"พระคงคาจะแดงเดือดดั่งเลือดนก อกแผ่นดินเป็นบ้าฟ้าจะเหลือง"
ข้อความข้างต้นจากเพลงยาวพยากรณ์กรุงศรีอยุธยา ได้เกิดขึ้นจริง
แล้วในวันนี้
วันที่ฟ้าเมืองไทยเริ่มสีเหลือง ผู้คนป่วนเมือง สัตว์นรกในร่างมนุษย์
กำลังทำสิ่งต่าง ๆ ที่ผู้มีปัญญา และผู้ที่ได้ชื่อว่าเจริญแล้วย่อมไม่ทำ
เกิดอะไรขึ้นกับสยามเมืองยิ้มในวันนี้ คนไทยไยต้องเข่นฆ่ากันเอง
เพราะใช้มุมมองของตนเองเป็นตัวตัดสิน ชาติบ้านเมืองย่อยยับพังพินาศ
เพราะความเห็นแก่ตัวชั่วช้า โมหะ อวิชชา ใช่หรือไม่ ?
สัตว์ป่าเมื่อมันโกรธแค้นกัน มันก็แค่กัดกันเองจนบาดเจ็บล้มตายไปข้างหนึ่งไม่เคยสร้างความเดือดร้อนให้ผู้อื่น
สัตว์มนุษย์ไยเบียดเบียนทั้งตนเองและผู้อื่นโดยขาดจิตสำนึกของ
ความเป็นคน....
ตอนเช้าไปทำบุญก่อพระเจดีย์ทรายที่วัดก็มีความสุขดี
พอกลับมาบ้าน ฟังข่าวมาก ๆ ก็รู้สึกเครียด ไม่รู้ว่าจุดจบของเหตุการณ์ครั้งนี้
จะเป็นอย่างไร ดูเหมือนจะทวีความรุนแรงมากขึ้นทุกที ฤๅจะตรงกับ
คำทำนายในช่วงท้ายที่ว่า
" ... จะบังเกิดทรพิษมิคสัญญี ฝูงผีจะวิ่งเข้าปลอมคน
กรุงประเทศราชธานี จะเกิดการกุลีทุกแห่งหน..."
ทุกวันนี้เวลา สวดมนต์ นั่งสมาธิเสร็จก็ได้แต่ขอพรจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์
และบุญกุศลช่วยคุ้มครองประเทศชาติ
อยากให้คนไทยทุกคน อบอุ่นด้วยรอยยิ้ม มีน้ำใจรักใคร่สามัคคีกันเหมือนก่อน เลิกห้ำหั่นทำร้ายกันเพราะความขัดแย้งทางความคิด เพราะอย่างไรสายเลือดไทยทุกคนล้วน มาจากพ่อเดียวกัน
เราเกิดและเติบโตในแผ่นดินที่สงบร่มเย็น หากไม่มีจิตสำนึก รักชาติ
รักแผ่นดิน รักพระมหากษัตริย์ เท่ากับอกตัญญูต่อแผ่นดินเกิด
ผู้นั้นควรเรียกว่า "ลูกหลานจัญไร..." ใช่หรือไม่ ?
เอาดอกราชพฤกษ์(ลมแล้ง,คูน) สวยๆ มาฝาก
หากหมองจิตคิดสลดหดหู่ ก็ปลงให้ตกเสียว่า
ทุกสิ่งมี เกิด แก่ เจ็บ ตายนะ จะพอทุเลาเบาใจบ้าง
ธรรมดาประเทศก็คือสิ่งสมมุติเหมือนกัน ชาติไทยก็เหมือนกับสิ่งอื่น มีการสร้าง ก่อตั้ง(เกิด) เปลี่ยนแปลงไปไม่อยู่นิ่ง (แก่) มีอันขัดแย้งเดือดร้อนวุ่นวาย(เจ็บ) สูญสิ้นความเป็นชาติ(ตาย) คือไม่มีเอกภาพแล้ว แต่พี่ว่ามาเร็วกว่าที่คาดไปหน่อยน้อ เพราะนักการเมืองไทยขี้โลภแรงไปหน่อย กินเมืองทีเดียว
ส่วนมากมาก็ตั้งหน้าตั้งตามากินจริงๆ คอรัปชั่นกันจนเป็นธรรมดา ไม่ธรรมดาคือขายสมบัติชาติ เพื่อการลงทุน
มูมมามไปหน่อยนะ มันเลยไปเร็ว
ถ้าเขากินทีน้อยๆ ก็คงสบายไปอีกนานอยู่โขแหละ แต่ถึงแม้ต่างชาติปกครอง ครอบงำได้
เขาคงไม่ห่วงเรื่องพัฒนาคน คนโง่ก็ยิ่งดีหลอกง่าย
ลูกหลานก็อยู่แบบทาสนะ ทาสน้ำเงินเขา
ก็น่าเศร้าอยู่ แต่คิดมากนักก็ยึดมั่นถือมั่น ก็ทุกข์ใจเปล่าๆ คนระดับเราคงปกติแหละ อย่างใดก็ทำมาหากิน
ก็คงมีส่วนหนึ่งที่ต้องลำบากมาก เหมือนผู้ดีสมัยก่อนนั่นแหละ ธรรมดาโลกธรรม อนิจจัง ทุกขัง อนัตตานะ
ขอบคุณค่ะพี่ดอกไม้ที่ช่วยเตือนสติ
ให้รู้จัก "ปล่อยวาง" และทำใจ
ทุกสิ่งล้วนขึ้นอยู่กับกฎไตรลักษณ์ทั้งสิ้น
อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา
หากรู้จักทำใจไม่ยึดมั่นถือมั่นในสิ่งต่าง ๆ
ชีวิตก็จะมีความทุกข์น้อยลง
โลกคือโรงละครโรงใหญ่ที่ทำให้ผู้ดู
ได้รู้ได้เห็น จุดเริ่มต้น และฉากสุดท้าย
การดูละครแต่ละช่วงควรดูให้จบ... จึงจะเห็น
สัจธรรมที่แท้จริง...