อาคารเรียนถูกเผา

เมื่อวันที่ 19 มีนาคม 2550  เวลาประมาณ 23.30 น. อาคารเรียนแบบ ป.1 ฉ จำนวน 6 ห้องเรียนได้ถูกไฟไหม้อย่างรวดเร็ววอดไปทั้งหลังภายในเวลา 30 นาที เจ้าหน้าที่ตำรวจกองวิทยาการ ฯ ได้ลงความเห็นว่าถูกกระทำโดยบุคคล อาคารเรียนหลังนี้เป็นการร่วมมือร่วมแรงของคนในชุมชนก่อสร้างขึ้นมาและเป็นอาคารเรียนถาวรหลังแรกที่ชาวบ้านรักและหวงแหนมาก  และท้องที่แห่งนี้นับเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์เพราะเราไม่ได้อยู่พื้นที่ทีมีการเผาโรงเรียนเป็นรายวัน  ครูทุกคนนอกจากจะอดนอนตลอดทั้งคืนแล้ว  กลางวันก็ยังไม่ได้พักผ่อน  ข้าวปลาอาหารไม่ต้องพูดถึง

นับเป็นความสูญเสียทรัพย์สิน ความรู้สึก เสียขวัญ เสียกำลังใจของคณะครู นักเรียน ผู้ปกครองนักเรียน เป็นวันแรกของการประชุมปิดภาคเรียนสำหรับนักเรียน คณะครูจะต้องมาร่วมมือกันวางแผนพัฒนาการเรียนการสอนของปีการศึกษาใหม่   เปลี่ยนมาเป็นผู้ถูกสอบสวนจากเจ้าหน้าที่ เสียสุขภาพจิต เสียเวลา และที่สำคัญนั่นคือ....ใคร..เผาโรงเรียน

สื่อหลายฉบับได้ประโคมข่าวว่าเป็นฝีมือนักเรียนบ้าง วัยโจ๋บ้าง  ลูกศิษย์หลายคนตกเป็นผู้ต้องสงสัย พ่อ แม่ ญาติ ๆ ต้องนำตัวไปสอบสวนตามสถานีตำรวจครั้งแล้วครั้งเล่า  ความรู้สึกของผู้ต้องสงสัย พ่อ แม่ ญาติผู้ใกล้ชิดและครูที่สั่งสอนเด็ก ๆ เหล่านั้น "โรงเรียนนี้สอนกันอย่างไร...ทำให้ลูกศิษย์เป็นผู้ต้องสงสัยเผาโรงเรียน"

สภาพของครูทุกคน..คล้าย ๆ กับคนสิ้นเนื้อประดาตัว นิ่ง สงบ เฉยเมย หน้าตาเศร้าหมอง  รับแขกที่มาเยี่ยม ผลัดกันไปให้ปากคำกับเจ้าหน้าที่ครั้งแล้วครั้งเล่า  ไหน..ทุกคนต้องระวังตัว  เพราะไม่ทราบว่าจะมีภัยอันตรายเกิดขึ้นอีกเมื่อไร