึกษา กระโปรงสีดำ เสื้อเชิ้ตสีขาว

                เปิดเทอมอีกปีแล้วสินะ บรรยากาศวันเปิดเทอมวันแรก หมวยได้เห็นน้องๆนักศึกษา ปี 1 ที่พึ่งเข้ามาดูมีชีวิตชีวา น่ารักกันจริงๆนะคะ ส่วนน้องปี 2 ก็เริ่มเป็นหนุ่มเป็นสาวกันมากขึ้น นศ.สาวๆก็เปลี่ยนจากรองเท้าผ้าใบสีขาวเปลี่ยนมาสวมรองเท้าคัดชู  แต่นศ.ปี 3 สิคะ ดูเป็นหนุ่มเป็นสาวยิ่งกว่าปีก่อนเยอะเลยค่ะ ดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นเยอะค่ะ แต่ก็ไม่เท่าพี่ใหญ่ senior ปี 4 อย่างหมวยหรอกค่ะ รวมทั้งเพื่อนๆหมวยด้วยนะคะ ผู้หญิงก็เริ่มหัดแต่งหน้าอ่อนๆมาเรียนกันแล้วนะคะโดยเฉพาะสาขาการตลาด ส่วนเพื่อนผู้ชายก็ดูเท่ห์ไม่เบาเลยนะคะแต่ละคน แหมเรียนอีกปีเดียวก็ต้องไปต่อสู้กับโลกภายนอกกันแล้วนี่คะท่านผู้อ่าน เพื่อนหมวยคนนึงเธอเรียนสาขาการตลาด เธอแต่งหน้าได้สวยมากค่ะ หมวยเลยถามเพื่อนว่า ถ้าไงขอเข้าบทสนทนานิดนึงนะจ๊ะ

หมวย           : แต่งหน้ายากมั้ยจ๊ะตัวเอง

เพื่อนหมวย : ไม่ยากหรอกจ๊ะหมวย แต่งบ่อยๆก็จะเก่งเองแหละ ลองแต่งดูมั้ย ถ้าไงว่างๆจะสอนให้นะจ๊ะหมวย

หมวย           : ได้จ๊ะ วันหยุดเราค่อยนัดกันอีกทีเนอะ ขอบใจมากนะจ๊ะที่สอนให้เราน่ะ

เพื่อนหมวย  : จ้าได้จ๊ะ รับรองสวยปิ๊ง ไม่เว่อร์ด้วยนะ หมวยนะผิวขาวอยู่แล้ว ใช้สีอะไรก็ได้จ๊ะ แต่เรารู้ว่าหมวยชอบสีชมพู เลือกสีชมพูใช่ปะละ รู้หรอกน่าหมวย

หมวย           : แหม!!!! รู้ใจเราอีกละ ใช่จ๊ะตัวเอง

วันนี้ หมวยก็เลยทาแค่ลิปสติกที่เป็นลิปมัน สีชมพูอ่อนๆมาเรียนจ้า 

                กริ๊งงงงงง………ได้เวลาต้องไปเรียนแล้วจ้าเพื่อนๆ เราไปเรียนกันเถอะเนอะ เดี๋ยวได้ที่นั่งด้านหลังมองไม่เห็น รีบไปจองที่นั่งกันดีกว่า หมวยมักจะนั่งประมาณแถวที่ 3-5 นะคะ เจอแต่วิชายากๆทั้งนั้นเลยค่ะ วิชาวิเคราะห์งบการเงิน ,วางระบบบัญชี,ปัญหาในการตรวจสอบบัญชีและวิชาที่ไม่ใช่วิชาบัญชีคือ วิชาการบริหารค่าจ้างและเงินเดือน ทราบมั้ยคะท่านผู้อ่านว่าวิชาสุดท้ายหมวยได้เกรดอะไรเอ่ย ได้ A จ้า  ส่วนวิชาที่หินที่สุดน่าจะเป็นวิชาวางระบบบัญชีจ้า เพราะต้องเชื่อมโยงเอกสารต่างๆของแต่ละแผนก ว่าเมื่อได้เอกสารมาแล้วต้องส่งไปให้แผนกไหนบ้าง ปวดหัวสุดๆค่ะ กลับบ้านไปก็ต้องไปหัดวาดหัดโยงเอกสาร ตอนนี้หมวยทำงานแล้วถึงทราบว่าวิชานี้สำคัญจริงๆค่ะ

