สระแก้ว เป็นจังหวัดเล็ก ๆ ที่เกิดเมื่อปี 2536 นี่เอง ถ้าเปรียบเป็นคนก็กำลังเข้าสู่วัยหนุ่มวัยสาว ในมิติของคนทำงาน สระแก้วอาจเป็นตำราที่สร้างความแข็งแกร่งให้กับคนสู้ชีวิตทุกประเภทได้ ชายแดนที่ติดกับประเทศกัมพูชา จำนวน 4 อำเภอ ไล่มาจากตาพระยา โคกสูง อรัญประเทศและคลองหาด เป็นจุดขายที่ท้าทายความสามารถของคนทำงานทั้งหลาย
หนึ่งปีเต็มที่ผมกลายมาเป็นคนทำงานที่สระแก้ว (รอบที่ 2 ) ผมเห็นความเปลี่ยนแปลงของสระแก้วมากมาย ท่านผู้ว่าราชการจังหวัดคนปัจจุบัน เรียกสระแก้วว่า เมืองแห่งอนาคต ซึ่งผมค่อนข้างเห็นด้วยอย่างยิ่ง เพราะเมื่อวิเคราะห์องค์ประกอบแล้ว มีทางเป็นเป็นไปได้อย่างแน่นอน
แต่ที่ผมกังวลคือ ความเป็นปัจจุบันของสระแก้ว ที่ต้องหยิบประเด็นนี้ขึ้นมาพูดคุย เพราะผมได้มีโอกาสเข้าไปคลุกอยู่กับชาวบ้าน มากพอที่จะก่อให้เกิดความกังวล ถ้ามองในมุมบวกเราจะพบว่าสระแก้วโชคดีครับ มีภาคราชการที่เข้มแข็ง มีภาคเอกชนที่เอาจริงเอาจังกับชาวบ้านแต่จุดอ่อนผมมองว่าประชาชน ยังไม่เข้มแข็งเท่าที่ควร โดยเฉพาะอย่างยิ่ง วิธีคิด
ทำไมหรือครับ เกือบทุกเวทีที่ผมเข้าร่วม คำถามของชาวบ้านส่วนใหญ่เข้าข่ายในลักษณะขอ ซึ่งเราก็โทษเขาไม่ได้เพราะเขาถูกหล่อหลอมจากระบบสงเคราะห์มานาน เขาจึงเน้นการขอ มากกว่าการคิด
จุดนี้หน่วยราชการที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาคน โดยเฉพาะอย่างยิ่งหน่วยงานทางการศึกษา ซึ่ง กศน. ก็คงปฏิเสธไม่ได้ ดังนั้นยุทธศาสตร์ของการทำงานงานต้องเปลี่ยนทันที เราจำเป็นอย่างยื่งที่ต้องทำทุกวิถีทางให้ชาวบ้านเกิดความรู้สึกว่า เมื่อเปลี่ยนวิธีคิด ชีวิตเปลี่ยน
กรรมวิธีในการเปลี่ยนความคิดคน เราใช้ หลากหลายวิธีครับ ทั้งในรูปแบบและนอกรูปแบบ แต่มีอยู่วิธีการหนึ่งที่เรานิยมใช้ คือ ตัวอย่างของความสำเร็จ คือครูที่ดีที่สุดในโลก
การทำงานยังคงดำเนินการต่อไป บทสุดท้ายอยู่ตรงใหนเรายังตอบไม่ได้ ถ้าพบเห็นบางสิ่งบางอย่างก็จะพยายามนำมาเล่าให้ฟัง นะครับ
เคยไปจังหวัดสระแก้วมา 2 ครั้งแล้วค่ะ เป็นจังหวัดเล็ก ๆ ที่น่าอยู่
ประเด็นครูกศน.ก็น่าสนใจค่ะ เป็นอาชีพที่จะสร้างประโยชน์แก่สังคมได้มากเลยค่ะ
สวัสดีค่ะอ.สมนึก
คนไม่มีรากมีโอกคลุกคลีกับการทำงานในระดับท้องถิ่นอยู่ระยะหนึ่งค่ะ
ทำงานแรก ๆ ก็สนุก พยายามทำให้ดีที่สุด เรียนรู้ เข้าใจ และพยายามจัดสรรทั้งทรัพยากรลงไปในชุมชน
ทำงานได้ระยะหนึ่ง เกิดความรู้สึกว่า...ชุมชนบางแห่ง หรือ หลายแห่ง(แม้จะไม่ใช่ทุกแห่ง) ที่ได้ไปสัมผัส มีปัญหาที่ ... วิธีคิด... ดังที่อาจารย์ว่าไว้จริง ๆ นั่นคือ...คำถามของชาวบ้านส่วนใหญ่เข้าข่ายในลักษณะขอ
ยิ่งนโยบายประชานิยมที่นักการเมืองบางกลุ่มใช้หาเสียงกับชาวบ้าน ยิ่งทำลายศักยภาพของชุมชน....อย่างไม่สามารถเยียวยาได้ ...
