วันเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา(๑ ก.พ. ๒๕๕๒) ครอบครัวเป็ดน้อยได้มีโอกาสดีติดสอยห้อยตามคนดีศรีเมืองชลของชนกลุ่มน้อย(ท่านอาจารย์สุชินแห่งชมรมสรรค์สร้างป่าสวยด้วยเยาวชนโรงเรียนชลราษฎรอำรุง)ไปดูนกที่เขตห้ามล่าสัตว์ป่าบางพระจังหวัดชลบุรีครับ  ที่ว่า"คนดีศรีเมืองชลของชนกลุ่มน้อย" ก็เพราะว่าผมรู้สึกว่าคนที่ทำงานด้านธรรมชาติและการอนุรักษ์นั้นเปรียบได้เหมือนชนกลุ่มน้อยที่อพยพเข้ามาอยู่ตามแนวชายแดนครับ

ddress style="text-align: center;">ทางเดินจากหน้าศาลาสามตาลไปสำนักงานเขตห้ามล่าบางพระ ddress style="text-align: center;"> ddress style="text-align: center;"> ddress style="text-align: center;"> ddress style="text-align: center;"> ddress style="text-align: center;">

            เราออกจากบ้านตีห้าครึ่งแวะไปบ้านปู่ของเป็ดน้อยที่พัทยาเพื่อไปรับ Binocular ยี่ห้อ Olympus รุ่น DPS I ขนาด 8*40 (8 ก็คือกำลังขยายภาพของกล้อง ส่้วนเลข 40 ก็คือเสันผ่าศูนย์กลางในหน่วยมิลลิเมตรของเลนส์วัตถุครับ)  เจ็ดโมงกับอีกสี่สิบนาทีก็มาถึงที่เขตฯ   นัดกับครอบครัวเพื่อนๆของเป็ดน้อยไว้ประมาณสามครอบครัวแต่ก็มาได้เพียงครอบครัวเดียวเองครับ คงเป็นเพราะว่าเช้าเกินไปหน่อยเพื่อนๆคงจะตื่นไม่ทัน  แต่ก็เพราะมาดูนกมาศึกษาชีวิตของเขาที่เริ่มขึ้นแต่เช้าตรู่  ออกหากินพอสายๆแดดแรงก็หยุดพักเข้าร่ม  จะออกมาอีกทีก็บ่ายๆหน่อย  นี่ก็ทำให้ต้องนัดครอบครัวเพื่อนของลูกๆเช้าไปหน่อย 

            อ.ชินและลูกศิษย์กำลังช่วยกันผัดมาม่ากะทะโตให้เด็กๆที่ท่านว่าเป็นเด็กเมืองใช้ชีวิตแบบคุณหนูหน่อยๆ   อาจารย์บอกให้เด็กๆนำข้าวสารมาช่วยกันหุงหากินเลี้ยงกันไปแบบง่ายๆ แต่น้องๆก็พาซื่อเล่นเอาแต่ข้าวสารมาจริงๆ    "เราให้พวกพี่ๆแวะซื้อกับข้าวมา  ทำๆเลี้ยงกันไปแบบลูกๆหลานๆ"  เสียงบอกเล่าจากป๋าชินของเด็กๆ     เด็กๆส่วนใหญ่จะเรียกอาจารย์ว่า "ป๋า" ผมคิดว่าคำนี้น่ารัก ฟังจากน้ำเสียงของพวกเขาและการที่คนที่ถูกเรียกว่าป๋าก็ใช้สรรพนามแทนตัวเองว่า "ป๋า" ด้วยเช่นกัน 

           เด็กๆอีกยี่สิบกว่าคนก็กำลังเดินดูนก บางคนแบกสโคป(Telescope) สะพายกล้องสองตา(Binocular) ในมือของสาวๆหนุ่มๆบางคนมี Bird Guide (คู่มือดูนก) เล่มภาษาอังกฤษ "A Guide to The Bird of Thailand" โดยคุณหมอบุญส่ง เลขะกุลบรรพบุรุษของชนกลุ่มน้อย และ Mr.Philip D. Round   เด็กพากันชี้ชวนดูนกในห้องเรียนธรรมชาติที่ไม่มีกำแพงมาล้อมกรอบ อากาศดีโดยไม่ต้องใช้เครื่องปรับอากาศ ได้เดินออกกำลังกายพร้อมๆกันไปกับการเรียน ใครสนใจห้องเรียนกว้างๆแบบนี้บ้างไหมครับ?

ddress style="text-align: center;">ภาพหน้าปกหนังสือ A Guide to The Bird of Thailand จากเวปไซต์ทัวร์ทโมนของคุณปริญญา ผดุงถิ่น ddress style="text-align: center;">

ศาลาสามตาล

บ้านแสงจันทร์

สำนักงานเขตห้ามล่าสัตว์ป่าบางพระ

   หลังจากช้าวเช้าพี่สิบบาทรุ่นพี่ของเด็กๆ เริ่มกิจกรรมให้พวกเขาได้วาดรูปนกที่พบเจอในยามเช้า  แอบๆมองดูน้องๆวาดกันได้สวยดีทีเดียวเชียว  ป๋าชินบอกว่าน้องๆต้องกลับไปเรียนพิเศษ หลายๆคนยังติดใจอยากที่จะอยู่ดูนกต่อก็มีเหมือนกัน  ห้องเรียนธรรมชาติกว้างๆ นกสื่อการสอนมีชีวิตที่งดงามทั้งรูปร่าง แง่มุมการดำรงชีวิต เอาตัวรอด นกยังเป็นครูให้เด็กอีกด้วย ป๋าชินและนายสิบบาทเพียง ทำหน้าที่เปิดประตูให้ ส่วนนักเรียนและรุ่นน้องมีหน้าที่แสวงหา สังเกต สรุปผล

   ส่วนผมเองนั้นก็แอบๆมีความหวังในใจว่า "พวกเขาคงได้อะไรดีๆจากห้องเรียนนี้ไปไม่มากก็น้อยละครับ"

ddress style="text-align: center;">เอ้า..ช่วยกันเก็บคนละไม้คนละมือ :) ddress style="text-align: center;">
ddress style="text-align: center;">
ddress style="text-align: center;">
ddress style="text-align: center;">ช่วยเอากระเป๋ากล้องของป๋าขึ้นรถที ddress style="text-align: center;">

   ขอลองสวมกล้องเข้ากับ ๓๐๐ เอพีโอของป๋าดูหน่อย   ขัดๆเขินๆใช้ไม่ค่อยเป็นแต่ก็ชอบด้วยความที่อยากจะลองถ่ายรูปนกมานานแต่ไม่มีตังค์ซื้อเลนส์เทเล   ลองถ่ายมั่วๆไปเรื่อย

ddress style="text-align: center;">ทางปาล์มก็เหอะขอลองหน่ิอยนะ
ddress style="text-align: center;">
ddress style="text-align: center;">
ddress style="text-align: center;">