บางคนในบางครั้ง ยามนอนก็ไม่ได้นอน เพราะไม่สามารถถอนถอดความเครียด ความห่วงใย ความกังวลออกจากจิตและใจได้ "ลองตายก่อนนอนในคืนนี้ เพื่อที่จะได้พักผ่อนอย่างตาหลับ..."

ครั้นมาเอนกายลงนอนแล้วค่อย ๆ บิดตาลงเบา ๆ ให้เราคิดเสียว่า "เราตายแล้ว เราตายแล้ว" พรุ่งนี้ไม่มีอีกแล้ว...

ตายแล้วนะ ชีวิตของเรามีแค่นี้ วันนี้เป็นวันสุดท้ายของชีวิต แสงสว่างเมื่อสักครู่เป็นแสงสุดท้ายของชีวิต

ชีวิตเราไม่มีอะไร ชีวิตเราไม่เหลืออะไร เราตายแล้ว เราไปแล้ว...

เมื่อเราตายเสียได้ จิตใจก็จักคลายซึ่งความกังวล และร่างกายก็จะคลายเสียซึ่งความเกร็ง

อาการเกร็งกล้ามเนื้อทั้งภายนอก คือ แขน ขา อีกทั้งภายใน คือ ตับ ปอด ม้าม หัวใจ ก็จะคลาย และเข้าสู่สภาวะที่เรียกได้ว่า "การพักผ่อน"

ปล่อยตัว ปล่อยใจด้วย "ความตาย..."

ความตายในคืนนี้จะช่วยให้ชีวีเราพักผ่อนได้อย่างเต็มที่

ความตายในคืนนี้จึงจะเรียกได้ว่าการพักผ่อนอย่างตาหลับ...