ตั้งแต่เกิดมาก็มีวันนี้แหละที่รู้สึกว่าตัวเองต้องใช้ความกล้ามากที่สุดอีกวันหนึ่งของชีวิต.....ไม่ใช่อะไรที่ไหน...ก็คือ น้องจิต้องไปถอนฟันเจ้าค่ะ

                    น้องจิเป็นคนที่กลัวเข็มมาก...เจ้าเบลเพื่อนรักมีดินสอแท่งหนึ่งซึ่งดินสอแท่งนั้นเขาทำเป็นรูปเข็มฉีดยา...น้องจิถึงกลับมองไม่ได้ ให้เบลเอากระเป๋าไปไกลๆ...เพราะด้วยอาการกลัวเข็มฉีดยาเข้ากระดูกดำ 

                    โอ้ว!! พระเจ้า วันนี้ต้องไปถอนฟัน....กลัวอยู่อย่างเดียวเข็มฉีดยา....ตอนแรกออกจากบ้านก็ได้กำลังใจจากลุงเอกไปแล้ว.....โอ๊ย ความกล้าเกินร้อย แหม!! เจ็บมากกว่าโดนเข็มฉีดยาก็น่าจะเคยผ่านมาแล้ว กะอีแค่เข็มอันเล็กๆ จะไปกลัวอะไร (คิดในใจ)....ยิ้มสู้เข้าไว้ยัยจิ

                    พอแม่พาน้องจิไปถึงหน้าโรงพยาบาล...ใจเริ่มตุ้มๆต่อมๆ...จากเกินร้อยเหลือประมาณ 50 % อิอิ แบบว่าแค่เห็นโรงพยาบาลก็ใจสั่นแล้วเจ้าค่ะ....แต่ก็ยังไหว เพราะใจกล้าไปตั้งแต่บ้าน

                    เมื่อทำบัตรคิวเรียบร้อย...เดินไปชั้น 2 ของอาการอำนวยการของโรงพยาบาล...เลี้ยวเข้าไปทางแผนกทันตกรรม...เห็นคนนั่งเต็มเลย...และแล้วก็เห็นหมอกำลังถอนฟันให้กับคนอื่นๆอยู่.....เท่านั้นแหละเจ้าค่ะ ...ขาก้าวไม่ออกเลย แม่ถามทำไมไม่เดิน....น้องจิบอกเดินไม่ได้ ขาแข็ง 55555+++

                    และแล้วแม่ก็ดึงเข้าไปในห้องเพื่อยื่นบัตร.....หมอบอกว่า หนูให้แม่มาเซ็นต์รับรองด้วยว่าจะถอนฟัน เพราะอายุยังไม่ถึง 20 ปี...เมื่อแม่มาเซ็นต์เรียบร้อย น้องจิก็หันไปดูหมอถอน โอ๊ย!!! ลมจับเจ้าค่ะ เมื่อเห็นเข็มฉีดยา...ขาแขนสั่นหมดเลย นี่ยังไม่โดนถอนนะ แค่มองเขาถอนเฉยๆ น้ำตาจะไหล...

                    สักพักหมอก็เรียก น้องจิราภรณ์....เอาแล้วพระเจ้า!!!! ถึงคิวเราแน่ๆ.....พอน้องจิลุกขึ้นไปหาหมอ...หมอบอกว่า หนูคิวเต็มนะค่ะ ไว้คราวหน้ามาใหม่ลูกนะ......กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด......น้องจิรีบตอบไปเลยว่า...อ๋อ คิวเต็มหรอค่ะ  ไว้วันหน้ามาใหม่ก็ได้ค่ะ ขอบคุณมากๆค่ะ 55555555++++........

                     ก๊ากๆๆๆๆๆ....โอ๊ย ขาหายสั่นเลย แทบกระโจนออกจากแผนกทันตกรรม อิอิ....แล้วแม่กับน้องจิก็ไปหาครูพิสูจน์ ครูพรรณาที่โรงเรียนบางลี่วิทยา ตอนนี้อาการครูพรรณาดีขึ้นมาก หน้าตาสดใส สวยปิ้งเลยค่ะ เดินได้คล่องพอสมควร แต่ยังวิ่งไม่ได้ อิอิ....ก็ได้ไปช่วยครูพิสูจน์สาธิตเกี่ยวกับการร้องเพลงอีแซวให้น้องๆบางลี่ได้ดูในวิชาเรียนการอนุรักษ์เพลงพื้นบ้าน....

                      ตอนอยู่ในห้องครูพิสูจน์..น้องจิก็ถามน้องๆว่าใครเคยถอนฟันมั่ง น้องๆก็บอกว่า ถอนแทบทุกคน...น้องจิก็เลยถามว่าเจ็บไหม...น้องก็บอกว่าเจ็บนิดเดียวตอนฉีดยา...อีกคนบอกปวดมากเวลาฉีดยา...อีกคนบอกทรมานสุดๆตอนฉีดยา โอ๊ย!!!!  อะไรจะขนาดนั้น แต่น้องๆก็มีชีวิตรอดมานี่หว่าไม่ถึงกับตาย 555555+++

                        ครูพรรณาบอกว่า ยังมีคลินิคหมอฟันอยู่นะ เขาเปิดตอนเที่ยงด้วย...งานเข้าแล้วพี่น้อง แต่ก็เอาเถอะใจกลับมาเกินร้อย 5555++...เนื่องจากน้องๆยังถอนได้น้องจิจะถอนไม่ได้ให้มันรู้ไป....แม่ก็พาไปที่ตลาดเพื่อไปหาร้านหมอฟัน.....ตอนไปตลาดมีตำรวจกักด้วยเจ้าค่ะ ตำรวจเรียกเพื่อขอดูใบขับขี่....แม่ก็หยิบไปขับขี่ให้ตำรวจดู...แล้วแม่น้องจิก็มีการบอกตำรวจนิดหนึ่งว่า...."คุณตำรวจ วันหลังคนที่ขับรถผ่านมาทางนี้ไม่ต้องเรียกหรอก....เพราะถ้าไม่มีบัตรขับขี่เขาคงไม่กล้ามาให้ตำรวจเห็นหรอก "....ตำรวจก็มียิ้มๆ ก๊ากๆๆๆ....จริงๆด้วยเจ้าค่ะ น้องจิเห็นรถบางคันขับอ้อมไปทางอื่น เหอๆๆๆ

                        จากด่านตำรวจเข้าสู่ตลาดบางลี่...ป๊าดดดดดดดดดดดดดดดดด ขาเริ่มสั่นอีกแล้ว....ใจลงมาที่ตาตุ่มเลย โอ๊ยอะไรกันนี่ ไม่เข้าใจเลย....พอไปจอดหน้าคลีนิคหมอฟันปรากฏว่าคลีนิคปิด 55555++++...ก็เลยบอกแม่ว่า แม่ไม่เป็นไรนะ วันนี้หมอคงไม่ว่าง เสียดายจัง ไว้วันหน้าแล้วกัน....(ในใจนี่แบบว่าซะใจเป็นอย่างยิ่งไม่ต้องถอน โอ๊ย!! สวรรค์เมตตา)...

                          แม่ก็เลยพากลับบ้าน 555555555+++++...วันนี้ก็เลยไม่ได้ถอนฟันเลย ก็เลยกลับบ้านด้วยเสียง 55555555

                                       

          พรุ่งนี้น้องจิเดินทางกลับมหาวิทยาลัยแล้วเจ้าค่ะ.......เฮ้อ!!!! ปิดเทอมนี้ก็มีความสุขมากๆเลยเจ้าค่ะ....ตอนเข้าไปดูว่าเทอมนี้เรียนอะไรมั่ง...พอดูเสร็จก็ไปดูตารางสอบไว้ก่อนเลย...พอดูแล้วก็บอกแม่ว่า แม่ๆๆๆ ปิดเรียนภาคนี้วันที่ 5 มีนาคม ....แม่หัวเราะอย่างแรงแล้วบอกว่า ...นี่ยังไม่หมดปิดเทอมนี้เลย ดูตารางปิดเทอมหน้ารอเลยหรอ ........555555+++ ก็จริงแฮะเรา อิอิ

                          ขอบคุณทุกๆท่านที่มาให้กำลังใจน้องจิเจ้าค่ะ  รักษาสุขภาพด้วยนะเจ้าค่ะ เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ ------>น้องจิ ^_^