สัจธรรมของการอยู่ได้และอยู่ดี
อตฺตา หิ อตฺตโน นาโถ = ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน
ปัญหาที่เกิดขึ้นทุกวันนี้ ก็ เกิดจากการที่ ไม่รู้จักตัวตนของตัวเอง ชอบไปแส่เรื่องของคนอื่น ตัวเองยังไม่รู้เรื่องของตัวเองปัญหาของตัวเองยังไม่มีการแก้ไขแถม ปล่อยให้ค้างคาอยู่ แล้วยังจะไปสนใจ ( แส่ ) เรื่องของคนอื่น นี่หล่ะน้า......ชีวิต ปัญหาทุกเรื่องที่คิดไม่ออก ทำไม่ถูก และคาราคาซังอยู่ทุกวันนี้เพราะ เราดูแลตัวเอง จิตใจของตัวเองยังไม่ดี หรืออาจจะเรียกว่ายังไม่ได้มาดูและทบทวนตัวเอง ทำเพื่อตัวเองเลย ดังนั้นการแก้ปัญหาที่เกิดขึ้นไม่ว่าเรื่องเล็ก เรื่องน้อย เรื่องจ้อย เรื่องจิ๊ด....คือ กลับมา....กลับมาดูแลตัวเองดูแลหัวใจของเราเอง ตัวกูของกู ดูให้มันดี ๆ เพราะ ถ้าดูตัวเราดี ดูจิตใจให้ดี เมื่อนั้นปัจจัยภายนอกทั้งหลายไม่สามารถมาทำร้าย เราได้ ทุกเรื่องเกิดจากตัวเอง เกิดจากใจ เกิดจากการคิด เกิดจากการไปมอง มอง คิด นึกถึงแต่สิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์กับตัวของเราถ้าสิ่งที่เกิดขึ้นไม่มีประโยชน์กะชีวิต จิตใจของเรา ดังนั้นสิ่งที่เราไปบัญญัติว่ามันคือ มิตรถาพ ความรัก หรือสิ่งต่าง ๆ ที่เราคิดว่าดี เรามอบให้กับคนที่เราอยากให้ เน้น อยากให้ เรา อยาก ให้ เค้า เอง แล้วคิดไปเองว่าเค้าต้องชอบ เค้าต้องสำนึก และรักเรา ต้องดีกะเรา นั่นหล่ะ คือสิ่งที่เรียกว่าแส่..... ไปวุ่นวายกับความรู้สึกนึกคิดของคนอื่น ถ้าเปลี่ยนใหม่ เปลี่ยนเป็น การทำดี เป็นการทำทาน เช่นทำทานกับขอทาน เรายังไปคิดอีกมั้ยว่าถ้าให้เงินขอทานไป 10 บาท แล้วเค้าจะรู้สึกดีกะเรามั้ย ไปคาดหวังกับเงิน 10บาท ที่ให้ไปหรือป่าว ให้แล้วจะไปกินข้าว หรือกินเหล้า ถ้าเค้าเอาไปกินเหล้าแล้วเราจะเสียใจมั้ยจะไปร้องเรียกเอาเงินคืนมามั้ย คำตอบคือ.....ไม่ ......และสิ่งที่ได้รับจากการให้เงินขอทานไปคิอ สบายใจ ทำบูญทำทานไปแล้ว นี่หล่ะ ถ้าทำใจกับทุกเรื่อง ให้เราตัวเองเป็นที่ตั้งของความสุขไม่วุ่นวายกับคนอื่นไม่ไปแส่เรื่องของคนอื่น หล่ะก้อ สุขค่ะ สุขมากมาย ที่จะเกิดขึ้นมาเลยหล่ะ เพราะจะได้รับสิ่งที่เรียกว่าสุขที่สุดตรงที่สุขที่ไม่ไปแส่เรื่องคนอื่นไง อย่างนั้นถ้าจะถามว่าการคาดหวังหล่ะ การคิดถึงหล่ะ นั่นหล่ะ สิ่งที่เรียกว่าแส่หล่ะ ทำได้มั้ย กะอีแค่ดูแลตัวไม่ไปวุ่นวายคน คนที่ไม่ไช่ตัวเราเอง........... มาถึงจุดนี้เลยรู้ว่าดูแลตัวเองให้ดีก็เป็นสุขแล้ว จริง ๆนะ
