เมื่อตอนเป็นเด็ก  เคยฟังนิทานที่คุณพ่อเล่าให้ฟัง  ที่โปรดปราน  คือ  อาลาดินกับตะเกียงวิเศษ  .....

หนึ่งในนิทานที่คุณพ่อเล่าให้ฟัง  ทำให้ฝังหัวมาว่า  ตะเกียงเก่าๆ  มักจะมีอะไรดีๆ ในตะเกียงนั้นๆ 

วันนี้  อ่านมากรู้มากเข้าไป  พบตะเกียง  คงไม่ใช่ของอาละดิน  แต่ ก็คิดถึงอาละดิน 

คิดไปว่า.....หากได้พบตะเกียง  จะขอเป็น.....อ้อยละดิน  ถูตะเกียง และอธิษฐาน  ให้ยักษ์ออกมาช่วยครูอ้อยด้วย 

ช่วยอะไรหรือ  เพื่อให้สอดคล้องกับ ตะเกียง  จึงขอกับยักษ์ว่า.....ช่วยแบ่งร่าง  ให้ข้าฯ ครูอ้อยนี้ให้เป็น 5 ร่าง 

แต่ละร่าง  ให้  ปฏิบัติกิจกรรม  5 อย่าง  ดังนี้

1.  ร่างครูอ้อย 1  ทำงาน งาน งาน

2.  ร่างครูอ้อย 2  เรียนรู้ ท่องเน็ตทุกเว็บไซต์ที่ไป

3.  ร่างครูอ้อย 3  ดูแลครอบครัว คุณพ่อคุณแม่ ลูกๆ และสามี

4.  ร่างครูอ้อย 4  ศึกษาธรรมะ

5.  ร่างครูอ้อย 5  เที่ยวเมืองไทยให้ปรุเลย

*****

เครื่องมือติดไวรัส  ขออภัย  ไม่ได้ลงรูปภาพ

*****

ร่างที่หนึ่ง  พึงพึ่งงาน  การสานต่อ 

ไม่รั้งรอ  ขอสอน  แก้ปัญหา

นำความรู้  ใช้ความเพียร  เรียนวิชา

ให้รู้ว่า  งานการ  สานเสร็จจริง

*****

ร่างที่สอง  ครองรู้  คู่การเรียน 

อ่านเพียรเขียน  เวียนเรียน  ไม่สุงสิง 

 เรียนรู้ไป  เรียนรู้จัด  ประวัติจริง 

ให้รู้สิ่ง  ที่ต้องการ  ฝันให้พอ

*****

ร่างที่สาม  ครองคู่  รู้รักรอบ 

รักครัวครอบ  มอบให้  ลูกแม่พ่อ

ทั้งสามี  น้องพี่  ไม่ควรรอ

ญาติหนอ  เคล้าคลอ  ล้อเลียนไป

*****

ร่างที่สี่  เรียนคู่  รู้ธรรมะ

สมถะ  ปฏิบัติ  จัดสมัย

เพื่อโลกนี้   สุขนี้  ที่อื่นไกล 

ธรรมะไว้  คู่ใจ  และคู่กาย

*****

ร่างที่ห้า  คิดว่า  ร่างสนุก

ไม่มีทุกข์  สุขใจ  สุขกายหมาย

ท่องเที่ยวลด  บทจร  ร่อนเร่ไป 

เที่ยวเมืองไทย  ให้ครบ  พบมิตรใจ

*****

โปรดเถิด  เจ้ายักษ์ใหญ่  ผู้ซื่อสัตย์ 

เจ้าจงจัด  หัดให้ข้าฯ  อย่าสงสัย 

ห้าร่างนั้น  ต้องเหมือนกัน  จงเข้าใจ

เร็วเร็วไว  ไชโย  โอมเพี่ยงเอย

*****

ด้วยความสุข  สนุกสนาน

จาก

ครูอ้อย แซ่เฮ