บันทึกเรื่องเล่าความสำเร็จ

ชื่อผู้เล่า             นายณัฐฑฆ์ภกรฒ์   สินจารุ

ตำแหน่ง            ผู้ช่วยดำเนินงานของสมาชิกสภากรุงเทพมหานครเขตธนบุรี

ชื่อเรื่อง              ยุงร้ายกว่าเสือ

เป็นการแก้ปัญหาเกี่ยวกับ   การลดจำนวนประชากรที่เป็นโรคไข้เลือดออก

เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเมื่อ  พ.ศ. 2548 

สถานที่  ภายในพื้นที่ดูแลของสำนักงานเขตธนบุรี

โทรศัพท์                        -                                                                  E-mail  Address                -

เนื้อเรื่องย่อ   เมื่อปี 2548  ขณะนั้นข้าพเจ้าได้รับตำแหน่งผู้ช่วยดำเนินงานของสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร
เขตธนบุรี  ภายในเขตธนบุรีมีจำนวนครัวเรือน  48,000  หลัง  จำนวนประชากร  120,000  คน  ข้าพเจ้าได้รับแจ้งจากพี่น้องประชาชนและประสานงานจากงานอนามัยของสำนักงานเขตธนบุรีว่า  ขณะนั้นมียอดประชากรป่วยเป็นโรคเลือดออกจำนวนมากเป็นอันดับที่  5  ของกรุงเทพมหานคร  ซึ่งขณะนั้นข้าพเจ้าได้เป็นตัวแทนของสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร  ร่วมประชุมกับ ตัวแทนของโรงพยาบาล, กรมอนามัย, กองควบคุมโรค  เพื่อหาข้อสรุปในการแก้ปัญหาที่เกิดขึ้น  สรุปได้ว่า  ทางผู้แทนสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร (ข้าพเจ้า)  ร่วมกับกองควบคุมโรคลงพื้นที่รณรงค์ให้คว่ำภาชนะที่ไม่ใช้  และนำทรายอะเบทพร้อมเครื่องหมอกควันกำจัดยุงลาย  ลงทำกิจกรรมในพื้นที่  หลังจากนั้น 5 เดือนผ่านไปก็เสร็จโครงการ  และประชุมอีกครั้งปรากฏว่าผู้ป่วยโรคไข้เลือดออกยังลดไม่ได้ตามยอดที่น่าพอใจ  ข้าพเจ้าจึงได้เสนอให้ลองใช้ไม้ตียุงไฟฟ้าให้ชาวบ้าน บ้านละ 1 อัน ให้ข้อคิดที่ว่า 1 บ้านใช้ที่ช็อตยุง ฆ่ายุง 1 ตัว พร้อมกันทั้งเขต  ยุงจะตายวันละ 48,000 ตัว  ถ้าวันหนึ่งช็อตมากกว่านั้น  ประชากรยุงจะลดลงมาก  จึงได้เสนอสมาชิกสภากรุงเทพมหานครในการจัดซื้อไม้ตียุงแจกชาวบ้าน  หลังจากนั้นข้าพเจ้าได้ลงพื้นที่อีกครั้งพร้อมเจ้าหน้าที่ทางราชการไปแจกทรายอะเบทตามบ้าน,  คว่ำถ้วยชามที่ไม่ได้ใช้, ฉีดหมอกควันกำจัดยุงลาย,  แจกไม้ตียุง  ผ่านไป 6 เดือนทำการวิจัยอีกครั้งปรากฏว่าสถิติผู้ป่วยโรคไข้เลือดออกลดลงอย่างน่าพอใจ  และได้นำไม้ตียุงไปเปลี่ยนอันเดิมที่เสียของประชาชนทุกปี  พร้อมทั้งประสานงานกับสำนักการระบายน้ำให้เปิดปิดประตูเป็นเวลาเพื่อให้เกิดการหมุนเวียนของน้ำเป็นการลดแหล่งน้ำขังที่วางไข่ของยุง

หมายเหตุ  ยุงลายเป็นยุงอนามัยมาก ๆ จะวางไข่เฉพาะน้ำสะอาดที่ท่วมขังเท่านั้น

 ขุมความรู้         1.  สนใจและรับฟังปัญหาที่เกิดขึ้นกับประชาชน

2.  จัดประชุมระดมความคิดเห็นของหน่วยงานต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง

3.  จัดอุปกรณ์และวัสดุที่ใช้ทำกิจกรรมในการแก้ปัญหาเพื่อลดการระบาดโรคไข้เลือดออก

4.  ขอความร่วมมือประชาชนร่วมกำจัดยุงลาย

5.  ลงพื้นที่และปฏิบัติตามข้อเสนอของหน่วยงาน

6.  สรุปผลการดำเนินงานและสถานการณ์ที่เกิดขึ้นทุก 6 เดือน เพื่อนำมาประมวลแก้ไขจุดอ่อนของการดำเนินงาน

7.  ให้ความใส่ใจการแก้ไขปัญหาอย่างจริงจังและต่อเนื่องเป็นประจำทุกปี

แก่นความรู้       รับปัญหา  หาทางแก้  เต็มใจให้บริการ  ร่วมมือร่วมใจ  เฝ้าระวัง  ให้ความรู้กับประชาชน