ฤๅจะต้องประดาบกับที่ว่าการอำเภอเมืองระนอง ทั้ง ๆ ที่ใจมิปรารถนาจะทำเยี่ยงนั้น

10 มีนาคม 2552

 

รถไฟขบวนเที่ยวพิเศษสายทางเลือกแผ่นดินสยาม-พม่า ถูกฟ้าผ่าสะดุดรางระหว่างทางเพราะเจ้าของบ้านเลขที่ 38 กักรถไฟไว้ตรวจสอบชั่วคราว “เดี๋ยวก่อน ๆ อย่าเพิ่งไป”

 

5 วันที่แล้ว ผมพิมพ์จดหมายเป็นคำร้องให้กับแม่ต่างด้าวชาวพม่า เนื่องมาจากหนังสือสั่งการที่ มท.0309.1/ว 8 กำหนดว่า “เด็กที่ขอแจ้งการเกิดเกินกำหนดจะต้องเป็นบุคคลที่ยังไม่ได้รับการจัดทำทะเบียนราษฎรและไม่มีเลขประจำตัวประชาขน 13 หลัก”

 

เด็กในขบวนรถไฟซึ่งเกิดสิงหาคม 2547 จึงถูกตรวจสอบว่าในแต่ละบ้านที่แม่พ่อดำรงอยู่นั้น มีเด็กเหล่านี้อยู่ในบ้านดังกล่าวแล้วหรือยัง หากไม่มีจึงอนุญาตให้แจ้งเกิดและออกสูติบัตรได้ หากมีก็ไปขอหนังสือรับรองการเกิดตาม พ.ร.บ.การทะเบียนราษฎร พ.ศ.2551 มาตรา 20/1แทน

 

ปัญหาอยู่ที่เทศบาลเมืองระนองไม่สามารถตรวจสอบเลขรหัสประจำบ้าน ที่อยู่นอกเขตเทศบาลได้ จึงปรารถนาตรวจสอบท.ร.38 (ทะเบียนประวัติ) ให้สิ้นข้อสงสัยว่าไม่มีเด็กเหล่านี้อยู่จริงจึงจะออกสูติบัตรด้วยความสบายใจ ว่ามิได้ทำการสิ่งใดผิดไปจากหนังสือสั่งการข้างต้น

 

ผมจึงช่วยเทศบาลระนองด้วยการให้แม่พ่อพิสูจน์ตัวเองว่าบ้านที่แม่พ่ออยู่นั้นหามีเด็กที่จะไปขอแจ้งการเกิดแต่ประการใด ด้วยการพิมพ์จดหมายเพื่อให้ทางที่ว่าการอำเภอเมืองระนองคัดท.ร.38 ให้กับเด็กเพื่อนำไปเป็นหลักฐานแจ้งการเกิดยังเทศบาลเมืองระนองต่อไป

 

ผลปรากฏว่าที่ว่าการอำเภอปฏิเสธจดหมายดังกล่าวโดยให้เหตุผลว่าแม่พ่อของเด็กไม่มีอำนาจขอคัด

ท.ร.38 แต่ไม่มีให้ผมเห็นให้หายสงสัยว่าแม่พ่อพม่าเหล่านั้นพูดจริงดังว่าหรือไม่

 

วันนี้ผมเลยจัดการให้นางโม่โมเอ่ ทำหนังสือมอบอำนาจให้ผมไปขอคัดท.ร.38 ของรหัสบ้านเลขที่ 8501-014603-7 เนื่องจากหล่อนยืนยันกับผมว่ามิได้นำด.ญ.ตินซาพิว ไปจัดทำทะเบียนประวัติที่ใด ๆ มาก่อน เหตุว่าไม่แน่ใจว่าการนำลูกไปจดทะเบียนในครานั้นจะส่งผลร้าย ฤๅผลดีต่อตัวเด็ก

 

แต่แล้วกลางวันแสก ๆ ในยามที่ท้องฟ้าปราศจากเมฆฝน ฟ้าก็ผ่ากลางที่ว่าการอำเภอเมืองระนอง ปฏิเสธคำร้องขอคัดท.ร.38 ของนางโม่โมเอ่ ด้วยเหตุว่านางหาได้มีอำนาจในการขอคัดท.ร.38 แต่ประการใดไม่ นางจึงต้องกลับบ้านไปพร้อมกับความผิดหวัง และความหวังที่จะมาต่อสู้ในคราใหม่

 

มิอาจชวนให้นึกคิดเลยว่าเรื่องนี้จะลงเอยประการใด นางจะได้แจ้งเกิดด.ญ.ตินซาพิวบนผืนดินไทยคราใด ฤๅจะต้องประดาบกับที่ว่าการอำเภอเมืองระนอง ทั้ง ๆ ที่ใจมิปรารถนาจะทำเยี่ยงนั้น