ธรรม คือเทียน ส่องสว่าง ทางใจลูก

รู้จักผิดรู้จักถูกปลูกนิสัย

มีศีลธรรม นำชีวิต ครอบจิตใจ

พ้นอบาย พ้นอวิชชา ตัณหากรรม 

ดินฯ โชคดีมีสุขไม่ทุกข์ร้อน 

เพราะมีคนให้พรตอนเช้าค่ำ

มีพ่อแม่คุณยายให้ประจำ

พรทุกคำหวานซึ้งตรึงกมล

จงเดินทางปลอดภัยนะลูกรัก

แม่ทายทัก ยื่นร่มให้ กันสายฝน

ส่วนคุณพ่อทำหน้าที่ขับรถยนต์

คุณยายสอน ให้อดทน...สร้างผลงาน 

 เย็นกลับบ้าน คาวหวาน ทานจนอิ่ม

แม่ส่งยิ้มยายนั่งมองจ้องหน้าหลาน

ไม่มีสุข ใดเทียบ มาเปรียบปาน

อ่านตำนาน รักเล่มใหญ่...ไม่เบื่อเลย

 

 ยามเจ็บไข้ ตักยาย ให้ไออุ่น

แม่เกื้อหนุน ดูแล  ไม่แชเฉย

พ่อถามไถ่ ห่วงใย ไม่เฉยเมย

เมื่อไหร่ จะหาเขย ให้พ่อชม

 

เจอคำถาม คำนี้ ยากจักตอบ

คนที่ชอบ  ก็เหินห่าง...ไม่สร้างสม

ขออยู่บน คานทอง ไม่หมองตรม

ไม่เป็นบัว  ใต้ตม  ให้ขมใจ

 

อ่านหนังสือ ธรรมะ ละกิเลส

ค่อยค่อยเกรด  ขจัดจิต  เป็นนิสัย

ฝึกชนะ ใจตน  ให้พ้นภัย

สุขสบาย สว่างสงบ ใจพบธรรม