ได้เคยส่งเสริมให้เกษตรกรบนที่สูงเพาะปลูกเห็ดนางฟ้า-นางรมไวบริโภค   แต่ไม่อยากให้เกษตรกรตัดต้นไม้มาเพาะเห็ด แต่ก็หาขี้เลื่อยซึ่งเป็นวัสดุหลักสำหรับทำก้อนเห็ดไม่ได้ จึงได้ใช้ฟางข้าวซึ่งหาได้ง่ายในพื้นที่มาทำการเพาะเห็ด ผลปรากฎว่าได้ผลดีทีเดียว ให้ผลผลิตคุณภาพดี แต่เก็บดอกเห็ดได้เพียง 2-3 รุ่น เพราะก้อนเห็ดยุบตัวไว และอาหารในฟางข้าวมีน้อย ต่อมาได้เปลี่ยนมาทดลองใช้ตอซังข้าวซึ่งเป็นวัสดุไร้ค่า เกษตรกรไม่ได้ใช้ประโยชน์ เหมือนฟางข้าว และมักเผาทิ้งเพียงอย่างเดียวเท่านั้น ประกอบกับเคยมีประสบการณ์ในการใช้เพาะเห็ดฟาง เมื่อทดลองเพาะพบว่าได้ผลดีกว่าฟางข้าวมาก เพราะ

       - เชื้อเห็ดเดินเต็มก้อนไวกว่าในขี้เลื่อย เพียง 20-25 วัน

       - เห็ดออกดอกได้นานกว่า

       - ดอกโตกว่า   สีสดกว่า   รสชาดดี

       - ให้ผลผลิตต่อก้อนสูงกว่าในฟางข้าว

สำหรับวิธีการเพาะสามารถทำได้ เช่นเดียวกับ ฟางข้าว ดังนี้

       1.เกี่ยวตอซังข้าวในขณะสด และยังไม่แตกหน่อข้าว 

       2.หั่น เป็น ท่อนขนาด ประมาณครึ่งนิ้ว

       3.ใส่ประสอบ แช่น้ำ 1 คืน นำมาวางหมักให้นิ่ม 1-2 สัปดาห์

       4.เมื่อซังนิ่มแล้ว นำมาบรรจุถุง ขนาด 6-7 ขีด  นึ่งฆ่าเชื้อ  ใส่เชื้อ

       5.บ่มเชื้อ 20-25 วัน  เมื่อเชื้อเดินเต็มก้อนนำไปเปิดดอกเห็ด

      นอกจากได้เห็ดอร่อยๆ ไว้บริโภคแล้ว ยังเป็นการใช้วัสดุเหลือใช้ทางการเกษตร โดยไม่ต้องเผาทำลาย ลดมลพิษอีกด้วยครับ

   ฟางข้าว