หากเราสามารถให้อภัยในความผิดพลาดของผู้อื่นได้ด้วยจิตใจที่บริสุทธิ์ มันทำให้เรามีคุณค่าในสายตาของพวกเขา

เมื่อเราอยู่ในสังคม  ต้องรู้จักการให้อภัย

          เราเกิดมาเป็นมนุษย์เราเกิดมาเป็นมนุษย์ย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องอยู่ร่วมกับผู้อื่น เพราะมนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตชั้นสูงที่จะต้องสามารถดำเนินชีวิตอยู่ร่วมกับผู้อื่นได้อย่างลงตัวและเป็นสุข  ทั้งการร่วมชีวิตเป็นครอบครัว ร่วมงานเป็นหมู่คณะ ร่วมเป็นสงคม ชุมชน เป็นประเทศชาติ  สิ่งเหล่านี้ ต้องมีความรักเป็นเครื่องเหนี่ยวรั้งจิตใจไว้  เพราะความรักเป็นอำนาจด้านบวก ที่เป็นตัวเชื่อม เป็นตัวประสานให้คนเราอยากอยู่ร่วมกัน

          ความรักที่ถือว่าเป็นความรักที่มีค่าสูงสุด คือ การมีจิตสำนึกแห่งการให้อภัยผู้อื่น การอยู่ร่วมกันในสังคม ย่อมมีข้อขัดแย้ง กระทบกระทั่งกันบ้างเป็นธรรมดาของโลก  หากเราสามารถให้อภัยในความผิดพลาดของผู้อื่นได้ด้วยจิตใจที่บริสุทธิ์ มันทำให้เรามีคุณค่าในสายตาของพวกเขา มีพฤติกรรมด้านบวกที่สามารถเหนี่ยวรั้งพวกเขาเอาไว้กับเรา  เขาเหล่านั้นย่อมเกิดจิตสำนึกการยอมรับแลปรับปรุงข้อผิดพลาด  ซึ่งเป็นอานิสงส์ของความรักสูงสุดในการให้อภัยจากจิตใจที่ดีงามของเรา

          เราสามารถเป็นที่รักของใครๆ ได้...ด้วยการให้อภัย  การที่เราจะสามารถให้อภัยได้นั้น เราจะต้องมีสติ ต้องมีความอดทน อดกลั้นต่อพฤติกรรมของบุคคลที่อยู่ร่วมกับเรา.. ซึ่งโดยรวมเรียกว่า “ความรัก”  ซึ่งเป็นสิ่งที่ดีงามสูงสุดภายในจิตใจนั่นเอง  และหากเราให้อภัยด้วยหัวใจที่แท้จริง  หยิบยื่นให้เขาไปมากเท่าไหร่  การโต้ตอบและต่อต้านต่อเราก็จะลดน้อยลง  นี่แหละ!.. พลังแห่งความรักในหัวใจของเรา

 

ขอบคุณข้อมูลที่เป็นสิ่งดีๆ จากหนังสือ “คัมภีร์แห่งอัจฉริยะ”  โดยอาจารย์ปริญญา  ตันสกุล