ตามกฎหมายไทยบุคคลที่จะทำการก่อตั้งครอบครัวตามกฎหมายหรือจดทะเบียนสมรสกันนั้น กฎหมายไม่ได้จำกัดว่าต้องเป็นบุคคลสัญชาติไทยทั้งสองฝ่ายหรือฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเป็นบุคคลสัญชาติไทย

                 ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ได้กำหนดเงื่อนไขของการสมรสไว้เพียงแต่ฝ่ายหนึ่งเป็นหญิงและฝ่ายหนึ่งเป็นชาย หากเป็นบุคคลที่อายุยังไม่บรรลุนิติภาวะก็ขอผู้ปกครองหรือศาลสั่งให้มีการสมรส ดังนั้นบุคคลที่จะทำการก่อตั้งครอบครัวตามกฎหมายหรือจดทะเบียนสมรสกันนั้น กฎหมายไม่ได้จำกัดว่าต้องเป็นบุคคลสัญชาติไทยทั้งสองฝ่ายหรือฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเป็นบุคคลสัญชาติไทย

            ในส่วนของบุคคลไร้สัญชาตินั้น ทางราชการโดยกรมการปกครองได้มีหนังสือสั่งการเพื่อเป็นแนวทางปฏิบัติของเจ้าหน้าที่ตั้งแต่ปีพ.ศ.2543 ที่อนุญาตให้บุคคลที่ยังไม่มีสัญชาติไทยสมรสระหว่างกันได้ หรือสมรสกับบุคคลสัญชาติไทยได้ (หนังสือที่ มท 0310.2/ว1170 ลว. 31 พฤษภาคม 2543 )ซึ่งแตกต่างจากอดีตที่ไม่มีแนวทางปฏิบัติที่ชัดเจนในเรื่องดังกล่าว ทำให้บุคคลไร้สัญชาติไม่สามารถก่อตั้งครอบครัวได้อย่างถูกต้องตามกฎหมาย ซึ่งไม่เพียงจะส่งผลต่อการดำเนินการในฐานะคู่สมรสเท่านั้น แต่การที่ไม่ได้รับการยอมรับว่าเป็นครอบครัวตามกฎหมายนั้นทำให้บุตรของบุคคลทั้งสองเสียสิทธิในหลายประการ เช่น สิทธิในสัญชาติ สิทธิในการรับมรดกในฐานะทายาทโดยธรรม