                ผู้มีพระคุณของหมวยอีกคนก็คือ อาจารย์ที่เป็นหัวหน้าภาควิชาบัญชีค่ะ ท่านบอกกับนศ.บัญชีว่า นศ.จะต้องไปเรียนคอมพิวเตอร์เพิ่มเติมนะครับ โดยเฉพาะ Excel & Word  จะได้หางานได้ง่ายขี้น โดยเฉพาะ Excel เพราะเป็นโปรแกรมคำนวณที่นักบัญชีจะต้องเป็น เก่ง และคล่องให้มากที่สุด โปรแกรมนี้ต้องใช้ในการคำนวณตัวเลขต่างๆ การทำจัดงบการเงิน รีบหาที่เรียนกันได้เลยนะ เรียนแต่เนิ่นๆ จะได้มีเวลาฝึกฝนให้เก่งขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งในกรุงเทพฯ มีที่เรียนหลายแห่งจ้า 

ปิ้งงงงง…………นึกออกละ Siam Computer อยู่ใกล้บ้านหมวยค่ะท่านผู้อ่าน ไปเรียนที่นี่แหละดีที่สุด เลิกเรียนแล้วต้องรีบไปสมัครแล้วแหละ เพื่อนๆอย่าลืมไปหาที่เรียนกันนะเพื่ออนาคตที่สดใสของพวกเราไงจ๊ะ เราทุกคนต้องเป็นนักบัญชีมืออาชีพให้ได้เนอะเพื่อนๆ

ถึงเวลาต้องไปเรียนคอมพิวเตอร์วันแรกแล้วจ้า ต๊อกกกกกๆๆๆๆๆ หมวยเดินไปเรียนนะจ๊ะ ประมาณ 2 ป้ายรถเมล์นะจ๊ะ ถือว่าเป็นการออกกำลังกายตอนสายแล้วกันเนอะ สุขภาพดีแถมได้ความรู้ด้วยแหนะ เรียนวันแรกสนุกดีค่ะ งงนิดนึงนะคะ ดีจังได้เจอเพื่อนใหม่ด้วยค่ะ พอเรียนเสร็จเพื่อนใหม่เลยบอกว่าลองหัดเล่นเกมส์ไพ่ดูนะ จะได้ใช้เมาส์คล่องๆไง เลยหัดเล่นกับเพื่อนต่อจ้า แรกๆก็เล่นไม่เป็นหรอกค่ะ เพื่อนใหม่หัดให้นะคะ จริงด้วยจ๊ะ เริ่มใช้เมาส์คล่องแล้วละตัวเอง ขอบใจนะที่ช่วยสอนเรานะ

ว้าาาาา…….. วันนี้เป็นวันสุดท้ายของการเรียนคอมพิวเตอร์แล้วสิเนี่ย กำลังสนุกเลย เพื่อนๆในห้องก็น่ารักทุกคนค่ะ ไม่อยากให้ถึงวันนี้เลยเนอะเพื่อนๆ ว่างๆเราค่อยนัดเจอกันนะจ๊ะเพื่อนๆ

หมวยได้ความรู้จากที่นี่เยอะเลยค่ะ คงต้องไปฝึกต่อที่บ้านให้คล่องขึ้นกว่านี้จ้า อีกอย่างที่ หมวยต้องฝึกคือ หัดพิมพ์ดีดค่ะ อีกไม่กี่วันต่อมาหมวยเลยชวนพี่สาวไปร้านหนังสือดอกหญ้า ที่อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมินะคะ ไปซื้อหนังสือหัดพิมพ์ดีดค่ะ

โอ้ววววว…….  ฟหกด่าสว  ฟหกด่าสว  ไมยากยังงี้เนี่ย แค่แป้นแรกก็ยากละ จะรอดมั้ยเนี่ยตู ไม่ได้ๆ ต้องอดทนๆๆๆๆๆ ต้องรอดสิหมวยบูริน หมวยใช้แป้นคีย์บอร์ดคอมพิวเตอร์มาหัดพิมพ์ดีดค่ะ ทรมาณมากค่ะกับการหัดเอง หมวยไม่ได้เรียนปวช.ปวส.มาก่อน หมวยเรียนจบมัธยม 6 แล้วเรียนมหาวิทยาลัยต่อเลย ก็เลยจะยากกว่าสายอาชีพที่เขาได้เรียนกับอาจารย์ ได้หัดพิมพ์ที่เครื่องพิมพ์ดีด หัดไปบ่นไปค่ะแรกๆนะ พอหัดไปหัดมาเริ่มได้มากขี้นเรื่อยๆ เพราะในหนังสือจะให้หัดทีละแป้นค่ะ หัดจนถึงหน้าสุดท้าย ทีนี้หมวยก็เลยพิมพ์ดีดเป็นแล้วละคะท่านผู้อ่าน ไปสมัครงานจะได้กรอกว่าเป็นคอมพิวเตอร์และพิมพ์ดีดได้ด้วย

