เมื่อถูกเลือกแล้วจึงต้องเดิน บอกตัวเอง ดีแค่ไหนที่ได้มีโอกาสเดิน บนความภาคภูมิใจ....ของคนที่เรารัก และรักเรา

ขอเล่าเรื่องราวของการเดินทางของชีวิต " จากความเข้าใจที่ว่า....เราถูกเลือกแล้ว.."

  ค้างไว้จากเมื่อวาน  " ยอมที่จะไม่เลือกทางของชีวิตที่ตนเองอยากเดิน และเดินบนหนทางที่ท่านอยากให้เป็น....... "

  ดิฉันกลับเข้าเรียนต่อยังสถาบันการศึกษาที่คุณพ่อ-คุณแม่ อยากให้เรียน และเรียนจบ ในฐานะนักศึกษาเกียรตินิยม ขณะที่ตลอด 4 ปีของการเรียนดิฉัน ให้กำลังใจตัวเอง " ท่านรักเรา  "    วันที่รับปริญญาบัตร ดิฉันเป็นทุกความภาคภูมิใจของคุณพ่อ-คุณแม่ , ญาติๆ และทุกคนที่รายล้อมดิฉัน ด้วยความปลื่มปิติ

  นักศึกษาคุรุทายาทของจังหวัดอุดรธานีที่เรียบจบทุกคน ทุกสถาบันถูกเรียกให้เข้ารายงานตัวเพื่อเข้ารับราชการครูโดยการเข้ารับการสอบสัมภาษณ์เพื่อเรียกลำดับ เลือกโรงเรียนก่อนและหลัง ในวันที่  10 กรกฎาคม 2540 ดิฉันมีโอกาสได้เห็นเพื่อน ๆ ที่เรียนคุรุทายาทจากทุกแห่ง ทั้งที่สกลนคร เมืองเลย อุดรธานี และจากที่จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยขอนแก่น

  มองดูทุกคนตื่นเต้นกับการที่จะได้รับราชการครู  ( สำหรับฉัน....ก็ยังคงคำถามเดิมว่า จริงอยู่หรือเปล่า ที่ฉันจะต้องเป็นครู..)

 วันแรกที่เข้ารับราชการ ดิฉันแต่งชุดข้าราชการครู เดินมากราบเท้าขอพรจากคุณพ่อ-คุณแม่ ชุดสีกากีเต็มยศ  คุณแม่มองฉันด้วยความปลื้มใจ  และหยดน้ำตา แห่งความภาคภูมิใจที่ออกมาโดยไม่รู้ตัว

  ท่านเดินเข้าไปที่ห้องนอน พร้อมกับในมือที่ถือกระดานบ่าเก่า ๆ สมัยที่ท่านบรรจุเป็นครูเมื่อประมาณ 20 กว่าปีแล้ว ออกมา ขอกระดานบ่าตัวใหม่ที่ดิฉันเตรียมใส่มาไว้ที่มือ พร้อมกับ โน้มตัวดิฉัน ติดกระดานบ่าๆ เก่าของท่านให้ ด้วยคำพูดแห่งความสุขว่า

   " ขอให้หนู เป็นตัวแทนของแม่  และ เป็นทุกความภาคภูมิใจของแม่ตลอดไป "

  วันนี้ซิน่ะ  ที่ฉันพยายามหาคำตอบว่า "ทำไม" ท่านถึงอยากให้ฉันรับราชการครูนักหนา มันคงเป็น 1 ใน ล้านร้านคำตอบที่ดิฉัน พยายาม ตามหา ชีวิตบ้างมุมถึงเราไม่ได้ลิขิตมันเองทั้งหมด แต่เราก็มีสิทธิ์เลือกที่จะเดิน บนเหตุและผล ที่สุดแล้วคือความภูมิใจของคนที่ รักเราด้วยใจ จริง ๆ

   น้ำตาบนความภาคภูมิใจของท่าน ตอบคำถามสำหรับดิฉันได้มากมาย รอยยิ้มที่เต็มเปรี่ยมด้วยความสุขใจ คือ หลายๆ ข้อกังขา ในการเรียนของฉัน "บอกตัวเอง ดีแค่ไหนที่ได้มีโอกาสเดิน บนความภาคภูมิใจ....ของคนที่เรารัก  และรักเรา "

  แต่นั้นมันยังไม่ใช่ทุกคำตอบที่ ฉัน ต้องการ......เมื่อฉันต้องเดินบนหนทางที่ฉันไม่ได้เลือกเองตั้งแต่..แรก..........

                                                                       (.....บันทึกหน้า 2 ต่อหน้า 3 วันหน้าน่ะคะ )