ถึงจะตัวเล็กๆๆ แต่ความคิดของเธอยิ่งใหญ่..

            

เมื่อเช้าที่โรงเรียนมีกิจกรรมมอบเงินผ้าป่าสมทบจากศิษย์เก่ารุ่น 3 (ปี40) ได้เงินประเมาณ 4 หมื่นกว่าบาท...ขณะที่กิจกรรมกำลังดำเนินอยู่....ผู้เขียนก็ได้ถูกเรียกไปมุมอาคาร....เพราะมีคนมาขอพบ...ผู้เขียนเดินไปตามคำบอกของครู  ได้พบกับเด็กหญิงตัวเล็กๆๆคนหนึ่ง...นามว่าน้องอ้อ....

        น้องอ้อ  เด็กหญิงดวงฤทัย  ร่องอ้อ....ศิษย์เก่าที่เคยเรียนชั้น ม.1 ที่โรงเรียนแห่งนี้ เดินทางมาจากเดนมาร์ก และวันนี้ก็เลยแวะมาหาครู และเพื่อนๆ  ...น้องอ้อเคยเป็นทีมงาน อย.น้อย (ชมรมคุ้มครองสิทธิผู้บริโภค)เข้าร่วมการประกวดที่ชนะเลิศระดับเขต (ภาคอีสาน) ปี 2550 และได้เป้นตัวแทนไปแข่งขันระดับประเทศ....แต่น้องอ้อไม่ได้ไปแข่งระดับประเทศด้วย เพระต้องเดินทางไปเดนมาร์ก....และในครั้งนั้นแม้เราจะได้รับแค่รางวัลชมเชย ระดับประเทศ...แต่ชมรมของเราก็ยังคงทำหน้าที่เข้มแข็งเรื่อยมา...

          เช้าวันนี้น้องอ้อมาพบกิจกรรมดีๆ ก็เลยขอร่วมทอดผ้าป่าด้วย  1,060 บาท  ผู้เขียนจึงขออนุญาตให้น้องอ้อขึ้นไปมอบเงินและกล่าวความรู้สึก แลกเปลี่ยนประสบการณ์กับทุกคน...

....น้องอ้อเล่าว่า...ไปอยู่เดนมาร์กแล้วคิดถึงเมืองไทย คนไทย และส้มตำ...เพราะไม่มีให้ทานเลย น้องอ้อต้องไปเรียนภาษาก่อน ตอนนี้พูดได้เก่งแล้ว แต่ต้องกลับลงไปเรียนชั้น ป.6 ใหม่ (ทั้งที่เพื่อนๆ ม.3 แล้ว)...และในโรงเรียนก็จะอิสระ ไม่ต้องเข้าแถว เคารพธงชาติ แต่งกายยังไงก็ได้ ไว้เล็บก็ได้ แต่หากใครประพฤติตัวไม่ดี 3 ครั้งจะต้องย้ายโรงเรียน...น้อง้อได้เรียน 3ภาษาคือ ภาษาอังกฤษ เดนมาร์ก และ เสปน (ถ้าจำไม่ผิด) และก็เริ่มเรียนวิชาอื่นๆ เหมือนมัธยมเรา....

   ผู้เขียนบอกให้น้องอ้อฝากข้อความถึงเพื่อนๆ ...น้องอ้อพูดว่า แม้เราจะไปอยู่ที่ใดก็ตามขอให้เราเก็บเกี่ยวประสบการณ์ ณ ที่แห่งนั้นให้มากๆ เพราะเราไม่สามารถย้อนอดีตได้อีก...

( ผู้เขียนฟังแล้วขนลุกเลย...แค่เด็ก 14-15 ปี เค้าก็ยังคิดได้ดีขนาดนี้)....สุดท้ายน้องอ้อได้พูดฝากเป็นภาษาเดนมาร์ก...ผู้เขียนก็ฟังไม่ออก...เลยต้องให้เจ้าตัวแปลให้ฟัง

     แปล....ว่า สวัสดีคณะครูที่ดีของหนู พี่น้องนักเรียนทุกคน วันนี้หนูรู้สึกดีใจมากที่ได้มาพบกับครูและนักเรียน หนูพูดยังไม่ค่อยเก่ง แต่ยังเป็นนักเรียนที่ดีเสมอ อยากบอกทุกคนว่าหนูคิดถึงทุกคนมาก และอยากขอบคุณคุณครูและอยากบอกว่ารักทุกคนค่ะ....

      ในฐานะที่เป็นครู เมื่อเห็นการพัฒนาทักษะต่างๆ ดีขึ้นก็อดภูมิใจไม่ได้....และอยากจะขอชื่นชมผ่านบล็อกนี้..