ในความคิด จินตนาการ

     ในหลายๆครั้งที่นั่งอยู่คนเดียว หรือช่วงเวลาที่แม้แต่คนเยอะแยะ (แต่เข้ามิติตัวเอง) จะนึกถึงเรื่องราวเก่าๆ คนที่ผ่านมาในชีวิต คนแล้วคนเล่า เหตุการณ์ต่างๆครั้งแล้วครั้งเล่า มีทั้งที่ทำให้เรายิ้มได้ และทำให้เราเสียดายที่ไม่ได้ทำหลายๆอย่างในช่วงเวลานั้น

      และมีคนๆหนึ่งที่ยังอยู่ในความคิดและจิตใจของผมทุกครั้งที่ผมอยู่ในมิติของตัวเอง เค้าไม่เคยไปไหนเลย นับแต่เข้ามาในชีวิต จนถึงเวลาที่จากกันไป แต่คนๆนั้นก็ยังอยู่กับผมตลอดเวลา ทุกครั้ง ทุกเรื่องราวที่เคยทำร่วมกันมา มันยังชัดเจนอยู่เสมอ และทุกครั้งมันทำให้ผมยิ้มได้ เค้ายังคงพูดคุยกับผม นั่งกินข้าว ไปไหนมาไหนด้วยกัน หัวเราะ ร้องไห้ อยู่กับผมเหมือนเดิม เราสองคนสำหรับผมในห้วงความคิดและจิตใจไม่เคยจากกันเลย แม้รู้ตัวดีว่าสิ่งที่ต้องทำคือ "ลืมมัน" แต่ ถ้ามันไม่ทำร้ายใคร เราจะเก็บมันไว้ก็ไม่น่าจะเป็นอะไรนี่นา

       ได้แต่หวัง ว่าคนๆนั้นจะรู้สึกอย่างเดียวกันบ้างจนนิรันดร์ ทุกครั้งที่ยังคิดถึงอยู่ แม้มันจะทำร้ายตัวเราเอง แต่มันทำให้เรายิ้มได้ ผมก็ยังคงมีความสุขกับมันต่อไป