วัตถุประสงค์ชัดเจน รู้เนื้องาน รู้เขารู้เรา...งานก็ราบรื่น
ศุกร์ที่ 21 เม.ย. 49 เวลา 14.00 น. พี่เม่ยมีนัดกับ "กลุ่มเสวนาการทำงานด้านคุณภาพ" มี อ.ปลื้มจิตเป็นโต้โผใหญ่ พี่เม่ยอาสาเป็น "คุณอำนวยร่วม" ผู้เข้าร่วมเสวนาคือบุคคลากรในภาควิชาพยาธิวิทยาที่ได้รับมอบหมายให้รับผิดชอบทำงานด้านคุณภาพของหน่วยงาน มีทั้งผู้จัดการด้านเทคนิควิชาการและผู้จัดการคุณภาพของแต่ละหน่วยงาน รวมทั้งคณะกรรมการพัฒนาคุณภาพงานบริการตามมาตรฐาน ISO15189 รวมกันประมาณ 20 กว่าคน
ก่อนเวลานัดหมาย อ.ปลื้มจิตนัดพี่เม่ยมาดูวัตถุประสงค์ของการเสวนาในครั้งนี้ เรากำหนดประเด็นที่จะพูดคุย วางแผนกันว่าจะเริ่มด้วยการบอกกล่าววัตถุประสงค์ให้เข้าใจตรงกันเสียก่อน เพื่อให้การพูดคุยไม่ยืดเยื้อ  อ.ปลื้มจิตทำสไลด์เพื่อนำเสนอสั้นๆ ส่วนพี่เม่ยทำ MindMap การตามงานมาให้เป็นคู่มือด้วย เพื่อไม่ให้หลงและหลุดประเด็นใดๆ และมอบหมายให้คุณสุรีรัตน์เป็นผู้บันทึกประเด็นในวันนี้
   และเพราะพี่เม่ยเองก็ต้องเป็น คุณกิจในตำแหน่งผู้จัดการด้านเทคนิควิชาการในหน่วยงานด้วยเช่นกัน จึงต้องทำการบ้านของหน่วยงานตัวเองมาให้เรียบร้อยและฝากไว้กับ "น้องหรู...ผู้จัดการคุณภาพ" ที่ทำงานคู่ขนานกันมาตลอดให้เป็นผู้เล่าเรื่อง.....
ถึงเวลาการเสวนา ที่ห้องประชุม2 ภาควิชาพยาธิวิทยา ก็พบอุปสรรคเล็กน้อยเนื่องจากระบบปรับอากาศขัดข้อง ห้องประชุมจึงค่อนข้างร้อน  มีการนำพัดลมมาเปิดเพื่อช่วยให้ระบบถ่ายเทอากาศดีขึ้น  อ.ปลื้มจิตสร้างบรรยากาศให้เป็นกันเองด้วยการ เชิญรับประทานอาหารว่างกันก่อน.....ระหว่างนั้นพี่เม่ยก็โยนคำถามนอกวงก่อนว่า รู้ไหมว่าการเสวนาต่างกับการประชุมตรงไหน  แล้วก็เฉลยว่า ถ้าเป็นการประชุมมักจะต้องมีการหาข้อตกลงร่วมกันในวงประชุมนั้นเลย แต่เสวนาเป็นการพูดคุย ซักถาม เล่าเรื่องของตัวเอง มีการเปิดประเด็นต่างๆค้างไว้ได้ ไม่จำเป็นต้องหาข้อสรุปในครั้งนั้นเลย  และแถมท้ายว่าครั้งนี้เราไม่ได้มาแก้ไขปัญหาอะไร แต่เรามาช่วยกันผลักดันให้การดำเนินงานของทุกคนก้าวหน้าต่อไปแบบ มีตัวเร่ง
ในระหว่างการสนทนา แน่นอน...ด้วยธรรมชาติของชาวพยาธิ เรามักจะวกเข้าหา ปัญหา และพยายามช่วยกันหาแนวทางแก้ไขอยู่บ่อยๆ พี่เม่ยเองก็เช่นกัน จึงต้องคอยกระตุ้นสมาธิตัวเองอยู่ตลอดเวลา และใช้วิธีตัดตอนการสนทนาด้วยการโยนประเด็นปัญหาเข้ากลางวงไว้ก่อนเพื่อจะหาเจ้าภาพมารับไปแก้ไขในโอกาสต่อไป สำหรับสรุปประเด็นการเสวนาในวันนี้ ตามไปอ่านกันในบันทึกชื่อ สรุปประเด็นจากกลุ่มเสวนา..“การทำงานด้านคุณภาพ”
จบการเสวนา ทุกคนแยกย้ายกันออกจากห้องประชุม ท่าน CKO ก็ทำทีเดินเข้ามาแล้วแอบกระซิบว่า “เป็นไงบ้าง...” พี่เม่ยก็ยิ้มแห้งๆ แล้วบอกว่า “ดีค่ะ.....!” ก็ไม่รู้จะตอบอย่างไรดี  และมาทบทวนตนเองว่าได้เรียนรู้จากการเป็นผู้ดำเนินรายการ(ร่วมกับ อ.ปลื้มจิต)ในครั้งนี้อย่างไรบ้าง  ก็พบว่าถ้าเรามีวัตถุประสงค์ของการพูดคุยชัดเจนไว้ก่อน อีกทั้งรู้เนื้องาน รู้จักผู้เข้าร่วมวงเสวนา รู้ตื้นลึกหนาบางของเรื่องที่จะคุยอยู่แล้ว การดำเนินงานก็ราบรื่นได้โดยง่ายค่ะ
โจทย์ปัญหาต่อไปคือ ถ้าเรารู้เพียงวัตถุประสงค์ แต่ไม่ได้รู้เนื้องาน ไม่ได้รู้จักกลุ่มผู้เข้าร่วมวงสนทนามาก่อนล่ะ  จะทำได้อย่างไร ปัญหานี้คงมีคำตอบในไม่ช้า เมื่อพี่เม่ยได้รับการติดต่อจาก คุณเมตตา ชุมอินทร์ จากสำนักงานอธิการ ม.สงขลานครินทร์ คนบ้านเดียวกันนี่แหละค่ะ ให้ช่วยไปเป็น “ฟา” วงสารบรรณ ในวันที่ 1 พ.ค. 49 ..วัตถุประสงค์นั้นคุณเมตตาจะแจ้งมาโดยละเอียดอีกครั้งหนึ่ง  แต่เนื้องานสารบรรณนั้น...พี่เม่ยยังไม่เคยทราบมาก่อน..และผู้ร่วมวงสนทนาก็น่าจะไม่ค่อยรู้จักมักคุ้นกันมากนัก....
...คงต้องรอดูกันล่ะค่ะ..ว่า “ฟา” ในวันนั้นจะทำงานได้ผลเป็นอย่างไรบ้าง??