ไชๆๆโยๆๆไชๆๆโยๆๆ……. ในที่สุดก็เรียนจบแล้วจ้า วันนี้สอบเป็นวันสุดท้าย จบซะทีนะเพื่อนๆ เราคงไม่ได้มานั่งเรียนแบบนี้อีก คงคิดถึงเพื่อนๆแน่ๆเลย แงๆๆๆๆๆ เราต้องนัดเจอกันบ่อยๆนะจ๊ะ งั้นเราไปฉลองสอบเสร็จกันเถอะ ไปทานข้าวกันจ๊ะ

จากนั้นผ่านไปไม่นานก็ถึงวันรับปริญญาค่ะ ทุกคนตื่นเต้นมาก ได้ใส่ชุดครุยสีดำ เขาเรียกว่าชุดแดรกกูล่าค่ะ ใส่ยากมาก จนต้องให้เพื่อนมาช่วยจัดชุดให้นะคะ

แต่สิ่งที่น่าเสียดายและเสียใจมากๆคือ ม๊าของหมวยนะคะ เข้าโรงพยาบาลกระทันหันค่ะ เช้าก่อนวันรับปริญญา 1 วันด้วยค่ะ หมวยยังจำได้เลยว่า หลังจากที่หมวยไปซ้อมรับเสร็จ กลับมาบ้านตอนเย็นไม่มีใครอยู่บ้านเลย พี่ชายและพี่สาวฝากบอกข้างบ้านหมวยเอาไว้ว่า ให้บอกหมวยด้วยว่าม๊าเข้าโรงพยาบาล ให้ตามไปด่วนเลย หมวยเลยฝากชุดครุยไว้ที่ข้างบ้าน เพราะรีบมาก แล้ววันนั้นฝนตกด้วยค่ะ น้ำท่วมด้วย หมวยเลยต้องเดินลุยฝนเข้าไปในบ้าน แล้วก็ต้องรีบนั่งรถเมล์ไปโรงพยาบาลอีก ท่านเลยมาถ่ายรูปกับหมวยไม่ได้ พี่ชายหมวยก็ไม่ได้ไปร่วมงานค่ะเพราะต้องดูแลคุณแม่ที่โรงพยาบาล มีเพียงพี่สาวที่มาถ่ายรูปให้หมวยค่ะ ตกเย็นพอหมวยรับปริญญาเสร็จคุณแม่ก็กลับมาจากโรงพยาบาลแล้วค่ะ ท่านรอลูกหมูตัวเล็กกลับมา หมวยเลยเข้าไปกอดท่านแล้วถามว่าม๊าดีขึ้นแล้วเหรอคะ ท่านบอกดีขึ้นแล้ว หมวยเลยได้ไปถ่ายรูปกับท่านและพี่ชายที่บ้านค่ะ แงๆๆๆๆ พิมพ์ไปก็น้ำตาไหลค่ะเนี่ย เพราะตอนนี้ท่านเสียไปหลายปีแล้วละคะ คิดถึงท่านมาก พี่ชายหมวยเล่าให้ฟังว่า ท่านคุยกับคุณหมอว่า ลูกสาวคนเล็กจะรับปริญญา ขอออกจากโรงพยาบาลได้มั้ยค่ะ คุณหมอเลยบอกว่าไม่ได้หรอกครับ ไว้เย็นๆค่อยกลับนะครับ ท่านก็บอกคุณหมอตลอดว่าอยากกลับตอนนี้ไปถ่ายรูปกับลูก ท่านคงกำลังใจดีนะคะ ทำให้หายเร็วเพราะด้วยความที่อยากจะกลับไปถ่ายรูปกับหมวยเลยทำให้อาการท่านดีขึ้นเร็วอย่างไม่น่าเชื่อค่ะท่านผู้อ่าน หมวยดีใจสุดๆๆๆเลยค่ะที่ได้ถ่ายรูปกับท่าน

จบตอนที่ 2.4 อย่างสมบูรณ์แบบค่ะ ชีวิตนศ.มหาลัยก็จบลงเพียงเท่านี้นะจ๊ะ

 

ขอฝากบทกลอนท้ายตอนที่ 2.4 ให้สักบทดีกว่านะจ๊ะ

ชีวิตเด็ก    บัญชีใน    มหาลัย                     ช่างสดใส            ช่างสนุก      และซีเรียส 

กว่าจะจบ  4 ปีนั้น     เจอเรื่องเครียด         จงอย่าเกลียด      การเรียนรู้   ทุกอย่างเอย

 

ถ้าไงรออ่านตอนที่ 3 นะคะ ทีนี้เป็นชีวิตของนักบัญชีเต็มตัวซะทีนะคะ ดูสิว่าไปสมัครงานจะเป็นยังไง หางานยากมั้ย ทำงานที่แรกเป็นยังไงน้า รอติดตามตอนต่อไปนะคะ