เพื่อนสนิทผมคนหนึ่งแต่งกลอนเป็นงานอดิเรก มีบทหนึ่งผมชอบมากครับ

I feel little sorry for that lone falling leaf.
No one even there, to listen to its grief.

The tree is so lost, in dreams of new spring.
Leaves must fall, for the fresh joy to bring.

grief = ความเศร้าโศรก

spring = ฤดูใบไม้ผลิ

ความรักของเขาได้จบลงในแบบที่ผู้ชายอีกคนหนึ่งได้ครอบครองผู้หญิงที่เขารักที่สุด ในกลอนบทนี้ เขาเปรียบตัวเองที่กำลังโศกเศร้ากับความรักเป็นเหมือนใบไม้ใบเล็กๆใบหนึ่ง ที่ไม่มีใครสนใจ และไม่มีใครมองเห็น .... เขาจำเป็นต้องจากไปเพื่อให้ผู้หญิงเขามีความสุขกับคนที่เขารัก เปรียบเหมือนกับใบไม้ในฤดูใบไม้ร่วงที่ำจำเป็นต้องร่วงหล่นไปเพื่อให้ใบใหม่เข้ามาแทนในฤดูใบไม้ผลิครั้งถัดไป