ผมมีจดหมายฉบับหนึ่ง เป็นจดหมายจากคุณอ๋อม เขียนถึงคนรักชื่อระยับ ซึ่งทั้งสองคนรักกันมากแต่ถูกญาติฝ่ายหญิงกีดกันไม่ยอมให้แต่งานกัน ไม่ยอมแม้แต่ให้เขียนจดหมายหากัน ดังนั้นคุณอ๋อมจึงออกอุบายบอกกับพ่อแม่ตัวเองว่าจะขอเขียนจดหมายตัดรักกับคุณระยับ เมื่อเขียนเสร็จแล้วก็เอาจดหมายให้พ่อและแม่อ่าน เมื่อพ่อกับแม่อ่านก็พอใจมาก และอนุญาตให้คุณอ๋อมนำจดหมายไปส่งให้คุณระยับ ซึ่งข้อความในจดหมามีความว่า
ถึงคุณระยับ
-นานพอสมควรนะคะที่เรารู้จักกัน ความรักที่ฉันเคยมอบให้คุณอย่างสุดหัวใจ
บัดนี้ ได้สิ้นสุดลงแล้ว ความรู้สึกของฉันที่ไม่อยากจะเห็นหน้าคุณนั้น
-นับวันแต่จะเพิ่มมากขึ้นเป็นลำดับ และจะไม่ยอมให้สูญหายไปตราบที่ฉันยังมีชีวิตอยู่
หากฉันเชื่อคุณพ่อคุณแม่ในตอนแรก ฉันคงไม่ตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ ไม่รู้จักคนอย่างคุณ
-"ที่รักฉันมีความสุขที่สุดในขณะที่อยู่ใกล้คุณ ไม่มีสิ่งใดที่จะมาพรากคุณไปจากฉัน"
เสียงพร่ำรำพันเช่นนี้ คุณไม่มีวันที่จะได้ยินจากฉันอีก จำไว้นะหากคุณยังคิดว่า
-ฉันรักคุณ และพร้อมที่จะแต่งงานกับคุณด้วยความรักที่ฉันมีต่อคุณคนเดียว
คิดใหม่เสียเถิดคะ แม้ชาติหน้ามีจริง ฉันก็จะไม่ขอพบคนอย่างคุณอีก
-คงจำได้นะคะเมื่อครั้งเราไปดูหนังด้วยกัน ฉันอยากจะบอกคุณเหลือเกินว่า
ฉันมีคนรักใหม่แล้วเขามีพร้อมทุกอย่างที่จะมอบให้ฉัน ฉันเคยตั้งเป้าหมายร่วมกับเขา
-เราต้องมีบ้านสวย ๆ มีลูกที่น่ารัก และเราจะเป็นสามีภรรยาที่ดีต่อกัน
อดีตที่เราเคยมีความสุขร่วมกัน ขอให้คุณลืมมันเสียเถิดคะ แม้ว่า
-คุณเคยพูดถึงการแต่งงานระหว่างคุณกับฉัน ขณะนี้คุณคงเตรียมทุกอย่างพร้อมแล้ว
เสียใจด้วยนะคะ ที่ฉันต้องทำเช่นนี้ คุณเป็นคนไม่ดีเองเหตุการณ์นี้จึงเกิดขึ้น
-ฉันอยากให้ถึงวันนั้นเร็ว ๆ อยากดูชุดที่คุณจะสวมมาในขบวนขันหมากนั้น
มีขบวนแห่ที่ใหญ่โต แต่เป็นขบวนขันหมากที่หม้ายเจ้าสาวอย่างฉัน
-นึกภาพดูแล้วตื่นเต้นไม่น้อยทีดียวคะ
เอาละ ฉันต้องขอยุติเพียงแค่นี้ และเป็นสิ่งที่น่าขันมากหากคุณยังคิดว่า
-ฉันยังรักคุณอยู่อย่างสุดหัวใจนะคะ
สวัสดีคะ
รติกาล (อ๋อม)
เมื่อคุณอ๋อมยื่นจดหมายให้กับคุณระยับ จึงบอก กับระยับว่า อ่านจดหมายข้ามบรรทัดนะคะ
คุณลองอ่านดูนะครับ
น้องอ๋อม มีความพยายามดีจริงๆ คุณระยับก็ใจกล้าดี จดหมายฉบับนี้น่าทึ่งจริงๆ