เมื่อวานขณะกำลังเล่นฟุตซอล เพื่อนท่านหนึ่งแซวว่า เดี๋ยวไปเขียนเรื่องเกี่ยวกับ การหยุดความต้องการทางเพศต่อสิ..พร้อมกับหัวเราะเชิงชอบอกชอบใจ ผู้เขียนอย่างผมก็ "อื้อ...เข้าท่าดี"

  วันนี้จึงมาสานต่อจากเรื่องที่แล้ว แต่คงหาสาระได้ไม่เท่าเรื่องที่แล้ว เรื่องมีอยู่ว่า

  หลังจากกลุ่มหนุ่มวัยกลางคนอย่างหมู่เฮา รวมใจกันเล่นกีฬาทุกๆ วัน จากตะกร้อ ปิงปอง เป็นเทนนิส และสุดท้ายที่กำลังเล่นกันอยู่คือ ฟุตซอล เป้าหมายของเราไม่ใช่เพื่อ "ทีมชาติ" หากจะเป็น "ทีมชาติ" ได้ก็ต้องเป็น "ทีมชาติหน้า" ทำไมจึงไม่เล่นฟุตบอลใหญ่ สาเหตุคือ คนที่เข้ามาร่วมเล่นด้วยไม่เพียงพอ แล้วทำไมไม่ไปเล่นกับทีมที่เขาเล่นสนามใหญ่ คำตอบคือ เกรงว่าเราจะเป็นตัวถ่วง บางครั้ง (บ่อยครั้ง) ที่เราเตะไม่ถูกลูกฟุตบอล ตลอดถึง เหยียบลูกฟุตบอลแล้วล้มกลิ้งเอง

  ช่วงหลังเรารู้สึกว่า การออกกำลังกายเพื่อเป้าหมายคือ "เหงื่อ" กลายเป็นอะไรบางอย่างที่ขาดไม่ได้ วันไหนไม่ได้ออกกำลังกาย หรือเหงื่อไม่ออก จะรู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัวแปลกๆ อย่างไรชอบกล ซึ่งไม่ใช่เฉพาะผู้เขียนเท่านั้น อีกอย่างหนึ่งที่เราจะได้หลังจากออกกำลังกายเสร็จคือ การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ หลังเล่นฟุตบอล ช่วงนี้คงหนีไม่พ้น "การเมือง" การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ทำให้เรารู้จักกันและกันมากขึ้น ทำให้เรารู้สมาชิกซึ่งมาจากต่างๆ คณะ

  ตัดบทเป็น "หยุดช่องทางเพศด้วยฟุตซอล" เป็นอย่างไร

  เนื่องจากเมื่อวานมีทีมฟุตบอลแบ่งเป็นฝ่ายละ ๕ คน จำนวน ๓ ทีม ที่เล่นกันอยู่สนามบาส แต่เมื่อมีคนมาสมทบอีก จึงแบ่งเป็น ๒ สนาม โดยสนามบาสใหญ่ ทีมละ ๕ คน สนามตะกร้อ (ครึ่งหนึ่งของสนามบาส รวมสนามตะกร้อ ๒ สนาม มีความยาวและกว้างเท่ากับสนามบาส) ทีมละ ๔ คน ผู้เขียนและเพื่อนอยู่ในสนามเล็ก เพราะเราไม่ค่อยเชี่ยวชาญนักกับการเล่นฟุตบอล สมัยปฐมวัย ครูมักให้เป็นตัวสำรองและไม่เคยเล่นกับเขาเลย ด้วยครูคงเห็นว่า ไม่ได้เรื่องกระมัง หากได้เรื่องคงให้เล่นแล้ว

  ขณะที่เกมกำลังมันนั่นเอง ฝ่ายหนึ่งพยายามจะตีไข่ให้แตก หลังจากต้องสูญเสียไป ๒ ลูก ฝ่ายที่พยายามตีไข่ให้แตกนี้เอง มีอาจารย์ท่านหนึ่งเราเรียกท่านว่า อ.หยาง เป็นคนจีน เดินทางมาสอนภาษาจีนที่สถาบันแห่งนี้ ท่านพูดไทยได้รู้เรื่อง ประมาณว่า ถกเถียงปัญหาปรัชญา การเมือง วิถีชีวิต ด้วยภาษาไทยได้อย่างไม่ตกหล่น ด้วยความที่ท่านเป็นประเภท รถไฟคูโบต้า ช่วงที่เลี้ยงลูกไปเกือบถึงประตู (ทำม้านั่งหินอ่อนให้เป็นประตู) จึงใช้กำลังเตะฟุตบอลออกไปอย่างเร็วเพื่อที่จะให้เข้า ฟุตบอลลอยไปในพริบตา เสียงดังป๊าปปปปปปปปปป นายประตูซึ่งเป็นเพื่อนวัยสี่สิบปี ทรุดตัวลงหน้าประตู กลิ้งขลุกๆ ไปหลังประตู พร้อมกับเอามือกุมที่เป้า ตัวงอ นั่งร้อง "โอยๆๆ" เกมฟุตซอลจึงต้องหยุดชะงัก เพื่อนๆ รีบเข้าไปดูอาการ "วันก่อนไม่โดนขนาดนี้เลย แต่วันนี้ โอย... จังๆ" นั่นคือเสียงครวญจากหนุ่มสวนแตงที่กำลังนั่งตัวงออยู่ "เหอะน่า ไหนๆ ก็ไม่ได้ใช้ จะเก็บไว้ทำไม" เพื่อนคนหนึ่งแซวขึ้น แต่ก็อดสงสารไม่ได้ ใช้เวลาอยู่พอสมควร กว่านายประตูจะค่อยๆ ยืนขึ้นมาได้

  ดังนั้น เราจึงพบว่า การหยุดช่องทางการมีเพศสัมพันธ์อีกอย่างหนึ่งคือ ฟุตบอล ในเกมส์ฟุตซอล นี้เอง