วันนี้หลวงตาลงโบสถ์แต่เช้า กำนันแดงกับเมียพาลูกชายมากราบหลวงตา
" ว่าอย่างไรล่ะ ได้ข่าวว่าไปอยู่เมืองกรุง มารึ" หลวงตาทักลูกชายกำนัน
"ขอรับ วันนี้มันกลับมาเยี่ยมบ้าน ผมเลยพามันมากราบขอพรหลวงตาหน่อย" กำนันชิงตอบ
" อือ จำเริญๆ ไปทำอะไรที่นั่นล่ะ จะอยู่ที่โน่นเลยเร๊อะ"
"ครับ"
"บ้านเรามันไม่ไหว ผมเรียนมาตั้งเยอะจะให้มางมใข่งอยู่บ้านนอกอย่างนี้ เดี๋ยวนานๆโง่ตายเลย" ลูกชายกำนันตอบ
" หึ หึ ไอ้เจ้านี่มันนึกว่ามันเก่งนักเร๊อะ คนเราเรียนมามากใช่ว่าจะรู้ทุกอย่างนะโว้ย"หลวงตาย้อน
"เอ็งเล่าเรื่องแก้ว 4 ใบให้มันฟังมั่งหรือเปล่า กำนัน" หลวงตาหันไปถามกำนัน
กำนันอึกอัก.. "เอ่อ.."
"เอ็งกลับไปเล่าให้มันฟัง แล้วกลับมาบอกข้าว่ามันจะเป็นแก้วใบไหน"
.....................................
เรื่องนี้คล้ายกับตัวเอง คิดว่ารู้ทุกอย่าง ไม่ค่อยยอมรับอะไรใหม่ๆ คิดว่าตัวเองเหมือนแก้วที่มีน้ำเต็ม แต่จริงๆแล้วเป็นแก้วเปล่าแล้วยังคว่ำเสียอีก ตอนนีคิดว่าจะหงายแก้วแล้ว เขิน... อย่าเติมน้ำมาแรงนะเดี๋ยวน้ำกระฉอกออกซะหมด
ฝากตัวด้วยนะคะ