ในการประชุมคณะกรรมการอำนวยการโครงการ R2R ของศิริราช เมื่อวันที่ ๑๓ มี.ค. ๕๒ เราคุยกันเรื่องผลลัพธ์และผลกระทบของ R2R
เราอภิปรายกันเรื่องการใช้ R2R เป็นเครื่องมือแหกด่านงานยุ่ง คือเมื่อกระแส R2R เข้าไปที่บางหน่วยงาน ก็จะมีปฏิกริยา “งานยุ่งอยู่แล้ว ยังจะเพิ่มภาระ R2R อีกหรือ” คนที่รู้สึกเช่นนี้ไม่ต้องการคำอธิบาย และไม่ควรมีใครพยายามอธิบายให้เข้าใจ ควรให้เขาเข้าร่วมเวที Success Story Sharing ของ R2R แล้วเขาจะเห็นเอง ว่า R2R เป็นเครื่องมือลดงาน หรือบางกรณีไม่ลด แต่มีความสุขจากการทำงานมากขึ้น คืองานมากแต่ไม่ยุ่ง
เรามีตัวอย่างคนจริงเสียงจริง ที่ทำงาน R2R เบาหวานเด็ก แล้วเกิดความมั่นใจตนเองในการริเริ่มสร้างสรรค์ จึงทำเครือข่ายพ่อแม่ มีกิจกรรมเพิ่มขึ้น งานเพิ่ม แต่มีความสุขความภูมิใจที่ได้ทำประโยชน์
มองในมุมหนึ่ง R2R เป็นเครื่องมือเปลี่ยนมุมมองต่องาน ต่อชีวิต อาจนำไปสู่การมองว่างานคือเครื่องมือช่วยให้ตนเองได้ทำในสิ่งที่ตนใฝ่ฝัน ได้ทำประโยชน์แก่คนอื่น เมื่อทำแล้วเกิดผล ก็มีความสุข และได้ยกระดับจิตใจของตนเอง ให้ลดความเห็นแก่ตัวลง ลดการคิดถึงแต่ตัวเอง หันไปคิดถึงคนอื่น ช่วยเหลือคนอื่น แล้วเกิดความสุข
คนที่มีจิตใจมุ่งทำประโยชน์ให้แก่คนอื่นคือผู้มีจิตใจสูง หรือจิตเจริญ เป็นคนที่มีการพัฒนาจิต
เป็นการพัฒนาจิตผ่านงานประจำ ก้าวผ่านความจำเจ อาศัยงานประจำเป็นที่ฝึกปฏิบัติความคิดสร้างสรรค์ และยกระดับจิตใจตนเอง
เราคุยกันว่า ควรมีการทำวิดีโอเผยแพร่เรื่องราวของคนที่ R2R ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในชีวิตอย่างมากมาย
วิจารณ์ พานิช
๑๔ มี.ค. ๕๒