หาที่อยู่ของทุกข์ให้เจอ
กิระ ดังได้สดับมา
ยายคนหนึ่งอยู่กับหลานชายซึ่งทำงานธนาคาร อยู่มาคืนหนึ่งหลานมีท่าทางหงุดหงิดไม่สบายใจ้ดวเรื่องอะไรสักอย่างจึงออกจากบ้านไปแต่หัวค่ำโดยบอกยายว่าจะไปดูหนัง ยายก็ไม่ว่าอะไร หลายชั่วโมงผ่านไป ยายกะว่าหนังเลิกเเล้วเเละหลานคงกำลังกลับจึงออกจากบ้านไปยืนคอยหลานอยู่ที่เสาไฟฟ้าข้างถนนที่มีเเสงสว่าง เมื่อหลานเดินมาจึงทำท่าก้มหาะไรสักอย่างหนึ่งอยู่ หลานเห็นยายจึงทักขึ้นว่า
"อ้าวยาย ออกมาหาอะไรอยู่น่ะ"
"ยายกำลังหาเข็มน่ะหลาน"
หลานจึงช่วยยายหาเข็ม หาไปพักใหญ่ไม่พบ จึงถามยายว่า "ยายนึกดูให้ดี ๆ นะว่ายายทำเข็มตกไว้ตรงนี้หรือเปล่า หรือยายไปเก็บไว้ที่ไหนเเล้วลืมไป"
ยายตอบว่า "ไม่ลืมหรอก ยายเก็บไว้ที่ห้องนอน แต่พอดีไฟมันดับมองไม่เห็น จึงออกมาหาที่ถนนซึ่งมีไปส่อง"
หลานจึงคิดว่ายายของเราถ้าจะเพี้ยนไปเเล้ว เก็บเข็มไว้ที่บ้าน แต่ากลับมาหาที่ถนน จึงบอกยายว่า " โธ่ยาย ยายเก็็บไว้ที่หน้งนอนก็ต้องไปหาที่ห้องนอนสิ มาหาข้างถนนจะเจอได้อย่างไร"
ยายก็ย้อนถามหลานว่า "เอ็งไปไหนมา"
"ผมไปดูหนังมา วันนี้ไม่สบายใจ ถูกผู้จัดกาีรดุเอาว่าทำงานไม่เรียบร้อย ทำให้ต้องเสียเวลามารื้อของตรวจกันใหม่ ไปดูหนังจะได้คลายเครียด จะได้สบายใจ" หลานตอบ
ยายได้ทีจึงบอกว่า " หลานเอ๊ย อันความสุขความทุกข์น่ะมันเกิดที่ใจ ต้องหามันที่ใจ เวลาเรามีความทุกข์ไม่สบายใจ เเสดงว่าตอนนั้นความสุขมันหายไปจากใจเรา เมื่อต้องการให้ความสุขกลับมา ก็ต้องหาที่ใจน่เเหละ ก็เหมือนอย่างที่หลานพูดว่ายายเก็บเข็มไว้ที่ห้องก็ต้องไปหาที่ห้อง มาหาที่ถนนจะเจอที่ไหนนั่นเเหละ ก็เมื่อความสุขมันหายไปจากใจ ก็ต้องหาความสุขจากใจ ไปหาที่โรงหนังมันจะไปเจอความสุขได้อย่างไร อย่างดีก็ทำให้สบายไปชั่วขณะหนึ่งเท่านั้น" หลานเลยนิ่งอึ้งไป.
ข้อคิดที่ได้จากเรื่องนี้...
อันความสุขความทุกข์อยู่ที่ใจเราเเละมีเหตุมีต้นตอให้เกิน โดยเฉพาะความทุกข์ซึ่งออกมาในรูปควมไม่สบายใจความเครียด ความวิตกกับวล ความฟุ้งซ่าน ความหดหู่ท้อแท้ ล้วนมีเหตุให้เกิดทั้งสิ้น เมื่อมันเกินก็ทำให้ความสุขหมดไป เมื่อต้องการความสุขกลับคืนก็ต้องหาความสุขที่ใจเรา มันไม่ได้หนีไปไหน แต่ซ่อนอยู่ในใจในตัวเรานี่เอง หาให้พบหาให้ถูกก็จะได้ความสุขกลับมา มิใช่ไปหาที่อื่นหรือหาด้วยการกระทำที่ผิดทางซึ่งเป็นการหาความสุขนอกตัว เมื่อทำอย่างนั้นแทนที่จะพบความสุขข้างนอกกลับเพิ่มทุกข์เพิ่มปัญหามากขึ้น ทำให้ยุ่งเหยิงมากขึ้นจนสางไม่ออกแก้ไม่ได้ ในเรื่องนี้เขามีทางแก้ปัญหา มีวิธีหาวิธีเรียกความสุขกลับคืนมาในทางที่ถูกอย่งเเล้ว โดยเริ่มที่ใจก่อน กล่าวคือ ต้องปล่อยวางให้ได้ ทำใจให้ได้ ปรับตัวให้ได้ หยุดใจให้ได้ เพราะทุกข์ส่วนใหญ่เกิดจากการปล่อยวางไมไ่ด้ ทำใจไมไ่ด้ ปรับตัวไม่ได้ หยุดไม่ได้ ทั้งสิ้น....
***อ่านเเล้วช่วยเเสดงความคิดเห็นด้วยนะครับ....
