อีกประมาณสองสัปดาห์จากนี้จะเป็นโอกาสอันดีที่ชาวโลกจะได้เห็นดาวหางลู่หลินด้วยตาเปล่า โดยมันเป็นดาวหางดวงเดียวที่มีโอกาสจะสว่างถึงระดับที่สังเกตการณ์ได้ไม่ยากนักด้วยกล้องสองตา โดยเฉพาะ
ดาวหางลู่หลินถูกค้นพบเมื่อ 11 กรกฎาคม 2550 จากภาพถ่ายที่หอดูดาวลู่หลินในไต้หวัน โดย เย่ ฉวนจื้อ นักศึกษาชาวจีนของมหาวิทยาลัยซุนยัตเช็น
นายวรเชษฐ์ บุญปลอด รายงานในเว็บไซต์ของสมาคมดาราศาสตร์ไทย ในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2552 ดาวหางลุ่หลินจะเข้าใกล้โลกมากที่สุดที่ระยะห่าง 0.411 หน่วยดาราศาสตร์(ประมาณ 61.5 ล้านกิโลเมตร) คาดว่าจะมีโชติมาตรราวๆ 5 หรือ 6 เช้ามืดวันนั้นดาวหางอยู่ห่างไปทางทิศใต้ของดาวเสาร์ประมาณ2 องศา วันทที่ 26 กกุมภาพันธ์ ดาวหางจะอยู่ตรงข้ามกับดวงอาทิตย์ มันจะสว่างขึ้นได้เล็กน้อยจากระดับปกติ เนื่องจากวันนั้นดาวหางอยู่ใกล้ระนาบสุริยวิถี หลังจากนั้นจึงจะจางลง คืนวันที่ 27 ถึงเช้ามืดวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ดาวหางผ่านใกล้ดาวหัวใจสิงห์ในกลุ่มดาวสิงโตที่ระยะไม่ถึง 1 องศา เข้าสู่กลุ่มดาวปูในช่วงต้นเดือนมีนาคม ผ่านใกล้กระจุดดาวรังผึ้งในคืนวันที่ 5 ถึงเช้ามืดวันที่ 6 มีนาคม (แสงจันทร์รบกวน ) ปลายเดือนมีนาคมคาดว่าดาวหางจะจางลงไปที่โชติมาตร 8
การดูดาวหางดวงนี้ต้องใช้กล้องสองตาหรือกล้องโทรทรรศน์ ควรหาสถานที่ที่ไม่มีแสงไฟรบกวน เมืองใหญ่มีโอกาสเห็นน้อยมากเนื้องจากดาวหางไม่สว่างนัก อย่างไรก็ตาม ทั้งหมดนี้เป็นการคาดหมายจากข้อมูลที่มีอยู่ ดาวหางเป็นวัตถุที่มีการเปลี่ยนแปลงในลักษณะที่ไม่สามารถคาดเดาได้ เช่นอาจจางลงหรือสว่างกว่าที่คาดไว้
เมืองใหญ่มีโอกาสเห็นน้อยมาก สงสัยจะอดดูค่ะ
แวะมาเยี่ยมบล็อกค่ะ
เมืองที่มีฝุ่น ควัน จะมองเห็นได้ไหนนี่
แต่ที่บ้านนอก อย่างเรา ๆ น่าจะเห็นนะ