คำถามจึงเกิดขึ้นว่า....แล้วเราจะโทษใคร จะทำอย่างไรกันดีคะ?
สวัสดี น้องนนทญา
ขอบพระคุณมากที่แวะเข้ามาให้กำลังใจ การทำงานในลักษณะของครูอาสาสมัคร เป็นงานที่เหนื่อยมากครับ การทำงานถ้าจะให้ประสบความสำเร็จ สิ่งจำเป็นคืออุดมการณ์ ครับ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นความสำเร็จของชุมชน ต้องมาจากคนในชุมชนครับ
เรียนคุณคนไม่มีราก
เป็นนามแฝงที่ผมคาดเดาความหมายไม่ได้เลยจริง ๆ แต่ไม่เป็นไร ยินดีและขอบพระคุณที่กรุณาเข้ามาให้กำลังใจกัน ผมว่าผลพวงของการพัฒนาที่ผิดวิธี เราไม่ควรโทษใครหรอกครับ นโยบายประชานิยม ก็อาจจะมีประโยชน์ ถ้าผู้รับ นำเอาสิ่งที่ได้รับไปต่อยอด คำถามที่ว่าแล้วจะทำอย่างไรดี ผมก็ได้แต่หวังว่าคนชุมชนจะฉุกคิดขึ้นมาถึงการพัฒนาด้วยตนเอง ซึ่งอาจจะเกิดจากแรงกระตุ้นของหน่วยงานภาครัฐหรืออื่น ๆ ของอย่างนี้ต้องเริ่มต้นที่ชุมชนครับ ปัจจัยสำคัญคือผู้นำครับถ้าชุมชนใดมีผู้นำที่เข้มแข็งก็โชคดีไป การพลิกฟื้นกลับมาก็ยังพอมีหวัง
ขอบพระคุณอีกครั้งนะครับที่กรุณาเข้ามาให้กำลังใจกัน
สวัสดีค่ะ
แวะมาชมเมืองแห่งอนาคต
ปัจจุบันเป็นอย่างไรล่ะคะ
เคยผ่านไปผ่านมา..แต่ก็ไม่เคยแวะจริงๆสักที
ชาวบ้านที่คุ้นกับการขอมากกว่าการคิด..คงยากที่จะเปลี่ยนแนวคิดเหล่านั้น
รอให้คนรุ่นใหม่มาแทนที่..นั่นเมืองแห่งอนาคตคงสมบูรณ์แน่นอนนะคะ
เรียนคุณadd
ขอบคุณมากครับที่เข้ามาเยี่ยมชม คำว่าเมืองแห่งอนาคตมิใช่เราพูดกันเล่น ๆ นะครับ เอากันแค่ประเด็นเดียวคนส่วนใหญ่รู้จักและนิยมชมชอบนครวัตและนครธม เส้นทางที่สะดวกที่สุด ไม่นับเครื่องบิน คือผ่านด่านที่อำเภออรัญประทศ ขณะนี้เส้นทางจากชายแดนไทย ถึงเมืองเสียมเรียบ ระยะทาง 155 กิโลเมตร เสร็จเรียบร้อยแล้ว รอการเปิดอย่างเป็นทางการเท่านั้น โอกาสของคนสระแก้วส่วนหนึ่งอยู่ตรงนี้ นี่เป็นเพียงแค่น้ำจิ้มเท่านั้นนะ
ขอบคุณมากนะครับ คราวหลังผ่านอีกแวะนะครับ ผมเป็นเจ้ามือก็ได้
เห็นหัวข้อแล้วน่าอ่าน บวกกับผู้เขียนเป็นคน กศน.ที่รู้จักและนับถือ เข้ามาอ่านแล้วก็ไม่ผิดหวังเลยค่ะ ยังมีปรัชญาลึก ๆ อยู่เสมอ ขอชื่นชมค่ะอย่างน้อยก็เป็น ครูที่ดีที่สุดคนหนึ่ง แม้จะไม่ใช่ดีที่สุดในโลก เพราะยังไม่พบคนทั้งโลก ขออนุญาตนำแนวคิดและวิธีการไปปรับประยุกต์ใช้กับคนเมืองที่เขตห้วยขวางบ้าง ที่กรุงเทพฯ โดยเฉพาะเขตห้วยขวาง ซึ่งปัจจุบันกลายเป็นชุมชนที่อยู่กลางเมืองและเขตเศรษฐกิจไปแล้ว ก็มีปัญหาที่คน กศน.ต้องนำเรื่องการศึกษาเข้าไปร่วมแก้ปัญหาค่อนข้างมาก จึงจะเปลึ่ยนวิธีคิดของคนเหล่านี้ได้ ดังนั้น คำว่า "เมื่อเปลึ่ยนวิธีคิด ชีวิตเปลี่ยน" ใช่เลยค่ะ ขอโทษด้วยค่ะที่เป็นต้นเหตุให้ ผอ.กศน.อำเภอคลองหาด ต้องว่างลง
