วิกฤต คือ โอกาส


จงอย่าท้อถอยและยอมแพ้ จงแก้ไขมัน เพื่อที่จะก้าวสูงขึ้นเรื่อยๆ

       ณ กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีชาวนาคนหนึ่ง เลี้ยงลาไว้ตัวหนึ่งซึ่งแก่มากแล้ว ด้วยความโง่เขลาของมันดันเดินซุ่มซ่ามไปตกบ่อแห่งหนึ่ง มันร้องครวญครางอยู่เป็นเวลานาน ชาวนาเองก็พยายามหาวิธีที่จะช่วยมันขึ้นมา ในที่สุดชาวนาหวนคิดขึ้นมาได้ว่า เจ้าลาก็แก่เกินไปแล้ว อีกอย่างบ่อนี้ก็ต้องกลบไม่คุ้มที่จะช่วยเจ้าลา ชาวนาจึงไปขอแรงชาวบ้านเพื่อมาช่วยกลบบ่อ

     
ครั้งแรกเมื่อดินไปถูกหลังลา มันก็ตกใจและรู้ชะตากรรมของตนทันที มันร้องโหยหวน สักพักหนึ่งทุกคนก็แปลกใจที่เจ้าลาเงียบไป หลังจากชาวนาตักดินใส่ไปในบ่อได้สักสองสามพลั่ว เมื่อเหลือบลงไปในบ่อ ก็พบความประหลาดใจที่ว่าทุกครั้งที่ทุกคนสาดดินไปถูกหลังลา มันจะสะบัดดินออกจากหลัง แล้วก้าวขึ้นไปเหยียบบนดินเหล่านั้น ยิ่งทุกคนพยายามเร่งระดมสาดดินลงไปมากเท่าไร มันก็ก้าวขึ้นมาได้เร็วมากยิ่งขึ้น

     
ในไม่ช้าทุกคนต่างประหลาดใจที่ในที่สุดเจ้าลาก็สามารถหลุดพ้นจากบ่อดังกล่าวได้

     
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ชีวิตนี้อุปสรรคต่างๆ ที่ถาโถมเข้ามาหาเราก็เปรียบเสมือนดินที่สาดเข้ามาหาเราจงอย่าท้อถอยและยอมแพ้ จงแก้ไขมัน เพื่อที่จะก้าวสูงขึ้นเรื่อยๆ เปรียบเสมือนลาแก่ที่หลุดพ้นจากบ่อได้ ฉันใดฉันนั้น อุปสรรคก็มีไว้ให้ก้าวข้ามไป

     
เมื่อเรามีทุกข์มีปัญหา หรือต้องประสบกับวิกฤตหนักหนาสาหัสแค่ไหน ให้มีสติมีความรู้สึกตัว เมื่อจิตสงบเบาสบายแล้ว จึงค่อยๆ คิดแก้ปัญหาด้วยสติปัญญา เมื่อจิตใจดี สบายใจแล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างก็จะค่อยๆ ดีขึ้น

จากหนังสือ มีขันติ คือให้พรแก่ตัวเอง
โดย พระอาจารย์มิตซูโอะ คเวสโก

http://forum.gameindy.com/index.php?topic=24918.0

หมายเลขบันทึก: 250279เขียนเมื่อ 23 มีนาคม 2009 11:14 น. ()แก้ไขเมื่อ 12 กุมภาพันธ์ 2012 05:48 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกันจำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (3)

"จงอย่ากลัวความทุกข์อันนำไปสู่ความพ้นทุกข์"

ถ้าเราเป็นคนดีแล้วอย่ากลัวการเปลี่ยนแปลง เพราะว่าถ้าจะมีอะไรเปลี่ยนแปลง เราจะต้องเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีเสมอ เพราะว่าเราเป็นคนดี ถ้าไม่มีตัวความเปลี่ยนแปลง แม้เราจะทำความดีสักเท่าไร เราก็จะเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีไม่ได้

ขอให้มั่นใจเถอะท่านจะเปลี่ยนไปในทางที่ดีเสมอ ถ้าเราเป็นคนดีอย่ากลัวการเปลี่ยนแปลง แม้ว่าในระยะต้นๆ เหมือนว่าเราจะตกต่ำลงมา แต่เป็นเพียงการถอยเอาหลัก ถอยเพียงก้าวเดียวเพื่อจะได้ต่อไปอีก 10 ก้าว เหมือนกับคนที่ตั้งท่าจะวิ่งระยะไกลอาจจะถอยมา 2-3 ก้าวเพื่อให้สามารถวิ่งได้อย่างมั่นคงเป็นไปตามความมุ่งหมายนี่แหล่ะชีวิต

 

เข้ามาแสดงความคิดเห็นด้วยคนครับ.

 

ใช่คะ คุณ andrew เห็นด้วยอย่างยิ่ง

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี