ผมอยากกลับบ้าน
วันที่ฉันบังเอิญได้เจอเขา
คนนั้นจัดว่าหน้าตาดีมาก ผิวพรรณสะอาดสะอ้าน ยิ้มมีเสน่ห์ แต่นัยตาเขาแฝงความเศร้า
" ผมอยากกลับบ้าน......" เขาพร่ำหลายต่อหลายครั้ง จนอดสงสัยไม่ได้ว่าเขาเจอเรื่องร้ายๆอะไรมา
" บ้านอยู่ไหน" ฉันถามเบาๆ แต่คำตอบที่ไม่คาดว่าจะได้ยินนั่นคือ
" ผมไม่รู้ ผมไม่มีบ้าน ผมอยากกลับบ้าน" น้ำตาเริ่มคลอ และเสียงสั่นๆ
ฉันอยากให้เขาระบายความในใจ ความทุกข์ที่เขากำลังเผชิญอยู่......
เขาเอาแต่ส่ายหน้าพยายามกลั้นน้ำตา แต่ก็ไม่สามารถหยุดยั้งมันได้
โอ้........... น่าติดตามมาก..... อยากรู้ตอนต่อไป....... มิส บริส ช่วยกรุณาเขียนตอนต่อไป
เร็วๆนะคะ... eng_chacha รออ่านค่ะ....ตอนนี้ปิดเทอม มีเวลาอ่านมากค่ะ