มวลมิตรคะ อยากทำความเข้าใจให้มวลมิตรที่มิใช่ลูกศิษย์โดยตรงของ อ.แหววเข้าใจในเรื่องลิขสิทธิ์สักหน่อย
ในประการแรก ขออนุญาตอธิบายว่า การเคารพลิขสิทธิ์เป็นศีลธรรมพื้นฐานของคนเขียนหนังสือ อ.แหววสอนลูกศิษย์ที่เอาความรู้ของ อ.แหววมาทำงานเสมอให้เคารพลิขสิทธิ์ของคนอื่น และในทางกลับกัน จะต้องปกป้องลิขสิทธิ์ของตนเองให้ได้ สำหรับ อ.แหวว เรื่องนี้สำคัญมากค่ะ
ในประการที่สอง ขยายเหตุผลจากประการแรก การขโมยงานเขียนหรือแนวคิดในงานเขียนของคนอื่นมาเป็นของตน มันมิใช่เพียงแค่อาชาญกรรมส่วนตัวต่อเจ้าของงานเขียน แต่เป็นการทำงานศรัทธาของการสร้างสรรค์งานเขียน ในประเทศไทย คงไม่มีใครอยากสร้างสรรค์งานเขียน หากมีการขโมยกัน จนไม่มีใครเห็นความสำคัญของการเขียน รอบตัวเรา ก็คงมีแต่การคัดลอก (copy) ความตายของความรู้จึงมาถึงสังคมไทยเป็นแน่
ในประการที่สาม ขยายเหตุผลจากประการแรก การไม่ปกป้องงานเขียนอันมีลิขสิทธิ์ของตน ก็จะเป็นการสนับสนุนโจร และการจรกรรม นอกจากนั้น นักกฎหมายไทยจึงขาดทักษะในการคุ้มครองงานอันมีลิขสิทธิ์ นิสัยเสียของคนเขียนหนังสือแบบขโมยลิขสิทธิ์ของคนอื่นๆ จึงปรากฏเป็น "โรคร้าย" ของนักวิชาการในสังคมไทย ทั้งนี้ เพราะไม่มีทัศนคติที่ถูกต้องเกี่ยวกับศีลธรรมประเภทนี้ มองอาชญากรรมทางวรรณกรรมเป็นเรื่องธรรมดา เป็นเรื่องความใจดี และในที่สุด ศีลธรรมที่จะเคารพลิขสิทธิ์จึงเกิดขึ้นไม่ได้ในสังคมไทย
กรณีของ อ.ไหม ต้องถูกตำหนิอย่างร้ายแรงเพราะ อ.แหววได้อีเมลล์ขอให้ อ.ไหม ช่วยจัดการบันทึกเกี่ยวกับลิขสิทธิ์แล้วในงาน powerpoint ชุดนี้ ซึ่งเป็นงานสร้างสรรค์ของ อ.แหวว ที่ทำเพื่อการเสนอในเวทีสัมมนาของคณะอนุกรรมการติดตามการให้สถานะบุคคลตามกฎหมายไทยแก่เด็ก เมื่อวันที่ ๒๖ พฤศจิกายน พ.ศ.๒๕๕๑ ของคน ๕ คน ดังระบุใน powerpoint
แต่จะเห็นว่า อ.ไหมไม่ได้จะสนใจที่จะคุ้มครองลิขสิทธิ์ของ อ.แหวว กลับเอางานไปเผยแพร่ในลักษณะที่ยังไม่ได้รับการรับรองลิขสิทธิ์ให้แก่ อ.แหวว
สาเหตุ ก็เพราะ อ.ไหม ก็เหมือนคนไทยคนอื่น นักกฎหมายคนอื่นๆ ที่ไม่เห็นความสำคัญในศีลธรรมที่ชื่อว่า "ลิขสิทธิ์"
คำว่า "ลิขสิทธิ์" นั้น เราควรฟังว่า เป็นทั้ง moral right และ legal right และเราควรเริ่มต้นจากเราที่จะรักษาและคุ้มครองศีลธรรมประเภทนี้ให้ได้ มิฉะนั้น เราคงจะสร้างองค์ความรู้เพื่อพัฒนาสังคมมิได้
ขอไหม อย่าเป็นศิษย์ดื้ออีก
ขอโอ๊ต จงพยายามใช้ลิขสิทธิในงานของ อ.แหวว ให้เป็นประโยชน์ต่อสังคม ทั้งในวันนี้ และในวันที่ อ.แหววไม่มีชีวิตต่อไปแล้ว
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีครับอาจารย์แหวว กวินเคยอ่านทรรศนะ ดร.พญ.อมรา มะลิลาที่เขียนเล่าเรื่อง การนำงานวิชาการไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาต โดย นำไปใช้เพื่อประโยชน์แห่งตน ฯลฯ เหมือนกันครับ ท่านเขียนไว้คล้ายๆ ทรรศนะของ อาจารย์แหวว ว่า "จงพยายามใช้ลิขสิทธิในงานของ อ.แหวว ให้เป็นประโยชน์ต่อสังคม"
ติดตามผลงานอาจารย์ครับ
ลิขสิทธิ์ เป็นเรื่องของศีลธรรม ... มันไม่มีผล เพียงแค่ต่อเราเท่านั้น ..มันอาจสร้างนิสัยเสียแก่คนเขียนหนังสืออีกมากมายในสังคมไทย
-- คนเราเคยชินกับสิ่งที่เราสามารถหยิบจับได้ โดยมิได้รู้คุณค่า
ศิษย์ว่าการขโมยความคิดคนอื่น มันก็ไม่ต่างอะไรการเอามาโดยที่ไม่ได้เอยอ้างถึง
เพราะมันก็มีผลเช่นเดียวกัน ทางที่ดีก็ต้องมีสำนึกเพราะวรรณกรรมเป็นสิ่งที่ออกมาจาก
ฃความคิด เป็นสิ่งมที่มี่ค่า มีค่าต่อสังคมด้วยแล้วใหญ่
ลิขสิทธิ์ เป็นเรื่องของศีลธรรม ... มันไม่มีผล เพียงแค่ต่อเราเท่านั้น ..มันอาจสร้างนิสัยเสียแก่คนเขียนหนังสืออีกมากมายในสังคมไทย -- ประทับใจคำพูดของอาจารย์มาก เป็นกำลังใจให้เสมอ