ผลงานทางวิชาการ

เมื่อวานนี้เจอเพื่อนครูคนหนึ่ง .....เธอปรารภถึงการทำผลงานทางวิชาการ.....เหมือนกับอีกหลายๆ คน ที่ปรารภถึงเรื่องนี้ทั้งส่วนตัว และบนเว็บบอร์ด นี่ก็เป็นอีกรายหนึ่ง  เขาปรารภอย่างนี้ครับ

"..........การให้เงินเดือนครูขยายเพดานไปจะได้มีคนทำผลงานลดลง ไปช่วยกันสอนหนังสือ เอาใจใส่เด็ก ๆ มากขึ้น ทุกวันนี้ สงสารโรงเรียน สงสารเด็ก ๆ สงสารครูที่ดี ๆ เตรียมการสอนจนไม่มีเวลาไปทำผลงาน การตรวจผลงานก็ไม่มีมาตรฐาน คนดีที่สุดของโรงเรียน ทำเอง ผลออกมาตก คนที่สอนก็ไม่สอน สอนนักเรียนยังไม่อยากเรียน งานพิเศษก็ไม่ทำ ก้มหน้าทำแต่ผลงาน จ้างก็เยอะ และก็ประสบผลสำเร็จ ครูวิทยฐานะชำนาญการพิเศษเต็มโรงเรียน แต่ผลการสอบระดับชาติไม่ถึงร้อยละ 30 ซักวิชา นี่แหละคืออนาคตของชาติไม่รู้ใครจำได้บ้างว่า มีครั้งหนึ่งรัฐบาลประชาธิปัตย์ไม่ขึ้นเงินเดือนครู สงสัยจะต้องเจออีกรอบ ครูมีวินัย ไม่ต่อสู้ ไม่เรียกร้อง ก้มหน้ารับเคราะห์กรรมต่อไป โดยเฉพาะครูมัธยม อยากมีบ้านของตนเองก็ไม่ต่อสู้ให้ถึงที่สุด ไม่ช่วยกันให้เต็มที่ หลายคนอยากออกมาช่วยแต่ไม่เคยได้รู้ความเคลื่อนไหวใด ๆ ผู้แทนแต่ละจังหวัดก็ไม่ปฏิบัติหน้าที่ในการสื่อสาร สบมท.เองก็ไม่ส่งข่าวให้พี่น้องทราบทำไง กลุ้มใจจัง"

ผมเองก็มีความเป็นกังวลในเรื่องนี้   เพราะมีกรณีตัวอย่างให้เห็น   แม้จะไม่มาก แต่ก็เห็น ได้ยินได้ฟัง ด้วยตนเอง

ครั้งหนึ่ง  เมื่อชวนคุยถึงการพัฒนางานการเรียนการสอน กับ ท่านหนึ่ง  เธอตอบว่า  หนูได้อาจารย์3 แล้วค่ะ

ครั้งหนึ่ง  เจอคนเก่งคอมคนหนึ่ง   หันไปเห็นงานบนเจอคอม  เขาบอกว่า มีคนมาจ้างให้ทำครับ

เมื่อวานนี้ เธอบอกว่า   ปล่อยให้เขาทำไปเถอะค่ะ    ขออยู่กับเด็กๆ   มีความสึขมากที่ได้เห็นพัฒนาการของเขา  ปีนี้นำเด็กมากินนอนที่บ้านติวเข้ามหาวิทยาลัย9คน  ได้ยิน7 ก็ปลื้มแล้วค่ะ

 

เมื่อสักครู่นี้ก็พูดถึงเรื่องนี้กับเพื่อนที่มาเยี่ยม         เดี๋ยวนี้ทำนนวัตกรรมส่ง ง่ายมาก  ได้ไว ไม่เหมือนรุ่นก่อน ต้องทำแผนการสอน ทำกันนานเป็นปี สองปี   แต่ก็ดีอยู่อย่างที่นำมาใช้ได้จริงๆ

 

ผมเปิดประเด็นนี่มาเพื่อชวนคุยกับท่านที่มองทั้งมุมลบ มุมบวก ของการทำผลงานทางวิชาการของบุคลากรทางการศึกษาในปัจจุบัน  เพื่อช่วยกันสร้างแนวคิดแนวทาง

ที่จะทำอะไรก็ตามที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนางานวิชาการ ที่ส่งผลต่อคุณภาพการศึกษาจริงๆ  ให้ทุกฝ่ายได้ประโยชน์  และส่งประโยชน์ที่จะเกิดขึ้นกับผู้เรียนเป็นสำคัญ