ช่วงนี้เขียนบันทึกเรื่อง อันธพาล น่าจะ in trend เพราะมีเรื่องกลุ้มใจกับเจ้ายกล้อ

เดิมก็เรียบร้อยอยู่ในบ้าน ไม่เคยต้องขังรั้ว ถึงจะเปิดประตูตอนเอารถเข้าออก มันออกไปทำธุระส่วนตัวแป๊บเดียว ก็รีบวิ่งแจ้นกลับเข้าบ้านแทบไม่ต้องตะโกนเรียก ผิดกับแม่โซดาที่ถ้าปล่อยออกมานอกรั้วของมัน เป็นแปลงกายเป็นหมาข้ามรั้ว กระโจนออกไปลาดตระเวณนอกบ้าน จนต้องสร้างรั้วกั้นให้เฉพาะ

เดี๋ยวนี้ยกล้อตั้งแต่โตเป็นหนุ่มได้ขวบปี ก็ตัวโตแรงเยอะ พลังเยอะ เริ่มหลุดออกจากรั้วบ้านออกไปเพ่นพ่านข้างนอก บางครั้งกลับมา ก็มีไก่ติดปากมาด้วย เออมันช่างเหมือนแม่ของมันจริงๆ

เป็นอันว่า เดี๋ยวนี้ทั้งสองตัวต้องเข้าไปอยู่ในรั้วพิเศษของมัน เออ..คุ้มค่าที่ทำหน่อย ถ้าคิดไปในทางที่ดี

แต่แค่นั้นไม่พอ เวลาผมพาเจ้าสองตัวออกไปเดิน..วิ่งช่วงเช้ากับเย็น  เจ้ายกล้อจะมีพฤติกรรมอย่างหนึ่ง..พฤติกรรมอันธพาล ถ้ามันเห็นหมาข้างถนนตัวอื่น มันจะแสดงความเป็นใหญ่ วิ่งรี่เข้าไปหา ท่าทางคุกคาม

แล้วเหตุการณ์ที่ผมไม่อยากให้เกิด ก็เกิดขึ้น ความที่มันแรงเยอะ มันจะทั้งดิ้นทั้งสะบัดเชือกที่ผมคล้องคอมันไว้ ผมยังมีแรงดึงมันได้บ้าง แต่ก็มีถึงสองครั้งที่มันดิ้นจนเชือกหลุด เพื่อจะวิ่งเข้าหาเป้าหมายของมัน

วาดภาพได้เลยนะครับว่าเกิดอะไรต่อ

มันวิ่งตรงเข้าไปขย้ำคอเจ้าหมาข้างถนน ซึ่งมักจะตัวเล็กกว่ามัน ชนิดกัดไม่ปล่อย น่าสยดสยองต่อหน้าต่อตาผม แถมบางที คุณอาชาเย็นซึ่งวิ่งตามมาจะขอ..พลอย ร่วมวงด้วย

ผมต้องวิ่งตามไปจับตัวมันกลับบ้านด้วยความยากลำบาก เพราะยังต้องลากเจ้าโซดาอีกตัว

จะทำยังไงดีกับมัน ???

  • เล่นกับมันมากขึ้น
  • ใส่ตะกร้อปาก
  • เปลี่ยนเชือกคล้องคอให้แข็งแรง
  • เลิกพาออกนอกบ้าน
  • ขังเดี่ยว
  • เข้าโรงเรียนดัดสันดาน


คิดไม่ออกครับว่า ต้องจัดการกับเจ้าอันธพาลตัวนี้ยังไง

ดูรูปที่มันฝึกความเป็นอันธพาลกับพี่ๆและแม่ของมัน..เจ้าโซดาเป็นตัวอย่างนะครับ