วันนี้ (29 สิงหาคม 2551) ทางศูนย์ร่วมมือเพื่อการพัฒนาคุณภาพโรงพยาบาล (Hospital Accreditation Collaboration Center ; HACC) คณะแพทย์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ได้จัดประชุมวิชาการ The 5 Northeast Regional HA Forum : องค์กรที่มีชีวิต (Living Organization) หนึ่งในหัวข้อของการประชุมวิชาการครั้งนี้ มีเรื่อง R2R ที่นำมาพูดถึงด้วย... โดยมี อ.หมอสมพนธ์ (รศ.นพ.สมพนธ์  ทัศนิยม) พี่แก้ว (คุณอุบล  จ๋วงพานิช) และข้าพเจ้า ได้ร่วมกันเสวนาถึงเรื่องราวการนำ R2R มาต่อยอดเพื่อพัฒนางานให้มีคุณภาพยิ่งขึ้น

อ.หมอสมพนธ์ ได้พูดถึงการพัฒนางาน ที่คนหน้างานพึงกระทำด้วยการนำกระบวนการวิจัยมาใช้ มุมมองของท่านในฐานะที่อาจารย์เป็นนักวิจัย ได้มองมิติการทำงานวิจัยเปลี่ยนไป อาจารย์บอกกล่าวให้พวกเราทราบว่า... การพัฒนางานประจำด้วยกระบวนการวิจัยนี้ ไม่ต้องนำเรื่อง Methodology หรือ Review Literature มาเป็นตัวนำ แต่ให้นำปัญหาหน้างานมาพูดคุยแลกเปลี่ยนเรียนรู้กัน เพื่อที่จะนำไปสู่กระบวนการศึกษาการพัฒนางานอย่างเป็นระบบด้วยกระบวนการวิจัย

ในส่วนของพี่แก้ว...ได้นำประสบการณ์การพัฒนางานประจำด้วยกระบวนการวิจัยและมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ เล่าสู่การฟัง พี่แก้วบอกว่า...ความสุขที่เกิดจากการทำ R2R นี้ไม่ใช่รางวัลที่ได้รับ หากแต่เป็นความสุขลึกๆ ที่ได้ทำงานเพื่องาน ทำงานเพื่อคนไข้ ทำงานเพื่อคนร่วมงาน

สำหรับภาระกิจของข้าพเจ้าเอง... นำแลกเปลี่ยนเรียนรู้... ในมิติของการเสริมสร้างทัศนคติที่ดีต่อการพัฒนางานประจำด้วยกระบวนการวิจัย... ทำเรื่องยากให้เป็นเรื่องง่าย และไม่ซับซ้อน... แต่อย่างไรก็ตาม Methodology หรือ Review Literature จะเพิ่มความเข้มข้นตามความลึกซึ้งของงานพัฒนาของเรา .. และอย่ามองว่า R2R เป็นเรื่องใหม่ เพราะเป็นเรื่องที่ทุกๆ คนทำอยู่แล้วอย่างธรรมชาติ ... เน้น การกระตุ้น "ต่อมเอ๊ะ"ให้ทำงาน ซึ่งก็คือ ความสงสัยที่เกิดมาจากการสังเกตหน้างานของตนเอง และมุ่งหาคำตอบของต่อมเอ๊ะ...นั้น ด้วยกระบวนการที่เป็นระบบระเบียบ ...มีหลักการและมีเหตุ มีผล

เน้นว่า... อย่าได้นำการทำวิจัยมานำหน้า แต่ให้นำเรื่อง... การพัฒนางานเป็นหลักมากกว่า กำไรที่ได้จาการทำงานพัฒนาในลักษณะนี้ คือ ผลงานทางวิชาการที่นำไปสู่การเลื่อนระดับได้ แต่กำไรอันมหาศาลที่ประเมินค่ามิได้เลย นั่นคือ... ความสุข อันเป็นความสุขที่เกิดขึ้นในระดับจิตวิญญาณ อันก่อให้เกิด... การทำงานอย่างมีความหมาย (Meaningfull) มีคุณค่ายิ่งขึ้น

งานนี้ได้เจอพี่ติ๋ว - กฤษณา สำเร็จ พี่สาวผู้น่ารัก มาต้อนรับ แรกเจอได้สวมกอดด้วยความคิดถึง... นอกจากนี้พี่ติ๋ว ยังเป็นสาวสวยเชียร์เวทีให้เกิดบรรยากาศของการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ระหว่าง...ผู้ฟัง และวิทยากร เป็นชั่วโมงแห่งการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ที่ไม่น่ากลัว แต่ใจใหญ่ คือ... มุ่งให้เกิดการพัฒนาคุณภาพ หากแต่เป็นการพัฒนาคุณภาพงานที่มีความสุข... ซึ่งหากคนหน้างานได้ลงมือปฏิบัติ ข้าพเจ้าเชื่อแน่ว่า จะก่อเกิดคุณค่าอย่างมหาศาลในจิตใจของคนทำงานอย่างแน่แท้...

 

-----------------------------