ใครจะชื่อว่าหนูก็ทำได้

อยากจะเล่า อยากจะบอก ให้ได้อ่าน จากการทำงานกับเด็กเด็ก

Internet คือ อะไร?   ใครจะเชื่อว่าหนูทำได้

 

                คำว่า  “Internet”  มันคืออะไร?  ในความคิดของเด็กชนบทมันคงเป็นอะไรที่ยุ่งยากซับซ้อน และคงไม่มีโอกาสได้พบ ได้เจอ หากไม่เติบโตพอ  เคยได้ยินแต่พี่ตัวโตที่ไปเรียนในโรงเรียนใหญ่ในอำเภอกลับมาคุยกันเรื่อง  Net ที่หนูฟังยังไงก็ไม่เข้าใจว่ามันคืออะไรกันแน่  แต่เท่าที่ได้ยินมันมีอะไรน่าสนใจและน่าตื่นเต้นมากมาย

            แล้วโอกาสดีก็มีมาถึงหนู  เด็กชนบทและกลุ่มเพื่อนรวม  10  คน จากโรงเรียนบ้านนาจานกล้วยน้อย  อำเภอบ้านม่วง จังหวัดสกลนคร ซึ่งเป็น รร.ระดับประถมศึกษาก็ได้รับโอกาสดีๆ จากโครงการศูนย์สื่อเพื่อการพัฒนาเด็ก   มูลนิธิสงเคราะห์เด็กยากจน ซี.ซี.เอฟ.ในประเทศไทย  ให้มาเข้าค่าย  “ICT สู่โลกกว้าง”  มหาวิทยาลัยราชภัฎสกลนคร ร่วมกับเพื่อนๆ อีก 10 โรงเรียน  ระยะเวลา  3  วัน   2  คืน  ซึ่งการมาครั้งนี้ได้เปลี่ยนแปลงและจุดประกายให้เด็กชนบทได้เรียนรู้ และได้รู้จักคำว่า “Internet  e-mail และ website เพื่อนบางโรงเรียนไม่เคยแม้ได้สัมผัสคอมพิวเตอร์ และบางโรงเรียนเคยสัมผัสคอมพิวเตอร์มาบ้างแต่ก็ยังไม่รู้อยู่ดีว่าคำเหล่านี้คืออะไร?  พวกเราต่างมาเริ่มเรียนรู้ร่วมกันทุกคนตื่นเต้นเพราะเป็นสิ่งใหม่ที่ไม่เคยเรียนรู้มาก่อน

            จากการเข้าค่ายเราได้เรียนรู้อะไรหลายอย่างที่พี่วิทยากรได้ถ่ายทอดให้  คำว่า Internet ที่ดูว่าไกลและซับซ้อน   ตอนนี้ก็ดูเหมือนจะไม่ได้ไกลและยุ่งยากอย่างที่เราคิด  พี่วิทยากรบอกว่า Internet คือ  ระบบเครือข่ายคอมพิวเตอร์ที่ใหญ่ที่สุดในโลกซึ่งเกิดจาก การที่คอมพิวเตอร์ตั้งแต่ 2 เครื่องขึ้นไป สามารถติดต่อสื่อสารซึ่งกันและกันได้โดยผ่านสาย Cable หรือสายโทรศัพท์ ดาวเทียม ฯลฯ การติดต่อนั้นจะเป็นการแลกเปลี่ยนข้อมูลซึ่งกันและกันหรือใช้อุปกรณ์ร่วมกันเช่น ใช้ Printer หรือ CD-Rom ร่วมกัน เราเรียกคอมพิวเตอร์ลักษณะนี้ว่าเครือข่าย(Network) ซึ่งเมื่อมีจำนวนคอมพิวเตอร์ในเครือข่ายมากขึ้น และมีการเชื่อมโยงกันไปทั่วโลกจนกลายเป็นเครือข่ายขนาดใหญ่ เราเรียกสิ่งนี้ว่าอินเตอร์เน็ตนั่นเอง   และพี่วิทยากรยังสอนให้เรารู้จัก  การสมัคร  e-mail  การเขียนกระทู้ในเว็บบอร์ด  การสืบค้นข้อมูลจาก  website ต่างๆ  โดยเฉพาะwww.google.com  ซึ่งเป็นเสมือนห้องสมุดขนาดใหม่มีข้อมูลต่างๆ  มากมายที่เราอยากรู้ทำให้เราได้รู้ว่าโลกนี้ช่างกว้างใหญ่  มีอะไรมากมายที่เรายังไม่เคยรู้  และกระตุ้นให้เราอยากเรียนรู้  พี่วิทยากรยังบอกอีกว่าถ้าจะเล่น Internet ต้องระวังและรู้ให้เท่าทันมันนั่นเพราะ Internet  มีทั้งข้อดีและข้อเสียเราต้องฉลาดที่จะใช้มัน เช่น  การChat  การเข้าเว็บไซต์ที่ไม่เหมาะสม เป็นต้น  นอกจากนี้เรายังได้ฝึกทักษะการเป็นผู้นำ   การกระตุ้นความสนใจจากเพื่อนๆ โดยใช้กิจกรรมสันทนาการ  เช่น  การเล่นเกมส์  การร้องเพลง ซึ่งเราสามารถนำไปใช้ที่โรงเรียนได้

