เทศกาล "ละอ่อนบรรเลง ระมิงค์ขับขาน" ในโครงการดนตรีสร้างสุขของ สสส.กลุ่มภาคเหนือ 21-22 มีนาคม 2552 เป็นโอกาสดีที่ผมได้ร่วมโครงการนี้ หลังจากได้ผ่านกระบวนการทำค่ายดนตรีมาพร้อมกับเบิ้มเจริญศักดิ์และนายสมคบ โครงการของปายคงแปลกจากที่อื่น ๆที่นำดนตรีมาทำกับกลุ่มเป้าหมายพิเศษ 1 ค่ายและค่ายเด็กสนใจ 1 ค่าย ผู้ประเมินจากทั้งภายในและภายนอกของสสส. ต่างให้ความสนใจ ผมและทีมถูกตามถูกถามมากมาย ก็เป็นสิ่งที่ดี..คำชื่นชมมากมาย บางครั่งก็ทำให้หัวใจพองโต แต่ด้วยความจริงแล้วผมและทีมงานรู้ดีว่าทำอะไรผลที่เห็นในปัจจุบันเป็นอย่างไร ซึ่งผมเองยังมองไม่ค่อยเห็นการเปลี่ยนแปลงหรือผลในทางที่ดีที่เกิดขึ้นกับเด็ก ๆ แม้แต่กระบวนการที่ทำทั้ง 2 ค่ายต้องปรับกระบวนการ เหมือนกับเป็นการเรียน การเรียนไปพร้อม ๆกับเด็ก ๆ
สำหรับกิจกรรม"ละอ่อนบรรเลง ระมิงค์ขับขาน"ที่จัดขึ้นที่ข่วงประตูท่าแพ จังหวัดเชียงใหม่ ก่อนหน้า 1 วัน คือวันที่ 21 มีนา ผมได้พาเด็กๆจำนวน 13 คนจากค่ายดนตรีสร้างสุข"เอาดนตรีมาคุยกัน"ไปร่วมกิจกรรมที่เชียงดาว ซึ่งเหมือนกับเป็นการซ้อม การมารู้จักเพื่อน ๆที่จะมาแสดงในกิจกรรมเดียวกัน ลดทั้งการเขิน การเกร็ง การแบ่งแยก ลดความรู้สึกว่าเป็นการแข่งขันกัน มาเป็นกลุ่มเดียวกัน รักกัน ช่วยกัน ที่สำคัญน่าจะเป็นการกระตุ้นให้เด็ก ๆอยากซ้อม อยากแสดงมากยิ่งขึ้น ผมว่ากิจกรรมนี้ดีมาก ๆครับ
พอวันจริง 22 มีนา 52 มีเด็ก ๆจากค่ายปายตามมาอีก 7 คน รวม 20คน เมื่อทีมปายมาครบ รวมวงกันได้ ก็ไม่เป็นที่ผิดหวังเพราะทุกทีมรวมทั้งเด็กปายที่มีทั้งเด็กไทย เทศ(พม่า-ไทยใหญ่) ชนเผ่า ชาติพันธุ์ ต่างแสดงได้ดี รวมทั้งเกิดความรู้สึกดี ๆ อยากมีรุ่นน้อง อยากเป็นพี่เลี้ยง อยากมีทีมใหญ่ ๆไปแสดงอีกในปีต่อไป ผมว่าเป็นสิ่งที่ดี เป็นการกระตุ้นความอยากของเด็ก กระตุ้นให้ตั้งเป้าหมายชีวิต เป้าหมายทางดนตรีให้สูง ๆขึ้นไปครับ
เข้าค่ายนี้สนุกมากๆๆเลย
ได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้ประสบการณืใหม่ๆๆเพียบ
มีเพื่อนเยอะ และได้ไปปรับอารมส์สุนทรีในป่าด้วย
กะว่าจะได้ไปเดินเที่ยวในถ้ำแล้ว
ดันไปเจอตัวต่อวะก่อน
ว้ากกกกแย่เลย
พวกเราแงค์กลัวตัวต่อรุ่นที่1 ถอยทัพ