ด้วยความเคารพค่ะ
สุพรพรรณ นาคปานเอี่ยม
กศน.เขตห้วยขวาง
สวัสดี ยอ
ไม่ว่างซะหลายวัน ยอก็รู้ว่ามีประชุมที่ใหนบ้าง พี่ว่างานสำคัญที่สุดของคน กศน. คือการสร้างวัฒนธรรมทางความคิดให้กัยคน เพราะคนเราในชีวิตประจำวันเจอกับปัญหามากมาย ถ้าเขาไม่รู้วิธีคิด เมื่อเผชิญกับปัญหาเขาก็จะยอมจำนนและจะฝ่อไปในที่สุด ฝากให้คลื่นลูกหลังที่ชื่อ ยอ สานต่อก็แล้วกัน
เรื่องของการขอ อย่าว่าแต่ชาวบ้านเลยครับ
ข้าราชการ(บางคน) ก็ชอบขอ
สวัสดีคะท่านผอ.
ไก่เองคะ ถึงไม่ได้เข้ามาพูดคุยกับท่านผอ.แต่ความคิดถึงก็ยังเหมือนเดิมค่ะการทำงานกับชาวบ้าน จากที่ได้คลุกคลีทำงานกับชาวบ้านมา 10 ปี ความทุ่มเท ความจริงใจ ระยะเวลา เท่านั้นที่จะแลกความเชื่อมั่นที่ชาวบ้านจะมีให้เรา แต่บางครั้งตัวไม่อยู่แล้ว ชาวบ้านจึงจะเห็นค่าและพูดถึง ยอมรับว่าการทำงานกับชาวบ้านเป้นอะไรที่ยากพอสมควร แต่อย่างไรก็ไม่น่าเกินความสามารถของครู กศน. เพราะ ชาวบ้านนั่งที่พื้น ที่ดินได้ ครูเราก็ไม่แตกต่างเลย ไม่เคยทำตัวแปลกแยก เข้ากับชาวบ้านได้ง่าย เป็นกันเอง จนบางครั้ง คิดเองนะค่ะ ว่า เราเป็นครูชาวบ้าน
มีข่าวดีมาเล่า ดอกตะโก อรัญฯ สอบบรรจุครู เขตพื้นที่ 2 ได้ค่ะและให้ไปรายงานตัว วันที่ 26 พ.ย.2551นี้ ดีใจด้วยค่ะ สำหรับเรื่องอื่น ตอนนี้ที่ กศน.อรัญฯ ครูเตรียมตัว เตรียมเอกสารรับ สมศ.ค่ะ
ห่วงใยและคิดถึงเสมอ
ไก่
(ปล.รักษาสุขภาพด้วย อากาศเปลี่ยน )
เรียนคุณsmall man
จริงครับ ข้าราชการก็เป็นปุถุชนธรรมดา การขอจึงเป็นเรื่องปกติ แต่ความหมายของการขอต่างกันนะครับ การขอเพื่อการดำรงอยู่ จะต่างกับการขอเพื่อการก้าวไป ไม่เหมือนกันนะครับ
ขอบพระคุณนะครับที่ให้ความคิดดี ๆ กับผมเสมอ
เรียนครูไก่
ดีใจมากที่ยังระลึกถึงกันอยู่ ช่วงนี้ไม่ค่อยว่างเข้าประชุมกับ สมศ. เรื่องการประกันคุณภาพ เป็นข่าวดีมากที่พวกเราก้าวหน้า จำไว้ถ้าเราหยุดอยู่กับที่เมื่อใด เสมือนเรากำลังเดินถอยหลัง เป็นกำลังใจให้เสมอนะครับ
สวัสดีค่ะท่านผอ.สมนึกที่เคารพ