            ครบกำหนด 3 วัน  ที่จะต้องเดินทางกลับโรงเรียน  รู้สึกตื่นเต้นที่จะได้นำความรู้และประสบการณ์ที่ได้จากค่ายไปบอกเพื่อนๆ ว่า ตอนนี้ เรารู้แล้วว่า  Internet  คืออะไร  และก็พร้อมที่จะสอนเพื่อนๆ ได้รู้จักกับ Internet เหมือนกับเรา  เมื่อมาถึงโรงเรียนความตื่นเต้นยิ่งเพิ่มมากขึ้น เมื่อพบว่าทางโรงเรียนได้รับความสนับสนุนคอมพิวเตอร์จำนวน 2 เครื่องจากมูลนิธิฯ  ให้นำมาติดตั้งที่ห้องสมุด  คุณครูก็ใจดีเพิ่มให้อีก 2 เครื่อง  รวมเป็น 4 เครื่อง เชื่อมต่อ Internet และเปิดโอกาสให้พวกเราใช้งานได้ตามอัธยาศัย  เพื่อนๆ ต่างให้ความสนใจ และตื่นเต้นเหมือนกับตอนที่เราได้เรียนรู้ครั้งแรก พวกเราสอนเพื่อนๆ อย่างไม่รู้เบื่อ  โดยสอนเพื่อนๆ ให้รู้จัก Internet  การสมัคร  e-mail  และ สืบค้นข้อมูลจาก  websiteเหมือนที่เราได้เรียนรู้มา

วันนี้นอกจากหนูและเพื่อนๆ แกนนำ ICT สู่โลกกว้าง ทั้ง10 คน แล้วเพื่อนคนอื่นๆ  ในโรงเรียนก็สามารถใช้คอมพิวเตอร์ และสืบค้นข้อมูลจาก Internet ได้  เพื่อนหลายคนมี e-mail address เป็นของตนเอง   พวกเราได้มีผลงานต่างๆ มากมาย  โดยนำความรู้ที่ได้จากการสืบค้นข้อมูลจากเว็บไซต์ต่างๆ มาจัดทำป้ายนิเทศตามจุดต่างๆ ที่สำคัญของโรงเรียน เช่น  หน้าห้องสมุด  โรงอาหาร  ห้องประชุม เป็นต้น  ตัวอย่างความรู้  อาทิ   คอมพิวเตอร์เบื้องต้น  พืชสมุนไพร  เกร็ดความรู้ต่างๆ ที่เป็นประโยชน์ต่อการเรียน และชีวิตประจำวัน นอกจากป้ายนิเทศแล้วเรายังนำมาเล่า/อ่านในกิจกรรมเสียงตามสายเวลาพักกลางวัน บางครั้งเราจะค้นหานิทานจาก Internet เพื่อนำไปให้เพื่อนๆ ขบวนการหนอนหนังสือนำไปใช้แสดงหรือเล่าให้น้องๆ ฟัง นอกจากนี้เรายังได้ฝึกวาดภาพการ์ตูนจากคอมพิวเตอร์ แล้วนำมาให้เพื่อนๆ น้องๆได้ระบายสี กันอย่างสนุกสนาน  มาถึงตอนนี้  “ใครจะเชื่อว่าหนูก็ทำได้”  อิ.อิ