สวัสดีครับ ผมเป็นนิสิตลาว ผมเขียนภาษไทยไม่คล้องนะขออภัยด้วย ท่านผู้อ่านครับ ผมขอเล่าเลื่องนิดหนึ่ง ที่ผมประทับใจในวันนี้ วันที่ 10/3/2552 ครับ เรื่องมีอยู่ว่า ผมและพวกเพื่อนไปดูงานการศึกษาที่ โรงเรียนพัชญศึกษา ที่จังหวัดนนทบุรี ผมไปถึงที่นั่นเวลา 10.00น ครับ
พอลงจากรถ ก็มีเจ้าหน้าที่มาต้อนรับ พอไปถึงประตูเข้าห้องประชุม ผมตกใจ ว่ามาผิดที่หรือปร่าว
โอโห......ทีมกลองอยาวเต็มเพียบ ครูและนักเรียนแต่งกายเหมือนสาวลาวเลียนะจะ ผมดูแล้วคิดถึงบ้านขื้นมาทันที ถือว่าการมาดูงานครั้งนี้นอกจากได้ความรู้แล้วผมยังมีความสุขนำด้วย.
ยังครับ...ยังไม่จบเท่านั้น .... ผมยอมรับที่น้ำใจของครูและนักเนียนในที่นั้นอิกด้วย มีน้ำใจดีมากรวมทั้งการบริการ การแนะนำ การต้อนรับ การนำเที่ยว การให้ความรู้ มากไปกว่านั้นก็คือ โมงเรียนแห่งนี้มี หลักสูตรการสอนภาษานาๆชาติ มีการสอนภาษาท้องถิ่น มีจิตคณิต ดูแล้วมันรคบวงจอนของการเรียนรู้
อ้อ..ยังอีกนะครับ เด็กนักเรียนเก่งมาก แค่เรียน ป4 สามารถวิจัยได้นะครับ โดยที่เขาสนใจจากแมลงกัดต๋อยแล้วเขาเอาดอกไม้ชนิดหนึ่ง (ผมจำชื่อไม่ได้) มาทาทำให้อาการนั้นดีขึ้น แล้วเด็กญิงก็ทำวิจัยว่าในดอกไม้มีสารอะไรบ้างที่ทำให้อาการหายได้ และเขายังได้ผลิดอยาม้องจากดอกไม้ได้อีกนะครับ.
ตอนกลับ ผมยังได้ของขัวนที่เป็นน้ำใจจริงของโรงเรียนอิกด้วยนะครับ
มาวันนี้ผมนึกได้อีกว่า ออ.....ออ หน้าที่ของครูไม่ใช้แค่สอนอย่างเดียว ต้องมีการพัวพันกลับชุมชนบ้าง มีความรักแก่สังคม มีความรักต่อลูกสิตสิ่งสำคัณต้องมีความรักเพือนร่วงานด้วยด้วยนะจะ.........
