เมื่อวันที่ 2 พ.ค. 2552 ดิฉันและครอบครัวไปงานเลี้ยงรุ่นที่ อ.คลองลาน พักที่วนาลีรีสอร์ท ซึ่งที่พักเป็นบ้านไม้สองชั้นอยู่สบาย ด้านข้างบ้านพักจะมีน้ำตกไหลผ่าน ทำให้รู้สึกว่าร่มรื่นเย็นสบาย ประกอบกับวันที่ 2 นั้นมีฝนตกที่จ. กำแพงเพชร พวกเราเลยทั้งเย็นกายเย็นใจ ที่เย็นกายก็คืออากาศที่เราสัมผัศให้ความรู้สึกสบาย ส่วนเย็นใจก็คือการที่เราได้พบเพื่อน ๆ กว่า 30 ชีวิตที่ยินดีมาร่วมงาน หลังจากทุกคนจบชั้นมัธยมปีที่ 5 (ลองเดาดูว่าควรเป็นกี่ปีที่เราจากกัน อย่างน้อย 26 ปี) บางคนไม่ได้พบกันเลยหลังเรียนจบ ซึ่งเพื่อน ๆ ที่มาทุกคนมีความเป็นกันเอง และได้ไต่ถามทุกข์สุขของกันและกัน ได้แลกเปลี่ยนประสบการณ์ที่ผ่านมา ทำให้พวกเราได้เรียนรู้ถึงความเปลัยนแปลงของเพื่อน ๆ ซึ่งมีความแตกต่างกันไป
สิ่งที่ดีมากคือได้ทราบที่อยู่ ทราบเบอร์โทรศัพท์ของเพื่อนบางคนที่เราเคยนึกถึงแต่เราไม่สามารถติดต่อได้ หลังจากนี้เราจะติดต่อถึงกันง่ายขึ้น
เราได้พบผลผลิตของเพื่อน ๆ หลายคนที่นำลูกมาด้วยซึ่งก็น่ารักคนละแบบ บางคนเป็นลูกครึ่งฝรั่ง จะมีใบหน้าที่สดใสและน่ารักไปทางชาวตะวันตก บางคนพ่อแม่มีเชื้อสายจีนหน้าตาก็มีผิวขาวเหลืองตาชั้นเดียวเราก็นึกถึงเด็กเกาหลีไปโน่นซึ่งน่ารักอีกแบบ ส่วนลูกของดิฉันจะมีสีผิวไปทางคุณพ่อที่ผิวคล้ำและเป็นไทยแท้ ก็จะหน้าตาเป็นไท้ยไทยซึ่งน่ารักเหมือนกันค่ะ
สิ่งที่ทำให้เราได้พบกัน คือการที่เพือน 2-3 คนมีการประสานงานกันเป็นอย่างดี โดยการหาตัวแทนในแต่ละกลุ่มและให้ตัวแทนกลุ่มติดต่อในกลุ่มของตนให้มาร่วมงาน การจัดงานครั้งนี้นับว่าประสบความสำเร็จ เนื่องจากเพื่อน ๆ ที่มาหลายคนพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า อยากมาอีก
แม้งานจะไม่มีอะไรที่โดดเด่นมาก แต่ดิฉันก็ภูมิใจที่เป็นส่วนหนึ่งของรุ่น และได้เรียนมากับเพื่อน ๆ ทุกคน สุดท้ายนี้ขอบอกว่า ดีใจที่ได้พบเพื่อน ขออวยพรให้เพื่อนทุกคนมีความสุข ความเจริญ มีครอบครัวที่ดี มีความก้าวหน้าในงานที่ทำอยู่ ..........สวัสดี
