พยาบาล :เสียสละ:ไม่ได้แปลว่าเราไม่ต้องการความยุติธรรม:


พยาบาล ความยุติธรรม การเสียสละ ประวัติศาสตร์ การเรียกร้อง

         วันนี้รู้สึกสับสนในตัวเองมากๆแต่ความรู้สึกข้างในที่บอกก็คืออยากบอกอยากเขียนอยากเก็บความทรงจำ ณ.ห่วงเวลาแบบนี้ไว้ จึงเขียนและเผยแพร่บันทึกนี้   การเขียนบันทึกนี้มีความยากลำบากตั้งแต่การเริ่มตัดสินใจที่จะเขียน นั้นคือเริ่มตั้งแต่การเลือกหมวดหมู่   ความกังวลว่าจะก่อให้เกิดความเสียหายต่อวิชาชีพ แต่บันทึกนี้ก้คงเป็นแค่บันทึกเล็กๆของพยาบาลตัวเล็กค่ะ  ดิฉันอยากเขียนให้เห็นว่าการที่วิชาชีพพยาบาลหมายถึงดิฉันนะค่ะต้องออกไปเคลื่อนไหวนั้นเพราะอะไร  ท่ามกลางความคิดและความเชื่อของสังคมมองอาชีพพยาบาลว่าคืออาชีพที่ต้องเสียสละ มีเมตตา กรุณา  บันทึกนี้อยากบอกอยากบันทึกเอาไว้ว่า แม้วิชาชีพพยาบาลจะเป็นวิชาชีพที่มีความเสียสละอยู่เต็มเปี่ยมในหัวใจแต่ก็ไม่ได้แปลว่า คนที่เสียสละไม่ต้องการความยุติธรรมค่ะ

          สืบเนื่องจากวันที่ 9  มกราคม 2552 เป็นวันวิชาชีพพยาบาลร่วมกันเดินทางไปที่กระทรวงสาธารณสุขเพื่อเรียกร้องความยุติธรรมในประเด็นต่างๆ ประมาณ  4 ประเด็นหลักคือ

1.ขอให้มีการบรรจุพยาบาลเพื่อเป็นข้าราชการ

2.ขอเพิ่มค่าตอบแทนการขึ้นเวร บ่าย ดึก จาก 200 บาท เป็น 400 บาท

3.ขอให้พยาบาลสามารถขึ้นสู่ระดับ 8 ได้ทุกคน

4.ขอให้กระทรวงสาธรณสุขทบทวนเรื่องค่าเบี้ยเลี้ยงเหมาจ่าย        

           อนาคตข้างหน้าจะเป็นเช่นไรคงไม่มีใครรู้แต่สิ่งที่ดิฉันรู้ก็คือวิชาชีพพยาบาลจะยังคงเป็นวิชาชีพที่อยู่เคียงข้างผู้ป่วยผู้เจ็บไข้ทุกคนค่ะ  แต่สิ่งที่เราได้ทำไปเราเชื่อมั่นว่าเราได้บอกให้ผู้ที่มีอำนาจตัดสินใจได้เห็นและเงี่ยหูมาฟังเสียงของวิชาชีพเราบ้าง ที่เขียนเช่นนี้ไม่ได้หมายความว่าเราต้องการความรุ่นแรงหรือก่อให้เกิดความแตกแยกใดๆทั้งสิ้นค่ะ   

        ดิฉันเชื่อว่าคงมีหลายท่านที่เชื่อเช่นเดียวกันกับดิฉันว่าไม่มีใครหรือองค์กรใดทำงานได้แต่เพียงผู้เดียวทุกสิ่งและทุกองค์กรต้องการการทำงานอย่างเป็นองคาพยพ แต่ละวิชาชีพในกระทรวงสาธารณสุขคือเปรียบเหมือนฟั่นเฟื่องที่จะส่งผลให้มีการหมุนและขับเคลื่อนไปของระบบสาธารณสุขหากขาดตัวใดตัวหนึ่งการก้าวไปข้างหน้าการขับเคลื่อนก็ย่อมสะดุดลงก็ยอมสะดุดลง  การดูแลสุขภาพเช่นกันจำเป็นที่วิชาชีพทุกวิชาชีพต้องร่วมกันดูแลทั้งนี้ไม่ใช่เพื่อใครก็คงเพื่อให้เกิดผลดีต่อผู้รับบริการและหากผู้รับบริการได้รับผลดีผลแห่งความดีก็จะเกิดแก่ผู้ที่ได้ทำไปทั่วกันค่ะ

   

 

หมายเลขบันทึก: 234862เขียนเมื่อ 12 มกราคม 2009 21:49 น. ()แก้ไขเมื่อ 3 กันยายน 2013 10:48 น. ()สัญญาอนุญาต: จำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (3)

ขอบคุณค่ะที่อาจารย์เข้ามาทักทาย กำลังพยายามเอารูปไปแขวนที่ file ค่ะ net ค่อนข้างช้าค่ะ ถ้ายังไม่ได้รูปก็เอาอากาศดีๆที่เขาใหญ่ไปก่อนนะค่ะส่งไปฝากค่ะ ตอนนี้อยู่เขาใหญ่ค่ะอากาศดีมากๆ

เป็นบันทึกที่อ่านแล้วโดนใจ
โดยเฉพาะทุกวันนี้ ที่ผู้รับบริการรู้จักสิทธิของตนมากขึ้น
แต่คงลืมไปว่าพยาบาล ก็มีหัวใจ เวลาพยาบาลแสดงกิริยาไม่สุภาพ
จะถูกร้องเรียน แต่เวลาผู้รับบริการด่าทอ หยาบคาย ขว้างปาของ หรือทำร้าย
พยาบาลก็จะให้อภัย ด้วยเหตุผลว่าเขากำลังป่วย อารมณ์จึงไม่ดี เครียด หรือเมา
ยังไม่ได้ยินว่ามีพยาบาลแจ้งความเอาเรื่องผู้รับบริการ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี