ผมตัดผมผิดทรงมาครับ

          เมื่อวาน ( 1 กุมภาพันธ์ 2552) ผมไปตัดผมมาครับ  ไปเจอช่างคนใหม่  ก่อนตัดเขาถามผมว่า  จะเอาทรงอะไร

          เท่าที่ผ่านมา  ไม่เคยมีช่างคนไหนมาถามผมเลยครับ ว่าจะตัดทรงอะไร  ผมนั่งเขาก็ตัดให้เลย

          ช่างคนนี้ถาม  ผมเองก็ไม่เคยรู้เกี่ยวกับทรงผมของผมมาก่อนเลยว่าเป็นทรงอะไร   จะบอกว่าไม่รู้  ก็กลัวจะเสียฟอร์ม เหลือบไปเห็นป้ายราคาค่าตัดผมตามทรงต่าง ๆ   ผมเลยบอกชื่อทรงๆ หนึ่งให้เขาไป

          กลับมาถึงบ้าน ลูกเมียหัวเราะกันลั่นบ้านเลยครับ   เพราะมันเป็นทรงนักเรียน   และที่ผมบอกคนตัดไป ผมบอกเขาไปว่า  ทรงรองหวี  ที่นึกทรงนี้ขึ้นมาได้ เพราะผมเคยบอกช่างบ่อยๆ สมัยเป็นเด็กมัธยมครับ

          แก่แล้ว ยังตัดผมเป็นเด็กมัธยม  อายเขาเหมือนกันนะครับ ถึงแม้จะเย็นสบายหัวก็ตามที

          เช้านี้มาทำงาน  มีแต่คนชมไป   ยิ้มไปครับ

          ข้อคิดจากเรื่องนี้

          1. อะไรไม่รู้  ก็บอกไม่รู้ไปตามตรงครับ   ไม่ต้องกลัวเสียฟอร์ม    จะเสียหายในภายหลัง

          2. เหมือนดังเช่นทรงผมของผม

          3.  ตอนนี้ยังอายเขาอยู่เลยครับ

 

                              ขอบคุณครับ