ช้าไปหน่อยสำหรับการแจ้งข่าวที่ดีให้ท่านทราบนะคะ (คงไม่ว่าเพราะจะแจงรายละเอียดเล็กๆน้อยๆค่ะ)ดอกตะโกทราบข่าวมาตั้งแต่ต้นเดือนแล้วค่ะว่าได้รับการบรรจุแต่งตั้ง แต่จะเป็นที่ใดนั้นยังไม่ทราบต้องรอให้ถึงวันที่ 26 พ.ย. 51 เสียก่อน เพราะในวันนั้นเป็นวันเลือกโรงเรียน แล้วในที่สุดวันนั้นก็มาถึง หนูเลือกโรงเรียนเนินดินแดงเป็นอันดับ 1 ค่ะ ตอนเลือกก็ไม่คิดอะไรมาก แค่คิดว่าอยู่โป่งน้ำร้อน จันทบุรี คงใกล้กับสระแก้ว เดินทางไปมาสะดวกหน่อย พอเอาเข้าจริงๆ มันไม่เป็นอย่างที่คิด เพราะลองสอบถามจากคนในพื้นที่แล้ว โรงเรียนเนินดินแดงเป็นโรงเรียนที่เรียกว่า ดอย ได้เลยค่ะ เลาะตะเข็บชายแดนไทย-กัมพูชา ผู้คนส่วนใหญ่เป็นแบบลูกครึ่ง ภาษาพื้นบ้านคือ ภาษาเขมร ค่ะ ตอนแรกที่เข้าไปสืบค้นข้อมูลโรงเรียนไม่ใช่แบบนี้ (มันเป็นอีกโรงเรียนที่ชื่อเหมือนกัน อยู่คนละอำเภอ)หนูอึ้งนิดๆ แต่สักพักก็ทำใจได้ เพราะมันก็ไม่ได้ต่างกันมากมายนัก อยู่ที่ว่าเราไปทำหน้าที่อะไรค่ะ หนูจะไปบรรจุและทำหน้าที่ครูผู้ช่วยอย่างเต็มตัวประมาณ วันที่ 1 มกราคม 2552 ค่ะเลยทำบันทึกข้อความแจ้งลาออกล่วงหน้าแล้ว ตอนนี้หนูง่วนอยู่กับการเตรียมตัวรับการประเมินภายนอกจาก สมศ. เหมือนพี่ๆทุกๆคนเลยหายหน้าไปพักใหญ่ๆ งานมากมายที่รอหนูทำและเคลียร์ค่ะ เล่ามาป่านนี้แล้วรู้สึกใจหายเหมือนกัน เพราะว่ารัก กศน.ซะแล้ว อยู่กับ กศน. มา 1 ปี 1เดือนพอดีค่ะ ได้อะไรเยอะมากๆ จริงๆแล้วหนูยังจำวันปฐมนิเทศน์ก่อนเข้ามาทำงานที่กศน.กับผอ.ได้นะคะ มันยังติดอยู่ในส่วนลึกๆของความทรงจำ ผอ.บอกว่าให้คิดว่า กศน. เป็น ศาลาพักริมทางก็ได้ จริงๆแล้วหนูอยากให้เป็นบ้านมากกว่าค่ะบอกตรงๆว่า ทำงาน กศน.แล้ว มีความสุขมากๆ ถึงจะงานเยอะไปหน่อยแต่ก็สนุกมากๆค่ะ ขอขอบพระคุณ ท่าน ผอ.ที่ให้ความกรุณาหนูได้ทำงานในที่แห่งนี้ที่ที่มีแต่โอกาสสำหรับไขว่คว้าทุกสิ่งทุกอย่าง ทั้งประสบการณ์และความสำเร็จ หนูไม่มีสิ่งใดตอบแทน แต่อยากบอกด้วยความเคารพว่า ขอขอบพระคุณค่ะที่ชีวิตหนูได้เจอะเจอผู้ใหญ่ที่ใจดีและเป็นผู้ใหญ่จริงๆ ยิ่งใหญ่ ขอให้ทานผอ.โชคดีนะคะ
ปล. ถึงไปแล้วจะขอเข้ามาคุยด้วยก็คงได้นะคะ
เรียน น้องดอกตะโก
ทราบข่าวดีของเธอจากไก่ นับว่าโชคดีมาก การที่คนเราได้รับโอกาสทำงานเป็นข้าของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวหรืเป็นข้าของแผ่นดิน ถ้าเรามุ่งมั่นอยู่บนถนนสายนี้ด้วยความอดทน ทุ่มเท เสียสละ ทำงานด้วยความรู้ความสามารถที่แท้จริง หลวงท่านเลี้ยงเราตลอดชีวิต ตัวเธอ สามี ลูก ตลอดทั้งคุณพ่อคุณแม่เธอ ก็พลอยรับผลบุญนี้ เพราะอย่างนี้คนเราถึงอยากรับราชการ
