บนเส้นทางชีวิตที่คิดหวัง มองภาพหลังตนบ้างอย่างสงสัย ใครหนอชี้ชะตาพาเป็นไป หนทางไกลฝ่าฟันอันตราย ลุ่มหลงใจใฝ่ฝันแย่งกันสูง ต่างลากจูงลาภยศกำหนดหมาย หลงติดยึดสมบัติในรูปกาย ผลสุดท้ายลับหายตายทุกคน บ้างชังกันหันหลังยังเบือนหนี จะร้ายดีกระทำลงย่อมส่งผล ช้าหรือเร็วไม่ต่างต้องผจญ สุขทุกข์ทนรับกรรมต้องจำใจ ชีวิตนี้น้อยนักนะเพื่อนเอ๋ย หากเปรียบเปรยพยับแดดระยิบไหว เปรียบน้ำค้างรุ่งรางจางเร็วไว ฟองน้ำไหลลอยไปในธารา เปรียบครรลองชีวิตคิดวาดฝัน ดุจเดินกันบนเส้นด้ายคลายปัญหา แม้พลาดพลั้งอาจพลัดตกอกช้ำมา เกินเยียวยาแก้ไขได้ทันการณ์ พึงระวังตั้งใจไม่ประมาท อย่าได้ขาดสติตรองมองพื้นฐาน ดีและชั่วคิดก่อนรู้ประมาณ รู้จักกาลพอดีมีสุขเอย ธรรมะไทยดอทคอม