พอดี สุดสัปดาห์ที่ผ่านมา ได้เดินทางกลับบ้าน หลังจากที่ไปรับแม่จากปัตตานี ที่บ้านญาติ เพราะญาติเสีย เลยเดินทางกลับบ้านที่ชายขอบ กันแบบ แม่ลูก นานๆๆ ครับจะได้ซ้อนท้ายสาว ด้วย
เป็นเวลาที่รู้สึกกลัว ไง ก้ไม่รู้ ด้วยสถานการณ์ด้วยแล้ว แต่ก็ต้องกลับบ้าน ไม่งั้นคนที่บ้านอดแน่ แม่บ้านไม่อยู่ด้วย แต่ก็ต้องจำใจ กลับทางกลางสายฝนที่มาๆๆ ขาดๆๆ
จนถึงบ้าน ......... เมื่อยตัวมาก แต่ที่มาแล้วไม่ใช้เรื่องนี้ หรอก
สิ่งที่อยากเล่าก็คือว่าน้องชายที่ เรียนอยู่ กทม โทรมา ให้ถามเกี่ยวกับประวัติการเกิด แ ละขณะที่ท้อง มีความรู้อย่างไร กินอะไร บ้าง
ถามแม่แล้ว....... แม่ก็ งง ตั้งแต่เรียนมาจบจบยังไม่เคยถาม แต่ทำไม วันนี้มาถามแปลกๆๆ หรือว่าจบแล้วทำงาน เป็นแบบนี้ กว่าจะอธบายให้เข้าใจ ก็ใช้เวลาไปหลายชั่วโมง แต่คำตอบที่ได้.........ก็..........ท้อง อาเจียนบ้าง มีความรู้สึกแปลก................สุดท้าย ไปเขียนเองละกัน
น ั้นแหละคือคำตอบที่แท้จริง ก็คือให้ไปเขียนเอง
เลยต้องสงสารให้น้องชายรู้ ว่า ..........ทำเอง
** แ ม่คงอธิบายไม่ได้ และคำตอบอยู่บนตัวเราแล้ว คือชีวิตเรานั้นเอง ผมเข้าใจอย่างนั้น****
สงสารคนที่อยู่ 3 จังหวัดชายแดน..คนอื่นมีความสุขทุกครั้งที่ได้กลับบ้าน..แต่คนที่โน้นกลับต้องคอยระแวดระวังทุกย่างก้าว..แฮร์รี่ก็มีเพื่อนอยู่ปัตตานีเหมือนกัน บ้านเค้าอยู่บ้านดอน ไม่เจอกันนานแล้วไม่รู้เป็นอย่างไรบ้าง..ได้แต่หวังว่าขึ้นปีใหม่อะไร ๆ คงจะดีขึ้นนะคะคุณคนตานี..
สวัสดีครับ คุณ แฮร์รี่
ขอบคุณที่อวรพร
หวังเช่นกันว่าจะมีสิ่งดีในปีใหม่นี้