ที่สุดของชีวิตคน ก็ไม่มีสิ่งใดเหลือ เมื่อถึงเวลาของมัน ทุกสิ่ง ทุกอย่างก็เป็นไปตามสัจธรรมที่ดำรงอยู่ตามวัฎจักรของโลก ที่หมุนอยู่ตลอดเวลาไม่มีวันหยุดนิ่ง
เมื่อมีชีวิต ก็ย่อมมีวันที่จะจบชีวิต นั่นคือ วงกลม ที่หมุนวนไปรู้จบ คนบนดลกนี้ต่างเวียนว่ายในวงล้อนี้อย่างเหนื่อยล้า แต่ก็มีบางคนที่พยายามหาทางที่จะพาตนเองให้หลุดพ้นจากวงจรนี้!!!
จากก้อนเลือด จากท้องมารดา และเริ่มมีพัฒนาการตามลำดับ การมีร่างกายมีเลือดเนื้อ และมีจิตปฏิสนธี นั่นคือ คน เมื่อถึงเวลา 9 - 10 เดือน จึงเริ่มออกมาต่อสู้กับโลกใบนี้ ซึ่งอาจกล่าวได้ว่าเป็นการต่อสู่ตามลำพังก็ว่าได้ เพราะจิตใจ และความต้องการของแต่ละคนล้วนแต่มีความแตกต่างกันตามรายละเอียด ตามความถนัด
เมื่อพร้อมที่จะมีชีวิตกับใครสักคน จึงนับว่าเป็นจุดเริ่มต้นของการที่จะมีดวงจิตดวงใหม่ถือกำเนิด และแน่นอนว่า วงจรดังที่กล่าวมาแล้วย่อมหมุนวนกลับมาอีกครั้ง ทุกชีวิตได้ชื่อว่าเป็นสัตว์สังคมมีชีวิตอยู่ร่วมกัน
ชีวิตเริ่มต้นอ่อนล้า โรยแรงลง ก็หนีไม่พ้นจากการที่ร่างกายโบกมือช้า ๆ เพื่อบอกลม (หายใจ)ว่า ผ่อน ๆหน่อย มาช้า ๆหน่อย และพยายามบอกกับไฟ (ความร้อนในร่างกาย)ว่า ไม่ต้องโหมมากนัก ฉันเหนื่อย ส่วนน้ำ(เลือด) ก็เริ่มไหลช้าเพราะมีสิ่งกีดขวาง (ไขมันที่เกาะตามผนังของเส้นเลือด) รวมถึง ลมที่หายใจที่เข้า- ออก อย่างจำกัด ย่อมส่งผลให้ร่างกาย (ดิน) อ่อนล้าลงตามระยะเวลาของที่ขับเคลื่อนไปไม่มีวันหยุดยั้ง
ที่สุดร่างกายของคน ที่ผ่านสมรภูมิแห่งเวลา มาอย่างโชกโชน ก็หมดแรงลง..ถึงเวลาแล้ว ที่ ดิน น้ำ ลม ไฟ ต้องแยกจากกัน แบบทางใครทางมัน มองแล้วคล้ายกับว่า ทางแยกนั้น คือ จุดจบ ของทุกคน แต่ใครเลยจะรู้ว่า นั่นมิใช่จุดจบ แต่มันกำลังจะเริ่มต้น ต่างหาก....
และนี่คือจุดเริ่มต้นของ ดิน น้ำ ลม ไฟ ร่ายกาย และจิตวิญญาณ ของคน
สวัสดีค่ะ
* มาร่วมเป็นดิน น้ำ ลม ไฟ ค่ะ
ด้วยความยินดียิ่ง และขอแลกเปลี่ยนความคิด และความรู้ด้วยคนนะคะ