สวัสดีครับ

การเริ่มต้นเข้าสู่เส้นทางสายธรรม  หลายๆคนคงเริ่มต้นที่การอ่าน.......

เป็นคนหนึ่งที่มาทางนี้ด้วยการอ่าน  และอ่าน

จะซื้อหนังสือธรรมสะสมไว้อย่างมากมายเลยทีเดียว  ตั้งแต่ปี1 

จำได้ว่าตอนนั้นอ่านของท่านพุทธทาส...ซื้อมาได้เกือบ 40 เล่ม

ตอนที่ไปบวชพระปี 2 เณรหยิบไปหมดเลย  แบบไม่ได้ขอ  ตอนนั้นจำได้ว่าเศร้ามากๆ  ยึดติดหนังสือ(กูของกู---)

 

จากนั้นก็เริ่มสะสมใหม่ครับ..........

ถ่ายเอกสารที่ห้องสมุดบ้าง  ที่วัดอุโมงค์ ช ม. บ้าง

แต่ชอบไปขลุกตัวที่ห้องสมุดวัดกับมหลัยมากกว่า......

แต่ก็ชอบหนังสือแนวปรัชญาเหมือนกัน  อ่านมาแนวๆนี้หลากหลาย  สะเปะสะปะ  ไปเรื่อยๆ

ไม่ได้ยึดถือมาก

 

บางครั้งก็ติดใจหนังสือหลวงพ่อชา  บางครั้งก็หนังสือท่านหลวงพ่อปยุต.

แต่ที่ชอบมากเห็นจะเป็น...พุทธรรม  จำได้ว่าจบไปหลายรอบเลยทีเดี่ยว.........

 

ฟังเทปธรรมะ  ก็เป็นสิ่งที่ชอบมากๆเหมือนกัน

การฟังการอ่านบางครั้งก็ทำให้เราสงบ  เหมือนหลบไปอยู่อีกสภาวะหนึ่ง  เข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง

ซึมซับบ้าง  กระเด็นออกบ้าง

 

แต่สุดท้ายเข้าใจว่า  การอ่านเพียงให้รู้  ให้เข้าใจ  ไม่ได้ทำให้กิเลส ทุกข์ของเราหายไปได้เลย

อ่านมากก็ไม่ได้ช่วยอะไร  บางทีอาจจะหลุดไป  เผลอตัวไป  หลงไปเป็นอัตตาที่บอกว่าเรารู้แล้ว  เข้าใจแล้ว  แกะยากอีก

เป็นการไปสร้างอัตตาขึ้นอีกชั้น............

 

เริ่มเปลี่ยนตอนที่มีครูมาแนะนำ  คือท่านอาจารย์กมลวัลย์

และได้หนังสือจากพี่หยดน้ำ

และการแบ่งปันอย่างต่อเนื่องกับครูอาจารย์ 

เพื่อนนักเดินทาง.........

 

หลายๆคนนั้นจะเข้ามาในชีวิตเราอย่างน่าอัศจรรย์  โดยที่เราก็ไม่ได้คิดไว้ว่าจะได้มีบุญพบกับนักปฏิบัติ  กับนักเดินทาง   ท่านทั้งหลายนั้น.....

 

 ผู้เดินเส้นทางสายเดียวกัน

 

ท่านช่วยเหลือเราได้อย่างมาก....................

ตอนนี้เหลือเพียงการเดินทางของเราเอง  ว่าจะทำได้มากน้อยเพียงใด.....

 

เป็นเรื่องมหัศจรรย์ของชีวิตมิใช่น้อยครับ

ที่ได้เห็นพระสัทธธรรม    ที่ได้พบพระพุทธศาสนา   ที่ได้ฟังธรรมของพ่อแม่ครูอาจารย์  ที่ได้พบครูอาจารย์  ที่ได้พบกัลยาณมิตรที่ดีงาม  เพื่อนักเดินทาง...........

 

ขอบพระคุณครับ