จำไว้ ก้าวเดินไปข้างหน้า ค้นหาตัวเองให้เจอ ไม่ว่าพื้นที่นั้นจะเป็นอย่างไร ทุกอย่างมันอยู่ที่ใจของเธอนั่นเอง โชคดีนะ
"ครูนอกโรงเรียน"
การทำงานการศึกษานอกโรงเรียน เหมือนจุดเทียนกลางสายฝน แต่ถึงอย่างไรในความอดทน มุ่งมั่น ไม่ท้อถอย ไม่ยอมแพ้ต่ออุปสรรคและโชคชะตา ย่อมนำพาสู่ความสำเร็จ ด้วยความเพียรพยายาม ปณิธานแห่งจิตวิญญาณของความเป็นครู
การศึกษานอกโรงเรียน(กศน.)เป็นการจัดการศึกษาสำหรับกลุ่มเป้าหมายผู้ไม่รู้หนังสือ ผู้พลาดโอกาสทางการศึกษาทั้งในระดับประถมศึกษา และมัธยมศึกษา ให้สามารถอ่านออกเขียนได้ พัฒนาความรู้เพื่อการศึกษาต่อ พัฒนาอาชีพ และดำรงชีวิตอยู่ในสังคมอย่างมีความสุข โดยใช้ชุมชนเป็นห้องเรียน หลักสูตรคือปัญหาความต้องการของคนในชุมชน การวัดผลประเมินผลด้วยกระบวนการ "คิดเป็น" คือการอาศัยข้อมูลด้านวิชาการ ข้อมูลด้านสังคมสิ่งแวดล้อม และข้อมูลด้านตนเอง ประกอบการตัดสินใจเลือกแนวทางปฏิบัติเพื่อให้ชีวิตมีความสุขอย่างยั่งยืน ภายใต้หลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง
ชีวิตของครูนอกโรงเรียน จึงแตกต่างจากครูในโรงเรียน ครูนอกโรงเรียนเป็นทั้งครูและศิษย์ในขณะที่สอนก็ต้องศึกษาเรียนรู้ร่วมกับผู้เรียนไปพร้อม ๆ กัน
ครูการศึกษานอกโรงเรียน จึงมิได้หมายถึงเฉพาะครูผู้ทำหน้าที่สอนตามศูนย์การเรียนชุมชนเท่านั้น หากแต่ยังรวมถึงครูผู้รู้ภูมิปัญญาท้องถิ่น ปราชญ์ชาวบ้าน และครูธรรมชาติให้ศึกษาเรียนรู้ได้ทั้งในรูปแบบการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยอย่างไม่มีที่สิ้นสุด
ประสบการณ์ความประทับใจที่ศิษย์มีต่อครูนอกโรงเรียน เปรียบเสมือนกระจกเงาสะท้อนภาพความเป็นครูปูชนียบุคคล ผู้ซึ่งเป็นทั้งผู้ให้และผู้รับ หมายความว่า ผู้ให้ความรู้และผู้รับผิดชอบต่อหน้าที่ การศึกษา พัฒนาคน สร้างสังคมอุดมปัญญา พัฒนาประเทศชาติต่อไป
พลีชีวิตอุทิศให้การศึกษา พลีปัญญาปันไปในทุกหน
พลีความรักในศรัทธาค่าของคน พลีตัวตนในศรัทธาค่าของงาน
"ร่วมกันทำให้ชาวโลกอ่านออกเขียนได้"
Let's join in making a liuate world
(สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาสยามบรมราชกุมารี)