พ่อมักจะบอกเสมอว่า "ให้ตั้งใจเรียน ไม่ต้องคิดว่าพ่อจะไม่มีเงินส่งให้หนูเรียน แต่ให้ใช้จ่ายอย่างประหยัด"

     ต่อจากตอนที่แล้ว (ตอนที่ ๓) (ทดลองค้นชื่อเธอใน Google ครั้งแรก..ค้นหาไม่พบ)

   
   
จิราภรณ์ ชุมชัย "เจน"
จิราภรณ์ ชุมชัย (เจน)

     "เจน" จิราภรณ์ ชุมชัย....(ประวัติ) เป็นคนเพชรบูรณ์ จบมัธยมปลายจากโรงเรียนน้ำร้อนวิทยาคม (โรงเรียนประจำตำบล) ตำบลน้ำร้อน อำเภอวิเชียรบุรี จังหวัดเพชรบูรณ์ เข้ามหาวิทยาลัยนเรศวร ด้วยระบบโควต้า (สอบเดือนตุลาคม 2551-->ประกาศผล-->นัดตรวจร่างกายและสอบสัมภาษณ์ประมาณ 25 มกราคม 2552-->ประกาศผลสัมภาษณ์-->ยืนยันสิทธิ์-ชำระเงิน 5,000 บาท ซึ่งจะนำไปหักออกจากเงินค่าธรรมเนียมในการศึกษาเหมาจ่ายเทอมละ 12,000 บาท-จ่ายเงินลงทะเบียน 15-22 มิถุนายน 2552)

     เป็นพี่คนโต ในจำนวนพี่น้อง - คน ปกติไม่ได้พักอยู่กับพ่อแม่ แต่พักอยู่กับยาย ตอนเรียนอยู่ม.ปลาย อยู่สาย วิทย์-คณิต ซึ่งมีอยู่ 1 ห้อง การที่สอบได้โควต้า นับว่า "ฟลุค" เพราะเป็นคนไม่เก่งภาษาอังกฤษ แต่จริงๆ เป็นคนที่  เรียกว่าเป็น "โรคกลัวภาษาอังกฤษ" (Englishphobia) 
     เพราะว่า มันเป็นอะไรที่ไม่ชอบ ยิ่งต้องมาเรียนวิชาชีววิทยาที่มีภาษาอังกฤษเยอะ และต้องเรียนภาษาอังกฤษ ด้วยแล้ว คิดว่าต้องแย่แน่ๆ เลย ตอนสอบ Onet วัดผลทั่วประเทศ ได้คะแนนภาษาอังกฤษเกินคาด คือ ได้มาตั้ง 16/100 คะแนน..อิอิ

    พ่อ-แม่ เดิมมีอาชีพทำนา ต่อมา มาทำค้าขาย พ่อมักจะบอกเสมอว่า "ให้ตั้งใจเรียน ไม่ต้องคิดว่าพ่อจะไม่มีเงินส่งให้หนูเรียน แต่ให้ใช้จ่ายอย่างประหยัด"

    เดิม อยากเรียนทางด้านสาธารณสุข เพราะอยากเป็นข้าราชการแถวบ้านที่อยู่ คิดว่าเป็นข้าราชการนี่สวัสดิการดี แต่ตอนนี้คิดว่าจะเรียนต่อครู แล้วกลับไปเป็นครูแถวบ้าน

สรุปปัญหา

  • เป็นโรคกลัวภาษาอังกฤษ
  • ต้องกู้เงิน "กยศ" เรียน เป็นผู้กู้รายเก่า
  • น้องชายอายุ 17 ปี มีแฟนที่จะคลอดเด็กในเดือนมิถุนายน ซึ่งจะต้องใช้เงินจากพ่อ 
beeman by Apinya

มนุษย์ผึ้งมหัศจรรย์  
神奇的蜂爷  
(shen2  qi2  de1  feng1  ye2)