ไม่มีอะไรที่สายเกินไป

ยังมีชาวนา และชาวสวนอาศัยอยู่ใกล้กัน ทั้งสองคนนี้มีความเห็นที่ไม่เหมือนกัน ชาวนาเป็นคนที่ชอบสร้างแต่กรรมชั่ว ส่วนชาวสวนเป็นคนที่ชอบสร้างแต่กรรมดี วันหนึ่งชาวนาได้ชักชวนขาวสวนให้ไปกินข้าวที่บ้าน ชาวสวนคิดว่าชาวนาคนนี้ต้องทำบาปอีกแน่ๆ แต่เพื่อไม่ให้เป็นการเสียนำใจที่มีต่อกัน ชาวสวนจึงไปกินข้าวที่บ้านของชาวนา ก่อนที่ชาวสวนไปกินข้าวที่บ้านชาวนา ชาวสวนคิดอุบายได้อย่างหนึ่งที่จะทำให้ชาวนาเลิกล้มความคิดที่จะกระทำความชั่วและกลับมาเป็นคนดี สุดท้ายชาวสวนได้ให้ชาวนาเลิกการทำความชั่วและเริ่มสร้างความดี