วิธีคิดแบบคนอินเดีย


ที่มา : Forwarded Mail

ดช.ปัญญาเป็นเด็กที่เกิดในเมืองแต่ย้ายไปอยู่ในชนบท  วันหนึ่งไปซื้อแพะจากชาวนาในราคา 1000 บาทซึ่งชาวนายินดีที่จะส่งมอบแพะในวันรุ่งขึ้น 

พอวันรุ่งขึ้นชาวนาก็ไปหาดช..ปัญญาแล้วบอกว่า "ข่าวร้ายหนูเพราะแพะเพิ่งตายไปเมื่อคืนที่แล้วเอง"
ดช.ปัญญา ก็บอกว่า "ไม่เป็นไรถ้าเช่นนั้นคืนเงินให้ผมก็แล้วกัน"
 "โอ  เสียใจด้วยจริงๆ  แต่ฉันใช้เงินนั่นหมดไปแล้ว"  ชาวนาพูดด้วยสีหน้าเศร้าๆ
 "ไม่เป็นไร  ถ้างั้นเอาแพะตัวนั้นมาให้ฉัน"
 "หนูจะเอาแพะตายไปทำอะไร" ชาวนาถามด้วยความฉงน
 "ฉันจะเอาไปจับฉลากขาย"
 "จะไปจับฉลากแพะที่ตายได้อย่างไร ใครจะไปซื้อ"
 "ได้ซิ คอยดูละกัน"
 จากนั้นชาวนาก็มอบแพะที่ตายให้ดช.ปัญญาไป

หนึ่งเดือนผ่านไป......ชาวนาพบกับดช.ปัญญาจึงถามว่าตกลงเอาแพะที่ตายไปทำอะไร
 "ฉันก็ทำฉลาก 500 ใบ  ขายใบละ 10 บาท  แล้วบอกว่าใครดวงดีจับฉลากได้ก็ได้แพะไปเลย 1 ตัว"
 "ฉันได้เงินมา 5000 บาท  ได้กำไรหลังจากหักที่จ่ายให้ลุงชาวนาไปแล้ว 3990 บาท"
 "แล้วไม่มีคนโวยวายหรือ(เพราะแพะตายแล้ว)"  ชาวนาถามด้วยความสงสัย
 "ก็มี มีคนเดียวคือคนที่จับฉลากได้ และฉันก็แค่คืนเงินค่าฉลากจำนวน 10 บาทให้คนๆนั้นไป"
 ในเรื่องบอกว่า ดช.ปัญญาต่อมาเติบโตและเป็นนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จในชีวิตอย่างมาก......

เรื่องราวแบบนี้เป็นสิ่งที่คนอินเดียสอนกัน........ที่สำคัญก็คือการแก้ไขปัญหาและแก้ไขสถานการณ์ที่เผชิญหน้าหรือคิดคำตอบโจทย์ที่ยากๆ  ซึ่งคนอินเดียจะเก่งในเรื่องแบบนี้มาก คนอื่นอาจไม่ได้สังเกตุ  แต่ผมเห็นว่าส่วนหนึ่งได้มีการถ่ายทอดความรู้แบบนี้ผ่านทางการ์ตูนพื้นบ้านซึ่งขายในราคาถูกมาก ทำให้เด็กไม่ว่าจะอยู่ในรัฐที่ห่างไกลหรือยากจนก็สามารถเรียนรู้วิธีคิดผ่านสื่อเหล่านี้ได้

เปรียบกับของไทยก็น่าจะได้แก่ศรีธนญชัยที่มีปัญญาและไหวพริบ ฉลาดหลักแหลม.... แต่ก็เป็นที่น่าเสียดายว่า  ความเป็นศรีธนญชัยหายสาบสูญไปจากสังคมไทยนานแล้วและบางครั้งถูกมองว่าเป็นความฉลาดในด้านไม่ดีด้วยซ้ำไป สมอง ถ้าไม่ได้ใช้ ไม่นานก็ฝ่อ

คนอินเดียจึงเป็นนักคิดนักแก้ปัญหาที่เก่งมาตั้งแต่โบราณกาลและยังสามารถสืบเนื่องมาจนทุกวันนี้  ด้วยองค์ประกอบทางด้านการศึกษาและภาษา

ขอบคุณ Raghunathan  ที่ได้ให้ข้อคิดดีๆ ที่คนไทยก็น่าจะได้ประโยชน์  หากรู้จักคิด ไม่มัวแต่ทะเลาะและแย่งชิงอำนาจกัน


หมายเลขบันทึก: 251779เขียนเมื่อ 29 มีนาคม 2009 13:52 น. ()แก้ไขเมื่อ 6 กันยายน 2013 13:30 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน


ความเห็น (2)

มาชม

ดีจังน่าสนใจ...

เพราะตนเองเคยอยู่เมืองอินเดียประมาณ 3 ปี นะครับผม

ปกติต้องชดเชย ด้วยของมูลค่าเท่าของรางวัลไม่ใช่เหรอ?

กรณีนี้ ก็น่าจะต้อง จ่ายชดเชยให้คนที่ได้รางวัล ด้วยเงิน 1000 บาทสิ,

ไม่ใช่แค่คืนเงิน 10 บาท.

คนที่ได้รางวัล ยอมเค้าไปง่ายๆ ได้ไง.

สงวนลิขสิทธิ์ © 2005-2021 บจก. ปิยะวัฒนา
และผู้เขียนเนื้อหาทุกท่าน
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี