ชีวิต...ยามเป็นเด็กเล็ก จะคว่ำ จะนั่ง รอบข้างคอยให้กำลังใจ
เมื่อตอนที่ยืนได้ รอบข้างอุทานด้วยความยินดี
จะล้มเจ็บบ้างก็ร้องแล้วหยุด รอบข้างใจหายใจคว่ำไปด้วย เห็นหยุดร้องก็พลอยโล่งใจ
เมื่อยามหัดเดิน ต้องมั่นคง ค่อยๆก้าว ขาดประสบการณ์ก็ย่ำอยู่กับที่
โชคร้ายหน่อยก็ทรุดล้ม รอบข้างจะหยิบยื่นตำนานประสบการณ์ที่เคยผ่านมาก่อนให้ ก็ไม่ได้
ต้องทำเอาเอง... อยากเดินได้อย่างสง่างาม ต้องฝึกเดินเอาเอง
ล้มอีกแล้ว ... ล้มอีกแล้ว
แต่ก็ไม่ท้อ จริงไหม
จะท้อทำไม เมื่อนี่คือบทเรียน ที่ลงทะเบียนเรียนโดยทั้งชีวิตทุ่มลงไป
เมื่อยิ่งล้ม ก็ย่อมยิ่งมีประสบการณ์นำไปสู่ข้อสรุปของบทเรียน
บทเรียนล้ำค่า ซื้อไม่ได้ด้วยเงินตรา แต่ต้องลุกขึ้นใหม่แล้วก้าวต่อไป
แล้ววันหนึ่งแม้เหมือนจะล้ม ก็จะเป็นเพียงลีลาที่ทำให้ผู้ชมเห็นความงดงามเฉกเช่นเดียวกับนักยิมนาสติก
ที่เหมือนล้มแต่ไม่ล้ม กลับสื่อศิลปะตระการตาให้ผู้ได้เห็นตื่นตาตื่นใจ
ก้าวต่อไปนะ นี่เป็นก้าวย่างยามเด็กที่ต้องฝึกเพื่อการเดินในวันข้างหน้าที่เติบโต
แต่ก้าวย่าง...เส้นทางเดินของชีวิต "สามก้าว...สู่สำเร็จ" ต่างกันกับการเดินเมื่อยามเด็ก
เดินคือเดิน ยกเท้าก้าว วางเท้าลง หยั่งปลายจรดส้นเท้าลงบนผืนดิน
นี่คือเดินด้วยเท้าทั้งคู่
มุ่งหมายปลายทางข้างหน้า อยู่ไม่ไกลกว่าคำว่าพยายาม
ทว่า "สามก้าว...สู่สำเร็จ" กลับเป็นการถอย
ก้าวแรก ต้องคิดให้ได้ว่า เพื่อชนะต้องแพ้ก่อน
ก้าวสอง ต้องยอมที่จะถอยอีกหนึ่งก้าว
รวมสองก้าวที่ต้องยอมสละให้กับความสำเร็จ
ก้าวสามเป็นก้าวที่ลงมือทำ ยามที่ทำก็ช้ากว่าคนอื่นอีกหนึ่งก้าว
รวมสามก้าวที่ต้องยอมสละอย่างเต็มใจ
เมื่อ...ผ่านการ"คิด"และ"ถอย"มามอง ทำให้เห็นภาพความคิดและความเป็นไปได้ได้อย่างกว้างไกล
เมื่อ..."ทำ"ด้วยการผ่านก้าวแห่งการคิดและถอย ย่อมนำไปสู่ชัยขนะและความสำเร็จ
แม้จะช้าไปบ้าง เสียเวลาไปบ้าง ทว่าสามก้าวนี้มีความสำเร็จอยู่เบื้องหน้า
แต่...หากทำแล้วค่อยคิดหรือค่อยถอยกลับจะเป็นความผิดพลาดมหันต์
เส้นทางเดินของชีวิต "สามก้าว...สู่สำเร็จ" หาใข่การเดินเช่นยามเด็ก
ย่างก้าววันนี้ สู่เส้นทางตรงหน้า อาจล้มลุกคลุกคลานบ้าง
นี่คือบทเรียนล้ำค่า คิดเป็นราคาเงินตรา ไม่ได้
แล้วเมื่อวันหนึ่งมาถึง ผลึกบทเรียนที่ได้ถูกถอดจากประสบการณ์
จักเป็นสูตรสำเร็จในเส้นทางชีวิต
เมื่อเจอโจทย์ใด ก็จักเป็นโอกาสให้ใช้สูตรนั้นในการเพิ่มทักษะให้แก่ตนเอง...ยิ่งขี้น
"สามก้าว...สู่สำเร็จ" ...ก้าวแห่งการถอยที่ยิ่งใหญ่เหลือเกิน
ตามมาอ่าน "สามก้าว" อันยิ่งใหญ่ ขอบคุณมากครับ
ขอบคุณมากค่ะ ที่ติดตามสื่อสาระประสบการณ์
สายพิน