ผมเชื่ออยู่คนเดียวนะครับว่า

การกอด หรือสัมผัสจากมือนั้นน่ะ แทนคำพูดได้ดีที่สุด (แทนการเขียนด้วยละกันครับ อิอิ)

ทีนี้เนี่ย เราจะแสดงความรักที่มีต่อเพื่อนโดยการสัมผัสได้มั้ย? โดยไม่ต้องพะวงกันเรื่องที่ว่า เพื่อนเราเป็นผู้หญิง แล้วเราเป็นผู้ชาย ไม่ควรไปแตะต้องเค้าให้เสียหาย...ซึ่งจริงๆเพื่อนหญิงเราอาจจะไม่ได้คิดถือสาอะไรแบบนั้น ^_^

สังคมหลายๆกลุ่ม ที่ต้องมาอยู่ร่วมกันเช่นที่ทำงาน ต้องร่วมทุกข์ร่วมสุขกัน ผูกพันธ์กันด้วยเวลาและ ความรัก ^_^

แหม...พอรักกันแล้ว สนิทกันแล้ว อารมณ์มันแบบอยากกอดสักทีเวลาเพื่อนมันทำอะไร อะไรน่ารักน่ารักให้ เข้าใจมั้ยครับ 555

ในที่ทำงานนะครับ พอเราท้อแท้หรือว่าต้องการคำปลอบโยน เพื่อนๆเค้าก็พร้อมทั้งหน้าตาและคำพูดดีๆ ช่วยให้เราหายใจคล่องขึ้นได้

แต่กับเพื่อนบางคนที่เค้าพูดไม่เก่ง แต่เพื่อนคนนี้เค้ามีสิ่งดีดีที่จะมอบให้เราด้วยความจริงใจเช่นกัน

ทำไงดี พูดก็ไม่เป็น แต่อยากแสดงออกน่ะ...แค่เดินมาบีบมือเบาๆได้มั้ย?? ^_^

ผมว่าบางคำพูดน่ะเราไม่ได้เข้าใจ และไม่ได้ต้องการเสมอไปหรอกครับ

ไม่ต้องพูดสักคำ ขอแค่มีเพื่อนที่จริงใจ เดินยิ้มแฉ่งเข้ามาหาเราแล้วเอามือวางบนไหล ตบแปะ แปะ เบาๆ ก็เกินพอแล้วครับ

คือผมเป็นคนประเภทที่เชื่อในการแสดงออกเรื่องความรักน่ะครับ...ในทุกๆอย่าง ^_^

แต่ก็ไม่แสดงออกพร่ำเพรื่อ และโจ่งแจ้งนะคร๊าบ ^_^

ที่สำคัญ...ผมไม่ได้คิดอะไรจริงๆ เอิ๊กซ์ๆ

จะมีใครเข้าใจผมมั้ยน๊าาา ??? ^_^