ตลอดชีวิตของ "ตาปา" มราบรีผู้สูงวัย ยังคิดและไฝ่ฝันที่จะกลับไปอยู่ป่า แม้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ เพราะไม่มีป่า ถึงมีป่าก้อยู่ไม่ได้ เพราะเป็นห่วงลูกหลาน ไม่มีอาหารกิน ไม่มียา ไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวก หนาว....

แบ่งปัน เท่ากัน

อาหารที่ล่าได้ แบ่งปันอย่างเท่าเทียม วันนี้ อาหารที่มีผู้ใจดียิบยื่นให้และนำมาฝาก ก็ยังแบ่งปันอย่างเท่าเทียม เช่นเดิม

ขนมกรบกรอบ เด็กมาบรีรู้จักมากกว่าหัวมันที่ตาปาเคยกิน

วันหนึ่ง ตาปา พาเด็กๆ เข้าไปเดินป่า

ตาปา เล่าชีวิตที่อยู่ป่า เด็กฟังอย่างมีจินตนาการ (ตามที่เคยเห็นในทีวี....)

ตาปาเล่าตอนที่ตกต้นไม้ ผึ้งต่อย หูฉีก ด้วยท่าทางและความจริงจัง "เด็กงง!  "

อนิจจา....มราบรี....มรา แปลว่า คน บรี แปลว่า ป่า.....