สวัสดีครับหลังจากที่ผมสอบเสร็จผมก็ไปเข้าวัดฟังธรรมไปนอนที่วัดเป็นเวลา 3 วัน 3 คืน ความสงบก็บังเกิดในใจ  มีความเตรียมพร้อมที่จะกลับมาตั้งใจเรียนอีกครั้งให้เกิดผลดีที่สุด

ผมกลับมาก็เอา ปรัชญาธรรมะ และ ก็บุญที่ได้รับมานำมาฝากด้วยนะครับ ขอให้สุขใจทุกคนครับ

 

ปรัชญาธรรมะ

อะภัณหะปัจจะ เวกขะณะปาฐะ

 

ชะราธิมโมม์หิ ชะรัง                                                                         เรามีความแก่เป็นธรรมดา จะ

อะนะตีโต                                                                                     ล่วงพ้นความแก่ไปไม่ได้

 

พะยาธิธัมโมม์หิ พะยาธิง                                                                   เรามีความเจ็บไข้เป็นธรรมดา

อะนะตีโต                                                                                     จะล่วงพ้นความเจ็บไข้ไปไม่ได้

 

มะระณะธัมโมม์หิ มะระณัง                                                                เรามีความตายเป็นธรรมดา  จะ

อะนะตีโต                                                                                                            ล่วงพ้นความตายไปไม่ได้

 

สัพเพหิ เม ปิเยหิ มะนาเปหิ                                                                 เราจะละเว้นเป็นต่างๆ , คือว่า

นานาภาโว วินาภาโว                                                                        จะต้องได้พลัดพรากของรักของ

                                                                                                                                เจริญใจทั้งสิ้นไป

 

กัมมัสสะโกม์หิ กัมมะทายาโท                                                             เรามีกรรมเป็นของของตน , มี

กัมมะโยนิ กัมมะพันธุ                                                                       กรรมเป็นผู้ให้ผล , มีกรรมเป็น

กัมมะปะฏิสะระโณ                                                                          แดนเกิด , มีกรรมเป็นผู้ติดตาม

                                                                                                                                มีกรรมเป็นที่พึ่งอาศัย ,

ยัง  กัมมัง  กะริสสามิ  กัลยาณัง                                                            เราจักทำกรรมอันใดไว้ , เป็นบุญ

วา  ปาปะกังวา ตัสสะ ทายาโท                                                             หรือเป็นบาป , เราจักเป็นทายาท

ภะวิสสามิ                                                                                     คือว่า จะต้องได้รับผลของกรรม

                                                                                                                               นั้นสืบไป

 

เอวัง  อัมเหหิ อะภิณ์หัง                                                                     เราทั้งหลายควรพิจานณา อย่างนี้

ปัจจะเวกขิตัพพิง                                                                                                    ทุกวันๆ เถิด .

 

 

สุดท้าย ท้ายสุด คติ ไว้คิดครับผม

 

อย่ามองคนที่หน้าตา เพราะมันอาจหลอกเราได้ อย่ามองคนที่ร่ำรวย เพราะความรวยไม่จีรัง จงมองคนที่ทำให้เรายิ้มและหัวเราะได้ นั่นแหละคือความสุขที่แท้จริง